quintus¶ Liber
tūc faciliter in pctā eadit. ⁊ canis .i. diabotus eā faciliꝰ capit. Et ideo ſctī cōtēplādocircūierūt quouſqꝫ ad illiꝰ ſuꝑne dulcedīsaliquā guſtationē aſſurgūt. ¶ Quarto ratione villitatꝭ. Eſt enī animai vtile quo adcibū: quo ad veſtitū: ⁊ quo ad mēdicamentū. Nā leiꝰ oculi valēt ꝯtra venenū. Sic ſācti viri alios paſcunt ſuis doctrinis vl̓ elemoſyniſ: veſtiūt exēplis. Quaſi enī eiꝰ pellibꝰ .i. virtutibꝰ induit̉: cū aliqͥſ exēpla imitat̉. ¶ Itē medent̉ ſitis ꝯſilijs vl̓ ſuaꝝ orationū auxilijs ¶ It̓ē ſctūs vir aſſimilat̉ taxo. ¶ Primo rōne pēitētie: qꝛ taxus habetpellē valde hiſpidā ⁊ villoſā q̄ melota d̓r.Quid autē eſt pellis villoſa ⁊ hiſpida niſicorporis penitētia hūilis ⁊ aſpera. Talempellē iohānes habuit cui cibꝰ fuit locuſta⁊ mel ſilueſtre ⁊ veſtimētū de pilis camelorū. ¶ Scd̓o rōne ꝓuidētie: qꝛ Pli. dic̄ ꝙ qn̄a canibꝰ ꝑſequit̉ anhelitū retinet ⁊ ſic cuteInflat ⁊ morſus canum deuitat. Sil̓r ſctūshō qn̄ ꝑſequētes ⁊ iniuriātes patit̉ in ſe ꝑpatiētiā ſpūm ſuū cohibet: vt ꝑ inpatiētiāvl̓ iracūdiā extra nullatenꝰ exeat: ⁊ ſic morſus canū .i. leſiōes ꝑſequētiū euadit vt aīeſue ſaltē nō noc eāt. ¶ Tertio rōne ꝓuidentie. Futurā enī taxꝰ ꝓuidet tēpeſtatē. ⁊ iōcauernā ſibi parat diuerſos exitꝰ habiētē. animal ab aſino homineqꝫ cōpoſitū. nā abEt qn̄ inflat ventꝰ aqͥlonis obturat caudaforamē aqͥlonare: qn̄ auſtralis claudit auſtrale. Sic ſctūs hō vēto aqͥlonari flāte .i.aduerſitate ingruēte foramen cauda claudit .i. finis breuis cōſiderationē oppōit etleue eſtimat om̄e qd̓ patit̉ ex quo breui trāſitu finit̉. Nā oīa breuia tolerabilia eſſe dicunt̉ etiā ſi ſint magna vt dicit Tulliꝰ. Similit̓ auſtro flāte .i. ꝓſꝑitate arridēte clauſuraꝫ caude vir ſctūs obijcit .i. memoriammortis: qꝛ facile ꝯtēuit oīa qͥ ſemꝑ ſe cogitat eſſe moriturū. ¶ Itē taxꝰ in ſuis latibulis cōtra hyemē cōgregat cibū: ⁊ ſi deficitcibus ſupplet ſomno ⁊ hoc pl̓ibꝰ aīalibꝰ accidit: vt patet d̓ glire ⁊ mure. Sic ſctūs virꝓuidet fſibi in hyeme .i. ꝓ tꝑe mortis ꝯgregādo merita bonoꝝ opeꝝ ꝑ vitā actiuam.Et ſi deficiat cibꝰ .i. exercitium vl̓ volūtasmerēdi ꝑ actiuā iuuat ſe cū ſōno .i. cū tranqͥllitatē ⁊ quiete vite ꝯtēplatiue. vn̄ ſanctiviri tēpora quibus vacāt a laboribus viteactiue nō ocioſa ducūt: qꝛ tūc apd̓ ſeipſosin ſanctis meditationibus quieſcunt.
Capitulum: CVIIApiens homoſimilis eſt aranee q̄ ſtans in telemedio ſubito muſcā ſentit quā ſi obtinuerit eā filis ſuis multiplicit̓ circūuoluit. cuius caput pͥmo abſcidit ⁊ ſic oēm eiꝰ humiditatē fugit. Sic ſapiēs in medio tele .ſ. ī cōtēplatiōe rōnis: cuiꝰ mediū eſt determīarein actibꝰ virtutū moraliū cōſiſtit. Et indemuſcas volātes .i. formas ſenſibiliū ad ſuos ſenſus vel imaginationē veniētes rapit⁊ ad examē rōnis ipſiꝰ intrīſecus reducēsmultis cōſiderationibꝰ circūuoluit ⁊ capite abſciſo .i. exterioꝝ Ienſuū iudicio excluſo: qd̓ fuit initiū ꝯgregatiōis interiorē veritatē extrahit: ⁊ in ſuū cibū .i. in ſuū documentū ſeu ꝓfectū ꝯuertit: Ezech̓ .xvij. Adla tulit medullā cedri. nā aqͥla eſt hō ſapiens ⁊ intelligens qͥ de cedro trahit medullā qn̄ de re ſenſibili trahit veritatē ītelligidſlē.¶ Capitulū: CVIIICientia cū mala vita fac̄ hoīes ſimiles mōſtruoſis aīalibꝰ onocētaurꝭ ⁊ hyppocētauris. Dicit eī Phiſio. ꝙ onocētaurꝰ ēvmbilico ſurſū habet effigiē humanā. vnde medius ē inter hominē ⁊ aſinū. ſic̄ hyppocētaurꝰ īter hominē ⁊ equū. vt Iſid̓. dicit. Talis ē hō litteratꝰ ⁊ voluptuoſus: qꝛex vna parte ē rationalis: ⁊ ex alia beſtialis: cognitiōe ſpūal̓ oꝑe carnal̓. Ca. CIXLiſmatici ⁊ heretici ſūt ſil̓es leunculis: qͥ vterūmatrꝭ laniāt. ⁊ id̓o nō ſepe parit.vnde Ariſto. dicit primo leenā quinqꝫ catulos parere: poſtea quattuor. ⁊ ſic omī anno vno minꝰ quouſqꝫ ſterileſcat. In hoc gͦſciſmatici ſūt leunculis ſimiles qͥ vnitatemmatris eccl̓ie ⁊ fidei in qua ſūt ſpūalit̓ geniti ſcindūt ⁊ dirūpūt. ¶ Item ſciſmatici ſimiles ſūt filijs vipere. dicit̉ eniꝫ vipera eoꝙ vi pariat. Nā cū tp̄s pariēdi adueneritfilij nō expectātes nature oꝑationē eiꝰ latera rodūt ⁊ cū matris interitu exeūt. Sicſciſmatici ī vtero matris eccl̓ie geniti nonexpectātes nec ſuſtinētes elꝰ correctionemrebellādo exeūt: ⁊ dū eiꝰ vnitatem ſcindūt