¶ Liberquintus
mal dicit̉ dromedus. Cuſtos aūt taliū aīaliū d̓r dromedariꝰ. Debet gͦ religioſus aſſimilari dromedis qͣdruplicit̓ ¶ Prīo ꝓpt̓ꝯtinētiā. Caſtrāt̉ enī dromēdi a iuuentuteſic̄ Auicē. dic̄ vt ſint curſui aptiores. Similiter religioſi debēt a iuuētute ſe ꝑ votū cōtinētie in mūdicia carnis ſeruare: Matth̓.xix. Sūt eūnuchi qͥ ſeip̄os caſtrauerūt ꝓpter regnū dei. ¶ Scd̓o ꝓpt̓ abſtinētiā. Sūtenī dromēdi parui cibi ⁊ fenū ⁊ cortices etoſſa dactilorū valde diligūt. Sic nō debētreligioſi delitias q̄rere ſꝫ potiꝰ groſſa cibaria. ¶ Tertto ꝓpter obedientiaꝫ in qͣ velutdromēdi debet eē veloces ⁊ ꝓmpti. Suntenī dromēdi velociſſimi. vn̄ dromos grecevelox curſus dicit̉ latine. Nā cētū miliaria⁊ ampliꝰ ꝑgūt in die. Debēt etiā eſſe ī obediētia laborioſi ⁊ ꝯtinui. Sic̄ dromēdi hn̄tcrura lōga ⁊ neruoſa: multū ad laborāduꝫfortia ⁊ ad ꝯtinuādū firma ¶ Quarto ꝓpt̓hūilitatis mēſurā. Sūt eī dromēdi nō magni corꝑe: qꝛ mīoriſ ſtature qͣꝫ cameli: qꝛ .ſ.religioſi nō debēt eſſe magni in ſua reputatiōe: ſꝫ hūiles ⁊ abiecti: Apo. ad Gal̓. vy.Si quis ſe exiſtimat aliqͥd eſſe cuꝫ nihil ſitip̄e ſe ſeducit.¶ Capitulum: CVIAncti viri aſſimilant̉ agnis. ¶ Prīo ꝓpt̓ īnocentiā. Na agnꝰ inter aīalia oīaeſt maxime māſuetꝰ ⁊ īnocēs. vn̄ nec denteledit nec cornu impetit: nec vngue ſcindit:nec calce ꝑcutit. Et iō ſic̄ dicit Iſido. Cętera aīalia armauit natura: ſolū agnū dimiſit īermē. Hec āt īnocētia q̄ ē ī agno pͥncipaliter fuit ī xp̄o q̄ .ſ. nūqͣꝫ alicui aliqͥd malefecit: qd̓ etiā vnꝰ ex latronibꝰ in cruce cognouit dicens: Luc̄. .xxij. Nos quidem dina factis recipimus: hic autem nihil malifecit ¶ Secundario autem talis innocentia competit etiam alijs ſanctis qui fuerūtimitatores chriſti: ⁊ ideo tanqͣꝫ agnū neminem ledebāt: nec dente inuide detractionis: nec tyrannice dominationis: nec vngue violente direptionis: nec calce iniurioſe deſpectiōis ſiue ꝑcuſſiōis: Apo. ij. Corinth̓ .vij. Nemineꝫ leſimus ⁊cͣ. Et ideircoetiā alios ad hoc monebat dicēs. ij. Coꝝ.vj. Nemini dātes vllā offenſionē ⁊cͣ. ¶ Secudo ꝓpt̓ iuſticiā: ꝑtinet eī ad ꝑfectā iuſticiā nō ſolū nemine ledere ⁊cͣ. ſed etiā alijs
omnibus ſi pōt fieri ꝓdeſſe: ⁊ hāc iuſticiaagnus on̄dit: qꝛ qͥcqͥd in ſe hꝫ hoībꝰ vtilit̓p̄bet. Nā pellis eiꝰ eſt vtilis ad variū vſūpili ad indumētū: fimus ad terre cōdimentū: cornu ⁊ vngula ad mēdicamētū: ⁊ carnes eiꝰ ad eſū. Hec aūt oīa cōpetūt xp̄o pͥncipaliter: qꝛ ip̄e ſuā pellē .i. ſua cōuerſatione exteriorem: ſiue ſua vellera .i. exēpla ſeuoꝑa reliqͥt nobis ad indumētū .i. ad imitatiōis exemplū eo mō qͦ dicit Aꝑa. Ro. xiij.Induimī dn̄m nr̄m ieſū xp̄m. ¶ Itē ſuū fimū .i. hūilitatē dedit ad ꝯdimētū .ſ. omniūvirtutū ⁊ opeꝝ. vn̄ ip̄e dixit Mat. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſū ⁊ humilis corde. Et hechumilitas eſt cōdimētū ſine qͦ nullū opusplacet deo. vnd̓ xp̄s dixit apl̓is: Luc̄. xvij.Cū oīa bn̄ feceritis dicite ẜui īutiles ſumꝰ.In cornu aūt ꝓpt̓ vnctiōes q̄ cū eo fiebāt:vt ptꝫ. j. Reg. xvj. ſignificatur ptās xp̄i. īīſtitutiōe ſacramētoꝝ: ſꝫ in vngula agni diuiſa diſcretio doctrine xp̄i. Et hͦ oīa nobisad medicinā dedit .ſ. ⁊ ſua ſacramēta ⁊ ſuaꝟba. Inſuꝑ xp̄s tāqͣꝫ agnꝰ ⁊ ſuā carnē reliquit nobis in cibū .ſ. in ſacramēto euchariſtie. ſic̄ dixit ip̄e Ioh̓ .vj. Caro mea vere eſtcibus ⁊cͣ. Cōpetur etiā ſecūdario ſctīs viris p̄dicte vtilitates agnoꝝ: qꝛ ip̄i ſctr̉ ī varijs vſibꝰ ⁊ obſequijs ꝓxīs ſeruiū̄t. Namnudos veſtiūt: pauꝑes cibis īpinguant ⁊cōdiūt ⁊ ad infirmoꝝ fomētū ⁊ curā freq̄nter ex cōpaſſiōe intēdūt ¶ Teltio ꝓpt̓ prudentiā: Nā agnꝰ d̓r ab agnoſcēdo. Duo eīſūt q̄ agnꝰ naturalit̓ diſcernit ⁊ agnoſcit.Prīo matrē. Nā inter īnumerabiles greges ſolo balatu matrē agnoſcit. Eodē modo xp̄s dicit̉ eſſe agnꝰ ab agnoſcēdo: quiain cruce exiſtēs matrē agnouit: de ea ſpūalē curā habēdo: ⁊ Iohani ip̄am cōmēdando. qn̄ dixit: Fili ecce mat̓ tua. Qd̓ exemplū ſequētes ſctī viri de parētibꝰ ſuis vſqꝫad mortē curā ⁊ diligētiā gerūt. Nos etiāexemplo iohānis ſtudere debemuſ vt ip̄aꝫbeatam virginem matreꝫ habeamꝰ. Agnꝰenī balatu matrē q̄rit. inuēta aūt ea caputerigit: māmas querit: qͣs dū fugit popliceſflectit: ⁊ vt mater ei plus de lacte p̄beat: capite matris vbera premit. Sic etiā vir deuotꝰ balatū .i. voce orōis ſctē matrē miſericordie inquirit. ⁊ ad eā caput .i. mentē perꝯtemplationē erigit: māmas ſue pietatis ⁊cōſolatiōis reqͥrit. deuote etiā ⁊ ſepe ſalutaudo ſibi genua flectit. atqꝫ caꝑite .i. i.p