Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
188v
Einzelbild herunterladen
 

quintusLiber

igit̉ qͣttuor manꝰ ſiue pedes ſtellionis qͣttuor ꝟtutes penitētis: qͦꝝ oꝑibꝰ gradit̉ admanſiōes regales .i. celeſtes .ſ. iuſt cia quavtit̉ .ſ. ſatiſfaciēdo: tēperātia qͣvtit̉ in abſtinēdo: foritudīe vtit̉ ꝯtinuādo vl̓ tētationibꝰ reſiſtēdo: prudētia vtit̉ a nociuisſibi cauēdo. He qͣttuor virtutes ſil̓es ſuntpedibꝰ qn̄ habent̉ in affectiōe: ſꝫ tūc ſuntvelut manꝰ qn̄ habent̉ in vſu ſiue oꝑatione. Tertio qꝛ ſtellio ī viſu hebetat̉. inhyeme latet viſus eiꝰ hebetat̉. Eſt tp̄shyemis aſperitas tentatiōis in penitentes ſe abſcōdunt in ſecreto orōnis vl̓ in latibulo hūilitatis: ſed eſſe non pōt qͥn extenebra tentatiōis viſus hebetat̉ mētis: qꝛſaltem tentat̉: offuſcat̉ remittiturintuitus ꝯtemplatiōis. Quarto qꝛ ſtellio in viſu clarificat̉. in vere exiens etviſum hebetatū inueniēs: locū q̄rit vbi ſo orientē reſpicere poſſit: in quē reſpicit deſiccat̉ humor erat in oculis: ſic lu reſpicit ſic̄ innuit Glo. Prou̓. xxx. Sicpenitens ī vere .i. in tꝑe trāquillitatꝭ poſtqͣꝫ abijt hyems tentatiōis: dꝫ ꝯtēplatio mētis orōnē reſpicere ad ſoleꝫ xp̄m:viſitauit nos oriens ex alto: eiꝰ intuitu affectus mētꝭ inflāmat̉: oīs humor ſiue affectus indebitꝰ ex tentatiōe relictꝰ purgat̉: ſic mētis ipſiꝰ viſus miro modo clarificatur Ite penitētes aſſimilant̉ leonibꝰ quiin pͥncipio naſcunt̉ īformes parui ad mo muſtele: ſed poſtea creſcūt efficiunt̉fortiſſimi. Sic penitētes incipiētes a timore ſeruili ſūt parui ī ꝟtute īformes: qꝛdum ī charitate: ſꝫ poſtea creſcentes charitateꝫ roborant̉ fortiſſimi efficiunt̉. Un̄Grego. dicit ī via dei a timore incipit̉ vtad fortitudine veniat̉. Itē peuitētes aſſimilant̉ ceruis: qꝛ ſic̄ dicit Iſido. Cerui ſūtinimici ſerpentū: ſentiūt ſe gͣuatos ſpiritu nariū attrahūt eos de cauernis: ſuperata veneni ꝑnicie eorum pabulo ſolutireddunt̉. Serpentes igit̉ ſūt pctā odienda fugiēda ſūt tanqͣꝫ venenoſi ſerpētes:ẜm illd̓ Eccī. xxj. Quaſi a facie colubri fuge pctm̄. remorſum ꝯſcīe aliqͥ ſentiunt in ſe grauamē culpe: tunc ſpū nariū .i.feruore pnīe. in ſpū intelligit̉ feruordolor cōpunctionis. de quo Psͣ. l. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ. In naribꝰ ꝟoſcretio ſatiſfactiōis accipit̉: extrahunt eosde cauernis .i. de latibul̓ ꝯſcīaꝝ .ſ. pctā

ad lucē deducūt ꝯfitēdo accuſando. Uſtvirꝰ pctī depellit̉: fit eis memoria pctōꝝ:nutrimētū lachrymaꝝ qͥbꝰ a pctōrū reatuſoluunt̉ purgant̉. Itē cerui herbā diptāni pͥmitꝰ ꝓdiderūt: cuiꝰ paſtu ſagittasqͥbꝰ vulnerant̉ excutiūt. Cerui enī ſagittꝭꝑcuſſi: ſūt hoīes tentatiōibꝰ deuicti. Perdiptānū vero ē herba hn̄s virtutē diſſoluendi: attrahēdi ꝯſumēdi venenuꝫ pnīaintelligit̉: venenū pctī diſſoluit ī ꝯtritione: attrahit in ꝯfeſſiōe ꝯſumit in ſatiſfactionē. Un̄ hec a ceruis .i. pctōribꝰ ſumitur: ſagitte tētationū repellūt̉: pctōꝝ vulnera miro modo ſanant̉. Ca. XCVIIEregrinos et viatores dirigere et defendere nosdocēt elephātes. Nam elephas ſihoīem ī via īueniret errantē: pͥmo ne eumterreat de via aliqͣntulū exit gradū figit paulatī ip̄m p̄cedēs ei viā on̄dit: ſi draco eis occurrerit: defenſiōe hoīs draconi ſe opponit: eūqꝫ defendit. Sic hoīes magni p̄cipue potētes debēt ꝑegrinos vlatores expoliare vt multi faciūt: cum adterriroriū eoꝝ veniūt: ſꝫ potiꝰ ſe vl̓ ſuosdirigere a mal̓ hoībꝰ defendere. Itē ledētes ꝑegrīos hoſpites eos expoliātespeiores ſūt qͣꝫ venenoſi ſcorpiōes. Traditenī Ariſt. ī qͦdā mōte a ſcorpiōibꝰ hoſpites ledi: ſꝫ indigenas occidi ledi. Capitulum: XCVIIIErſeuerare deet firmꝰ in doctrīa bonaquā audiuit. om̄e anīal hn̄saures eas mouet p̄ter hoīem. In ſignificat̉ illi in bona doctrīa quā audiūtꝑſeuerāt nec ſūt ſtabiles: ſil̓es ſūt brutꝭ aīalibꝰ aures mouent: qꝛ ab eo audierūtcito mouent̉: ſed ſtabilit̓ ꝑſeuerāt in audita doctrina ſunt hoīes vere rationales:Ioh̓is. viij. Si vos manſeritis in ſermonemeo: veri diſcipuli mei eritis: cognoſcetꝭ Ca. XCIXveritatem ⁊cͣ.Redicator aſſimilatur cani. Primo ex eo qꝛcanis dn̄m ſuū diligit. Et ſimililiter predicatorē verbi oportet eſſe amicuꝫdei. Unde predicator qui dominū non diligit eſt dignꝰ annunciare verba dei. Un̄