De homine ⁊ membris eius
ꝟtutes q̄ ſūt ī homīs corꝑe .ſ. appetatiua:retentiua: digeſtiua: ⁊ expulſiua. Oportetem̄ vt cibū ſpūalis doctrine anīa pͥmo appetat: ſicut appetebat Daniel qͥ ꝓpter appetitū ſcientie dei vocatꝰ eſt vir deſideriorū. Danie. ix. Et ſpōſa etiā in Cantꝭ. Hunccibū ſpūalis doctrine appetebat ⁊ expetebat dicēs: Sonet vox tua in auribus meiſ⁊cͣ. Un̄ aīa q̄ hūc cibum faſtidit ad mortētendit: Psͣ. cvj. Om̄em eſcam abhominata eſt aīa eoꝝ ⁊ ap. vſqꝫ ad por. mortꝭ. Augu. Sicut noxiū eſt corꝑi corporeas eſcasnō poſſe ꝑcipere: ita ꝑiculoſū eſt aīe ſpūales eſcas faſtidire. ¶ Itē oꝑtet ꝙ aīa audita retineat. Nā ſic̄ nō ꝓdeſt corꝑi ꝙ ſtomachus cibū recipiat: ſi receptuꝫ ſtatim euomat. Sene. Nō ꝓdeſt cibus neqꝫ acceditcorpori qͥ ſtatim ſumptus emittit̉. Sil̓r necverbū auditū ꝓdeſt ſi ſtatim obliuiōi tradat̉ ¶ Itē oportet ꝙ mēs auditū ⁊ retentūdigerat ⁊ in bonos humores .i. in bonosmores ꝯuertat. ¶ Itē oꝑtet ꝙ nō ſolū digerat ſed etiā expellat .ſ. ea q̄ bonis moribusnō cōgruūt reſpuat ⁊ abijciat: nā ſi intusretinet qd̓ expelli debuerat: etiā bene digeſtis corruptionē p̄ſtat. Notandū aūt ꝙ ẜꝫquoſdā p̄dicte qͣttuor virtutes ex quattuor elemētis cōtrahūt ſibi vires. Un̄ ignisqui eſt calidus ⁊ ſiccus correſpondet ꝟtuti appetitiue. t̓ra frigida ⁊ ficca retentiue.aer calidus ⁊ humidus digeſtiue. aqͣ frigida ⁊ humida expulſiue. Oportet enī vt qd̓igniſ attraxit terra ex ſua natura retineat:et qd̓ terra retinuit aer diſſoluat: ⁊ qd̓ aerdiſſoluit aqua emolliat. Ita quoqꝫ ſpūaliter ignis .i. ītelligentie claritas appetitumexcitat. Nā cū intellectus ſublimiter ⁊ delectabiliter celeſtia cogitat: appetitū ſpūalem in mēte cauſat ⁊ fit deſideriū in cordehominis vt auide querat cibū ſancte exhortationis. Terra vero .i. ſtabilitas mentis cauſat retentionē: qꝛ qd̓ appetitus perintellectū attraxit: ſtabilitas animi firmit̓cuſtodit. ſꝫ aer .i. puritas mētis cauſat digeſtionē: qꝛ qd̓ animus firmiter cōſeruat:puritas mētis fideliter ordinat. Sꝫ aqua.i. diſcretiōis mobilitas facit expulſionē:quia qd̓ ſuis moribꝰ nō congruit: diſcretioremouet ſeparat ⁊ expellit: ⁊ ſic a tēꝑamēto animus nō recedit: ſꝫ tēꝑamētū ſeruāspeccati morbo nō ſuccūbit. ¶ Itē cibus ſacramētalis de quo dn̄s dixit. Ioh̓. vj. Ca-
ro mea vere eſt cibus ⁊cͣ. operat̉ in animaad modū cibi corporalis. Nā nutrit aīamgratiā p̄ſtando: augmētat virtutes multiplicando: calorē īnatū temꝑat cōcupiſcentiam refrenādo: in ſenibus vero calorē nature cōfortat charitatē inflāmando: deꝑdita reſtaurat vires anīe reparādo: ⁊ cuſtodit hoīem ne pereat a peccatis p̄ſeruādo.Ioh̓ .vj. Hic eſt panis de celo deſcēdēs vtvt ſi qͥs māducauerit ex ip̄o nō moriatur.XV¶ Capitulum:Ogitatiōeſ aſſimilant̉ capill̓ ꝓpter tria. ¶ Primo qꝛ capilli ſūt capitiſ ornamētum. Un̄ capilli dicūtur qͣſi capitis pili vtdicit Iſid̓. Sic̄ ergo capilli ⁊ ſpālit̓ pulchriſūt ornamētū capitꝭ: ita cogitatiōeſ p̄cipuebone ⁊ ornate ſūt ornamētū mētis. VndeGrego. dicit: ꝙ qͣſi capilli in capite ſūt cogitationes in mēte: Luce .xxj. Capillꝰ de capite veſtro nō ꝑibit: qꝛ nulla bona cogitatio mētis ſine retributiōe trāſibit: vn̄ Grego. xx. li. moral̓. dicit ꝙ an̄ dei oculos vacue nō trāſuolant cogitatiōes nr̄e: ⁊ nullamomēta tꝑis ꝑ animū tranſeunt ſine ſtaturetributiōis. ¶ Scd̓o qꝛ capilli ſūt cerebridefenſiui. Nā iuuāt caput ⁊ cerebrū ꝯtraextrinſecas leſiōes: ⁊ iō capilli ſūt multi ⁊duri. Capillꝰ em̄ ẜm Cōſtan. ex fumo groſſo ⁊ calido naſcit̉ qͥ ex igneis ⁊ incēſis humoribus ꝑ capitis pͥoros egredit̉ ⁊ ab aere extrīſeco deſiccat̉ ⁊ ſic in ſubſtātiam capilloꝝ ꝯuertit̉: vn̄ hͦ humore creſcēte: capilli creſcūt: eo etiā deficiēte euaneſcūt. Etẜm qͣlitateꝫ tal̓ fumi qualitas eſt capilli.Et ideo ſi fumus ē multus capilli ſūt multi. Si p aucus pauci: ſi niger nigri ⁊ ſic dealijs. Sic̄ gͦ capilli ſūt ad defenſionē cerebri: ita cogitatiōes bone ſūt ad defenſionēanimi: qꝛ dū feruēt in ip̄o aīo cogitatiōesbone nō ingrediūt̉ in ip̄m cogitatiōes praue. Un̄ Ioh̓. Caſſianus col̓. ij. Incipiamꝰbonas cogitatiōes diligere ⁊ ſtatim ab illis q̄ male ſūt dignabit̉ nos dn̄s liberare.Quaſi aūt fumi capillos nutriētes ⁊ cauſantes ſūt exterioꝝ ſenſuuꝫ receptiōes: qꝛde his q̄ ſenſibus recipiūtur īteriores cogitatiōes formant̉: vn̄ ẜm modū fumi eſtqualitas capilli. Quia ẜm ordinationē vl̓deordinationē exterioꝝ ſenſuū ſeqͥt̉ ordinatio vel deordinatio cogitationū: propter