¶ De homine et mēbris eius
Octrina ſpiritualis aſſil̓at̉ cibo corꝑali: in qͦ neceſſaria ſunt octo: ſcꝫ p̄paratio: maſticatio: in loco digeſtiōis receptio: eiꝰ in liqͦrem mutatio: iiqͦris in humorē conuerſio:ipſiꝰ ꝑ mēbra diſtributio: cū mēbris aſſimilatio ⁊ incorporatio ſiue in naturā corꝑiscōuerſio. Sic cibꝰ ſpūalis doctrine a predicatore p̄parat̉ dū legit̉. maſticat̉ dū in meditatione diſqͥrit̉. In loco digeſtiōis recipitur dū in memoria recōdit̉. In liquoremmutat̉ dū diligent̓ exponit̉. In humorē liquor ꝯuertit̉ dū deuote diſſerit̉. Diſtribuitur ꝑ mēbra dū diuerſis auditoribꝰ ẜm eorū exigētiā p̄dicat̉. Aſſil̓at̉ dū attēte ⁊ affectuoſe recipit̉. Incorporat̉ ⁊ ꝯuertit̉ dūoꝑe ꝑficit̉. de hͦ cibo dixit dn̄s Io. vj. Oꝑamini nō ci. qͥ perit: ſꝫ qͥ ꝑmanet ī vitā et̓nā.Hiero. Diſcamꝰ in terrꝭ qͦꝝ ſcīa nobiſcū ꝑſeueret in cel̓. ¶ Itē doctrina ſpūalis dꝫ tradi ad modū cibi. In qͦ ẜm Gal̓. conſideranda ſunt qͣttuor. ¶ Prīo cibi ſubſtātialitaſ.Nā aliqͥs cibꝰ eſt ex ſui natura nutrimētalis ⁊ nature iunatiuꝰ. Et huic aſſil̓atur doctrina ſana ⁊ catholica qͣ aīa ſpūalit̓ ſuſtētat̉ ⁊ iuuat̉ ad ſalutē. Aliqͥs ꝟo ē peſtilentialis ⁊ corꝑis corruptiuꝰ: ſicut cibꝰ venenoſus. Et huic aſſil̓tur doctrina praua vl̓heretica qͣ mores vel fides corrūpuntur.Oportet gͦ ciboꝝ ſcire naturā ⁊ doctrinaꝝdiſcernere qͣlitatē: ne hō venenuꝫ loco cibiaccipiat ne qͥs falſitatē ꝓ veritate credat.Un̄ Eccī. xxxvij. Nō te effundas ſuꝑ oēmeſcā ⁊cͣ. j. Ioh̓ .iiij. Nolite oī ſpiritui credere: ſed ꝓbate an ſpūs ex deo ſint.Scd̓oattēdenda ē cibi qͣlitas .ſ. vtrū tēperatꝰ ſitvl̓ excedat. Eſt enī aliqͥs cibꝰ ſubtilis qͥ defacili digerit̉ cuiꝰ qͣntitas multa parū nutrit: qꝛ ẜm Auicē. ex eo generat̉ ſanguis qͥcito reſoluit̉ a mēbriſ: ⁊ iō paꝝ nutrit: ⁊ ſiceſt doctrina multū ſubtilis rudi ppl̓o p̄dicata: qꝛ paꝝ eos in deuotiōe nutrit ⁊ maleintelligit̉ ⁊ cito a mēoria labit̉ ¶ Item eſtcibꝰ groſſus qͥ tardiꝰ digerit̉: ⁊ ꝑs eiꝰ modica multuꝫ nutrit ex qͦ .ſ. groſſus generat̉ſanguis qͥ tardiꝰ reſoluit̉ a mēbris. Sic doctrina groſſior ⁊ vulgarior hoīes ſimpliceſmagꝭ reficit ⁊ in deuotiōe nutrit ⁊ diutiusin mēoria ꝑſiſtit. ¶ Iteꝫ eſt aliꝰ cibꝰ a ſub̓atēperatꝰ ⁊ talis laudabil̓ eſt: qꝛ mediū tenetihuic aſſil̓at̉ doctrīa q̄ neqꝫ ē nimis ru-
dis neqꝫ nimis ſubtilis. Tal̓ enī laudabiteſt: qꝛ ſimplicibꝰ ⁊ ſapiētibꝰ ſatiſfacit: Ro.j. Sapiētibꝰ ⁊ inſipiētibꝰ debitor ſū. ¶ Tertio attēdēda ē cibi qͣntitas vt nō ſit nimianeqꝫ nimis pauca ſꝫ īter hͦ media. Nā cibꝰnimiꝰ naturā grauat: ſtomachū inflat: torſiones generat: malos humores generat ⁊augmētat: vomitū ⁊ faſtidiū ꝓuocat: calorē naturalē ſuffocat: oſſiū ⁊ neruoꝝ ꝯtractionē cauſat: vlcera: ſcabiē ⁊ apoſtemataꝓcurat: ſeniū ⁊ mortē accelerat. Et fit duꝫhō māducat vt mortē fugiat: inde citiꝰ moriat̉. Qn̄ ꝟo cibꝰ nimis ē paucꝰ naturā debilitat: viſuꝫ ⁊ ſenſum hebetat: fluxū capilloꝝ ⁊ caluiciē generat: thiſim ethicā accelerat: corpꝰ extenuat ⁊ peiores īfirmitateſ qͣꝫrepletio cauſat. Un̄ dicit Ipocras ī Amfor. ꝙ in tenuibꝰ dietꝭ maxīe peccāt egrotātes. Cibꝰ gͦ ſi mediū int̓ hͨ teneat rē ꝑditaꝫreſtaurat: virtutē ꝯẜuat: ſanguinē augmētat: calorē tēperat: īgeniū acuit: vires operādi tribuit: ſanitate ꝑficit ⁊ cuſtodit: ⁊ ſalubrē ſomnū inducit. Sil̓r qͦꝫ accidit d̓ doctrina ſpūali: qꝛ ſi ſit nimia .i. nimis ꝓlixavertit̉ in tediū ⁊ multiplex aīe nocumētū:⁊ iō poetice d̓r: Quicqͥd precipies eſto breuis vt cito dicta. Percipiāt animi docileſ:teneātqꝫ fideles. Om̄e ſuꝑuacuū de plenopectore manat. Sil̓r etiā defectꝰ doctrineſpūalis multiplex malū inducit: ⁊ māgꝰ adhuc nocet qͣꝫ eiꝰ nimietas. Un̄ ⁊ in penamhoīm pctōꝝ deꝰ ꝑ ꝓph̓am cōminat̉ dicensAmos. viij. Mittā famē in terrā nō famēpanis neqꝫ ſitim aq̄: ſꝫ audiēdi verbū dei.Et Hieremias hūc defectum deplorauit dicēs: Paruuli petierūt panē: ⁊ nō exat quifrāgeret eis: Thren̄. iiij. Ergo diſcreta ⁊ tēperata doctrīa multipl̓r aīe ꝓdeſt: ⁊ iō fidel̓ ⁊ prudēs ſeruꝰ quē ꝯſtituit dn̄s ſuꝑ familiā ſuā vt det illis in tꝑe tritici mēſuraꝫ.¶ Quarto ꝯſiderāda eſt aſſumētᶻ nec eſſitas. Nā aliꝰ cibꝰ debet̉ ſano: aliꝰ egro: alius iuueni: alius ſeni: alius debili: aliusforti: aliꝰ laborāti: aliꝰ qͥeſcēti. Naꝫ multaſūt ſalubria ſano q̄ ſūt mortifera infirmo.¶ Itē ē differētia ī ſanis. Nā piper ⁊ alleaq̄ alicui phlegmatico ſunt in remediū: alicui cholerico ſūt venenū: ⁊ iuſquiamꝰ quieſt mors hoī ē cibꝰ gratiſſimꝰ paſſeri vl̓ cōturnici vt dicit Galienꝰ. Variat̉ etiā cibusẜm qͣlitatē morbi. Nā aliꝰ cibꝰ ſalubris ē īqͣrtana: qͥ eſt mortiferꝰ in acuta: et aliqͥs qͥ
C 3