De animalibus terreſtribus

tis oculis. vn̄ vident̉ eiꝰ oculi vigilare. Similit̓ ſctī viri quaſi dormiēdo vigilant: ẜmilld̓ Cantꝭ. v. Ego dormio ⁊ cor meū vigilat. Eſt enī quaſi quies ſomnus cōtēplationis: qua ab exterioribꝰ actibꝰ vacātes īteriꝰ vigilāt circa ſpūalia ⁊ celeſtia ocl̓os mētis aperiētes. ¶ Itē eſt ſomnꝰ mortꝭ in quoſctī dormiūt .i. eterne pacꝭ quietē accipiūt:vbi in dei viſiōe oculos mētis aperiūt: itavt nūqͣꝫ claudant̉. Et licet etiā pctōreſ ꝓpt̓quietē ſiue diſpoſitionē carnis ī ſepulchriſin morte dormire dicunt̉. Psͣ. lxxv. Dormierūt ſomnū ſuū ⁊ nihil inuenerūt oēs viri diuitiarū ſuarū in manibus ſuis. Tamēip̄i dormiūt .i. moriunt̉ ocul̓ clauſis: qꝛ maxime ī morte excecāt̉ ⁊ ſenſū ꝑdūt ¶ Quarto ſctī viri aſſimilant̉ leoni in tēperātia ſiue abſtinētia. Nā leo qn̄ ſemel ſatiat̉: duobus vel tribꝰ diebꝰ abſtinet. ſi aūt eū fugere oporteat ⁊ nimis ſit plenꝰ: cū brātia carnes de vētre extrahit ⁊ ſic leuis fit. Et iteꝝleo diutiſſime viuit: qd̓ ꝑ dentiū cōp̄hēdit̉ꝯſūptionē. Sic ſctī viri abſtinētes ſūt a cibis corporalibꝰ: ⁊ quicqͥd carnalitatis ī ſeſentiūt qd̓ eos in ſpū grauet cū brātia .i. cūviolētia aſpere penitentie vt leuiores fiantenacuare laborāt. Ꝙ aūt leo diutiſſime viuit: ſigͣt ꝙ ſic̄ d̓r Eccī .xxxvij. Qui abſtinēteſt adijciet vitā. ¶ Quīto ſctī viri aſſimilātur leonibꝰ ī clemētia ſiue pietate. Nā contra hominē ab eo nō leſus neqͥt iraſci. Sedeſt homini naturalit̓ pius. Nā ſi nō nimiafame vincat̉ ꝓſtratis ꝑcit: captiuos obuios abire ꝑmittit: nec hominem niſi in magna fame comedit vl̓ occidit: vt Iſid̓. dic̄:Feminas etiā nō tāgit ⁊ raro infātes: niſimagna fame cōpulſus. Similit̓ ſctī viri ſūtalijs māſueti vt nō iraſcant̉ īordīate vl̓ defacili cōtra eos. ¶ Itē ſūt pij hoībꝰ p̄cipuemiẜabilibꝰ: cuiuſmodi ſt̓ captiui: ml̓ieresvidue pueri pupilli ⁊ hmōi. ¶ Itē ꝓſtratiſl. ſe humiliantibꝰ parcūt etiā ab iniurijs ꝓprijs. On̄dit etiā leo pietatē ad feip̄m: maxime ī morte. Nā leo qn̄ morit̉ terrā comedit ⁊ mordet ⁊ lachrymat̉. Et ſic hō debetin morte eſſe pius anime ſue remordēdo ꝑcōpūctionē vitā ſuā terrenā ⁊ lachrymādoſiue flendo pctā. vn̄ Augꝰ. tꝑe mortis ſuecontra lectū in pariete fecit ſibi ſcribi pſalmos penitētiales: ⁊ pluribꝰ diebꝰ eos legendo plorabat. Itē ſancti viri aſſimilant̉leporibus ¶ Primo ratione velocitatis.

Eſt enim lepus animal velox ad currendum. vnde lepꝰ dicit̉ quaſi leuipes: qꝛ currens leuiter mouet pedes. Nā contra om̄enociuū dedit natura ſalubre remedium vtdicit Auicen. vn̄ lepori data eſt mēbroꝝ leuitas: curſus agilitas: ⁊ ſub pedibus pilorum villoſitas: vt dum fugere oporteat pedes non ledat. Sic ſctī viri ſunt veloces ad mandatoꝝ dei obedientiā vl̓ audiētiā: ẜm illud Iaco .j. Sit autē omīs homovelox ad audiendū ¶ Itē ſunt currētes admandatoꝝ obſeruātiā: ẜm illud Psͣ. cxviij. Uiaꝫ mandatoꝝ tuoꝝ cucurri ⁊cͣ. Gr̄aenī dei que potiora remedia tribuit qͣꝫ natura dat eis mēbrorū leuitatē per cōtinētiam curſus agilitatē ꝑ charitatē feruidā: q̄omnia facit agilia ⁊ leuia. ¶ Itē pedū villoſitatē per penitentiam aſꝑera q̄ pedes affectionū cuſtodit illeſos. ¶ Secundo rōne timiditatis: qꝛ lepꝰ eſt animal̓ pauidū. Sicſancti viri ſūt ſemꝑ pauidi ſiue de diuīs iudicijs: ẜm illd̓ Psͣ. cxviij. A iudicijs eī tuis timui. ſiue de p̄teritis pctīs: Eccī. v. Deꝓpiciatu pctōꝝ noli eſſe ſine metu: ſiue detentationū p̄cipitio: Prou̓. .xxviij. Beatꝰeſt hō qͥ ſꝑ eſt pauidus ¶ Tertio rōne mititatis. Eſt enī aīal mite ⁊ imbelle. vn̄ nulladefenſiōe vtit̉ niſi p̄ſidio fuge. Sic ſctī viri ſūt mites in ꝯuerſatiōe: ībelles .i. ſine ꝓximoꝝ offenſiōe fugiētes vitia ⁊ tꝑalia cōmoda ⁊ iurgia ſiue litigia. Et nota ꝙ lepꝰfugiēs canes naturale habet ꝙ fugiat contra mōtes. habet enī crura poſteriora longa vt faciliꝰ corpꝰ eleuet qn̄ per mōtē aſcēdit. vn̄ faciliꝰ eū canis īuadit qn̄ de montedeſcēdit. Tūc enī nō bn̄ currit: ſꝫ qͣſi cadēdo īcedit. vn̄ qn̄ pōt mōtē circūit quouſqꝫꝟſuſ mōtē ſe erigit ⁊ ſic ſepe canes effugit.ſic ſcī viri fugiēteſ tētatiōes fugiūt ad mōtēi. ad xp̄ꝫ. Prou̓. xxx. Lepuſculꝰ plebs īuali. ī petra .t. ī xp̄o collocat cubile ſuū. Ip̄eenī eſt mōs de quo Eſa. ij. Erit mōs domꝰdn̄i ī vertice mōtiū. Ipſe etiā idē ē ꝙ petrad̓ qua Apo. j. Coꝝ. x. Petra āt erat xp̄s.Ul̓ ad mōtē .i. ad cōtēplationem paradiſi.Habent enī ſancti longa crura poſteriorai. magna ſequētis vite deſideria .i. eoꝝ quepoſt iſtā vitā ſequent̉. Et talibus deſideriis eorū mens in contēplatione illiꝰ celſitudinis faciliter eleuat̉. Quādo ꝟo de monte celeſtis cōtemplationis ad terrena pertractanda vel cogitanda anima deſcendit:

z 5