Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
184r
Einzelbild herunterladen
 

De animalibus terreſtribus

ti. Facile enī cōtēnit oīa ſꝑ ſe cogitatmoriturū: ſicut Hiero. dic̄. Et iſte egreſſusē ſic̄ partꝰ ſit dolore pnīe: Ioh̓. xvj. Muller .i. gr̄a parit .ſ. nouū hoīeꝫ in iuſticiatriſticiā hꝫ .ſ. pnīe: hec triſticia facit eumegredi pctō: ad qd̓ dimittēdū īpellit memoria mortꝭ: Eccī. vij. Memorare nouiſſima tua in eter. peccabis. Itē memoria mortis cōpunctiōe cordis reſiſtit veneno tentatiōis carnal̓. Sicut cinis ſcorpionis potatus in vino remediū eſt hoī percuſſo ab eo. Quaſi ꝑcuſſio ſcorpiōis ē ip̄atentatio carnis. Scorpio enī an̄ palpandoincedit retro cauda ferit: ſic caro pͥmodelectat: poſtea cruciat. homī a ſcorpione ꝑcuſſo .i. a carne tentato remediū eſt cinis ſcorpionis vino. Quid enī eſt cinisſcorpionis niſi reſolutio carnis vinocōpunctiōis potata .i. attēto aīo cōſiderata liberat a venenoſa puctura ſcorpiōis .i.a venenoſa tentatiōe carnis. Augꝰ. Nihilſic reuocat a peccato qͣꝫ frequens mortꝭ meditatio. Ca. LXXXIVndicia mētisſignat̉ in mūdicia illoꝝ aīaliumq cōceſſa ſunt ad eſū ī lege Moyſi. Dicit̉ Leultꝭ. xj. Om̄e qd̓ hꝫ diuiſam vngulā ruminat de pecoribꝰ comedetꝭ. Qd̓aūt ruminat hꝫ vngulā ſed diuiditſicut camelus comēdetis. Cyrogrillus ruminat vngulāqꝫ diuidit: īmunduseſt. Lepus qͦꝫ ip̄e ruminat: ſed vngulam diuidit. Et ſus vngulam diuidit ruminat: hoꝝ carnibꝰ veſcemini. Item d̓r in eodē: Qm̄e de volucribꝰ qd̓gradit̉ ſuꝑ qͣttuor pedes abomīabile eritvobis. Quicqͥd autē ambulat ſuꝑ qͣttuorpedes: ſꝫ hꝫ longiora retro crura q ſalitſuꝑ t̓rā comedere debetis: vt ē bruchꝰ ī genere ſuo: attacus atqꝫ ophiomachus atqꝫ locuſta: ſingula iuxta genꝰ ſuū. Ubi nota aīal qd̓ ruminat findit pedes ſcꝫ vngulas concedit̉ vt mundū: vt dicit Augꝰ.ex quadā ſignificatiōe. Quia ſcꝫ fiſcio vngule ſignat diſtinctionē duoꝝ teſtamento: vel pr̄is filij: vel duaꝝ naturaꝝ ī xp̄ovel diſcretionē boni mali. Rumīatio aute ſignat meditationē ſcripturaꝝ ſanū intellectū eaꝝ. Cuicūqꝫ aūt alteꝝ illoꝝ deeſtſpūalit̓ īmudus ē: ꝓhibet̉ tanqͣꝫ aīalimmūdū qd̓ altero illorū caret. Volatilia

vero qͣdrupedia crura poſteriora lon.giora hn̄t vt ſaltare poſſint comedunturAlia ꝟo magꝭ t̓re adherēt ꝓhibent̉: qꝛilli abutunt̉ doctrina qͣttuor euāgeliſta vt eam in altū ſb̓leuent̉: īmundi re Ca. LXXXIIputantur.Vnera mitigatanimū iudicꝭ p̄lati: frequēterycorrūpūt. aliqn̄ catulꝰ latrāscurrit ꝯͣ alique vt videat̉ mordere: ſꝫ ſiꝓijceret ei vnū fruſtū panis acciꝑet ſileret. Sic aliqn̄ p̄latꝰ aliqͥs venit ad aliqueꝫſubditū tanto latratu vt videat̉ velle deuorare: ſed ille ꝓijcit eidē vnā marcāargēti: aufert ab eo loq̄lā: Eccī. xx. Exenia et dona excecant oculos iudicum:ſi mutus in ore auertit correptiones eoꝝ. Capitulum: LXXXIIIBediētie vel penitentie onꝰ hūiliter ſuſciꝑe patienter portare cameli nos docent. cameli vt dicit Iſi. vocabuluꝫ a greconoīe ſūt ſortiti: eo qn̄ onerant̉ ſe inclinātes corā hoībꝰ hūiliant̉ ſuꝑ genua incuruant̉. Came enī grece hūile vel breue d̓r latine. Sūt aīalia ad onera apta ad portandū māſueta. Sic debet onꝰ obedientie a ſuꝑiori iniūctū vl̓ pnīe impoſite humilit̓ ſuſciꝑe māſuete patiēter illud ferre. Un̄ etiā de malis prelatis ſubditis dicitur Matth̓ .xxiij. Quecunqꝫ dixerint vobis ſeruate facite. Ca. LXXXIIII.Fferre ſe debet ad dei ẜuitiū eo aīalia inlege Moyſi offerebant̉ ī ſacrificium. Fiebat enī triplex genꝰ ſacrificiorum. qd̓dā erat qd̓ cōburebat̉. Vn̄ d̓r holocauſtū qͣſi totū incēſuꝫ. Hmōi enī ſacrificium offerebat̉ deo ad reuerētiā maieſtatꝭ illiꝰ ad amorē bōitatꝭ illiꝰ: ꝯueniebatfectoꝝ ſtatui in impletiōe ꝯſilioꝝ: totūcōburebat̉: vt ſicut totū aīal in vapore ſurſum aſcēdebat: ita etiā ſignaret̉ totum hominē: oīa ipſiꝰ ſunt dei dn̄io eſſe ſubiecta ei eſſe offerenda. Aliud erat ſacrificiū pctō qd̓ offerebat̉ ex neceſſitate remiſſionis peccati: ꝯueniebat ſtatui penitētiū in ſatiſfactione pctōrū: qd̓ diuidebat̉in duas partes. Nam vna cōburebat̉: alia

4