De animalibus terreſtribus
quibꝰ cineribꝰ dū carnes aſpergunt̉: et incapitibꝰ viarū ponunt̉ leones tranſeūtesdum eas comedunt moriunt̉: vt dicūt Iſidorus ⁊ Auicen. Hec ergo beſtiola rep̄ſentat humilē penitentiā quā leones .i. demones timent ⁊ fugiūt. Hec portat venenumnore: cū peccatū dicit in cōfeſſione: et hocvenenū occidit leones .i. tentatiōes demonum. Hec beſtiola capit̉ in peccatoꝝ recordatione: exuritur in cōtritiōis dolore: incineratur in mortis meditatione: recolensquomō ꝑ mortē caro diſſoluat̉ in cinereꝫ:vel incinerat̉ in humili ſatiſfactione: Iobxlij. Ago penitentiā in fauilla et cinere: ⁊dum caro ex hoc cinere aſpergitur vt ſcilicet ſatiſfaciendo affligat̉: ⁊ precipue in capltibus viarū: id eſt in principijs tentationum vel ī ſenſibꝰ corporis: qui ſunt principia viarū ꝑ quas peccata intrāt in aīam.Ande tunc cinis in capitibus viarū aſpergitur: quādo ip̄i ſenſus corporis humilit̓cuſtodiunt̉ vel affliguntur: vt oculi plorētet os abſtineat: aures audiant increpationes: et ſic de alijs. Et ſic tunc leones ex hisoccidunt̉: quia demonū tentationes nonpreualent: ſed cito extinguunt̉. ¶ Item penitentie amaritudinem diabolus odit etabhorret: ſicut canis abhorret vt non comedat inteſtina cerui ꝓpter amaritudineꝫque eſt in eis. Nā ẜm Ariſto. ⁊ Auicē. ceruus nō habet fel niſi forte ī inteſtinis. Vnde eius inteſtina ſūt amara ⁊ fetida: ita vtcanis ea nō cōmedat: niſi ſupra modum fameſcat. Sic cū interiora mentis ſunt fetida: ſcꝫ per memoriā turpitudinis culpe: etamaritudine reſperſa ꝑ doloreꝫ penitētie:demones qui paſcunt̉ delectatione et dulcedine peccantiū illa tangere abhorrent.¶ Item penitentia abhorret a grauedinepeccati: ⁊ poſt mortē liberat animaꝫ a pena. Unde aſſimilat̉ cuidā lapidi queꝫ cerue vt dicit Plini. cū ſentiunt grauitatē deuorant qui eas adiuuat: ⁊ poſtqͣꝫ moriunt̉in earū ventre inuenitur. ⁊ iſte lapis miromodo adinuat mulleres pregnātes: et facit eas etiaꝫ abſqꝫ dolore parere. Sic anīaqn̄ ſentit grauedinē peccati debet aſſumere lapidē .i. penitentiā durā ⁊ aſperam quenō ſolū liberat in vita a peccatoꝝ grauitate: ſed etiā poſt mortē eius virtꝰ inueniturin ania liberans eam a penarū acerbitateHec etiam eſt que iuuat mulieres pregnā-
tes: ſcꝫ animas bonū conceptū: id eſt bonum propoſitū portantes ad pariendū .i.opere ꝑficiendum: quia aſpera penitentiacarnē refrenat: ne bonis operibꝰ effectumimpediat ¶ Item penitentia amara extinguit remorſus cōſcientie: ſicut abſinthiumoccidit pulices. eſt enī eorū venenū vt Cōſtan. dicit. Quid enī ſunt pulices mordentes: niſi peccatorū actus cōſcientiaꝫ moleſtantes: quos abſinthiū .i. amara penitentia purgādo extinguit ⁊ ceſſare penitus facit. Et ſimilit̓ folia perficoꝝ que amara ſūtpulices occidūt: ⁊ eadē rationē valet ꝯtraeos coloquintida ſi trita et mixta cū aquaꝑ locum vbi ſunt aſpergat̉: ⁊ ſignat cōtritionē peccatorū amarā cum lachrymis ad¶ Ca. XCVImixtam.Euitentes aſſimilantur tigridi: qd̓ eſt anīal admoduꝫ ſagitte in curſu velociſſimuꝫ: varijs maculis diſtinctū: vt dicit Iſidorus. de quo etiā Pliniꝰ dicit: ꝙ cum catuli ſui rapiunt̉: odore raptorem ꝑſequit̉:qui equo velociſſimo tranſportatur: et audiens ſtrepitū beſtie ꝑſequentis ī via ſpecula poſt ſe proijcit: que illa videns et ſuam imagine intuens ⁊ filiuꝫ eſſe credens:ſiſtit et filium accipere cupit: ⁊ interim venator euadit. Tigris ergo velocit̉ currēspeccator eſt feruēter vel celeriter penitenſ:qui diuerſis maculis diſtinguitur: cum diuerſis peccatis cōpungit̉: qui tunc raptoſcatulos inſequit̉: quando bona ꝑ peccataperdita ꝑ penitentiā recuperare conatur.Cui venator diuerſa ſpecula quibꝰ detineatur proijcit: qꝛ diuerſa ſibi impedimentadiabolus quibꝰ impediat̉ opponit. ¶ Iteꝫpenitentes aſſimilantur ſtellioni. Primoquia ſtellio in corio renouatur. dicit̉ enimꝙ ſtellio mutat corium ſicut ſerpens. Sicpenitentes debent renouare conuerſationem ⁊ vitā exuendo vetuſtatem peccati etinduendo iuſticie nouitatem: Apl̓s Eph̓.iiij. Renouamini aūt ſpū mentꝭ veſtre: ⁊ induite nouum hominē ⁊cͣ ¶ Secundo quiaſtellio manibus graditur. Eſt enim ſtelliovt dicit Plinius: genus lacerte quattuor.habens pedes latos ad modum manꝰ qͥbus reꝑit ad domorū rimas in quibꝰ facitſuā cauernā. Vn̄ Prouer. xxx. Stellio manibꝰ nitit̉: ⁊ morat̉ in domibꝰ regū. Sunt