¶ De animalibus terreſtribus
ti. Facile enī cōtēnit oīa qͥ ſꝑ ſe cogitat eēmoriturū: ſicut Hiero. dic̄. Et iſte egreſſusē ſic̄ partꝰ qͥ ſit dolore pnīe: Ioh̓. xvj. Muller .i. gr̄a cū parit .ſ. nouū hoīeꝫ in iuſticiatriſticiā hꝫ .ſ. pnīe: ⁊ hec triſticia facit eumegredi d̓ pctō: ad qd̓ dimittēdū īpellit memoria mortꝭ: Eccī. vij. Memorare nouiſſima tua ⁊ in eter. nō peccabis. ¶ Itē memoria mortis cū cōpunctiōe cordis reſiſtit veneno tentatiōis carnal̓. Sicut cinis ſcorpionis potatus in vino remediū eſt hoī percuſſo ab eo. Quaſi ꝑcuſſio ſcorpiōis ē ip̄atentatio carnis. Scorpio enī an̄ palpandoincedit ⁊ retro cauda ferit: ⁊ ſic caro pͥmodelectat: poſtea cruciat. gͦ homī a ſcorpione ꝑcuſſo .i. a carne tentato remediū eſt cinis ſcorpionis cū vino. Quid enī eſt cinisſcorpionis niſi reſolutio carnis q̄ cū vinocōpunctiōis potata .i. attēto aīo cōſiderata liberat a venenoſa puctura ſcorpiōis .i.a venenoſa tentatiōe carnis. Augꝰ. Nihilſic reuocat a peccato qͣꝫ frequens mortꝭ meditatio.¶ Ca. LXXXIVndicia mētisſignat̉ in mūdicia illoꝝ aīaliumq cōceſſa ſunt ad eſū ī lege Moyſi. Dicit̉ Leultꝭ. xj. Om̄e qd̓ hꝫ diuiſam vngulā ⁊ ruminat de pecoribꝰ comedetꝭ. Qd̓aūt ruminat ⁊ hꝫ vngulā ſed nō diuidit eāſicut camelus nō comēdetis. Cyrogrillusqͥ ruminat vngulāqꝫ nō diuidit: īmunduseſt. Lepus qͦꝫ nā ⁊ ip̄e ruminat: ſed vngulam nō diuidit. Et ſus q̄ cū vngulam diuidit nō ruminat: hoꝝ carnibꝰ nō veſcemini.¶ Item d̓r in eodē: Qm̄e de volucribꝰ qd̓gradit̉ ſuꝑ qͣttuor pedes abomīabile eritvobis. Quicqͥd autē ambulat ſuꝑ qͣttuorpedes: ſꝫ hꝫ longiora retro crura ꝑ q ſalitſuꝑ t̓rā comedere debetis: vt ē bruchꝰ ī genere ſuo: ⁊ attacus atqꝫ ophiomachus atqꝫ locuſta: ſingula iuxta genꝰ ſuū. Ubi nota ꝙ aīal qd̓ ruminat ⁊ findit pedes ſcꝫ vngulas concedit̉ vt mundū: vt dicit Augꝰ.ex quadā ſignificatiōe. Quia ſcꝫ fiſcio vngule ſignat diſtinctionē duoꝝ teſtamentorū: vel pr̄is ⁊ filij: vel duaꝝ naturaꝝ ī xp̄ovel diſcretionē boni ⁊ mali. Rumīatio aute ſignat meditationē ſcripturaꝝ ⁊ ſanū intellectū eaꝝ. Cuicūqꝫ aūt alteꝝ illoꝝ deeſtſpūalit̓ īmudus ē: ⁊ iō ꝓhibet̉ tanqͣꝫ aīalimmūdū qd̓ altero illorū caret. Volatilia
vero ⁊ qͣdrupedia q̄ crura poſteriora lon.giora hn̄t vt ſaltare poſſint comedunturAlia ꝟo q̄ magꝭ t̓re adherēt ꝓhibent̉: qꝛilli qͥ abutunt̉ doctrina qͣttuor euāgeliſtarū vt ꝑ eam in altū nō ſb̓leuent̉: īmundi re¶ Ca. LXXXIIputantur.Vnera mitigatanimū iudicꝭ ⁊ p̄lati: ⁊ frequēterycorrūpūt. Nā aliqn̄ catulꝰ latrāscurrit ꝯͣ alique vt videat̉ eū mordere: ſꝫ ſiꝓijceret ei vnū fruſtū panis acciꝑet ⁊ ſileret. Sic aliqn̄ p̄latꝰ aliqͥs venit ad aliqueꝫſubditū cū tanto latratu vt videat̉ eū velle deuorare: ſed ille ꝓijcit eidē vnā marcāargēti: ⁊ aufert ab eo loq̄lā: Eccī. xx. Exenia et dona excecant oculos iudicum: ⁊ qͣſi mutus in ore auertit correptiones eoꝝ.¶ Capitulum: LXXXIIIBediētie vel penitentie onꝰ hūiliter ſuſciꝑe ⁊ patienter portare cameli nos docent.Nā cameli vt dicit Iſi. vocabuluꝫ a greconoīe ſūt ſortiti: eo ꝙ qn̄ onerant̉ ſe inclinātes corā hoībꝰ hūiliant̉ ⁊ ſuꝑ genua incuruant̉. Came enī grece hūile vel breue d̓r latine. Sūt eī aīalia ad onera apta ⁊ ad portandū māſueta. Sic gͦ debet hō onꝰ obedientie a ſuꝑiori iniūctū vl̓ pnīe impoſite humilit̓ ſuſciꝑe ⁊ māſuete ⁊ patiēter illud ferre. Un̄ etiā de malis prelatis ſubditis dicitur Matth̓ .xxiij. Quecunqꝫ dixerint vobis ſeruate ⁊ facite. ¶ Ca. LXXXIIII.Fferre ſe debethō ad dei ẜuitiū eo mō qͦ aīalia inlege Moyſi offerebant̉ ī ſacrificium. Fiebat enī triplex genꝰ ſacrificiorum.Nā qd̓dā erat qd̓ cōburebat̉. Vn̄ d̓r holocauſtū qͣſi totū incēſuꝫ. Hmōi enī ſacrificium offerebat̉ deo ad reuerētiā maieſtatꝭ illiꝰ ⁊ ad amorē bōitatꝭ illiꝰ: ⁊ ꝯueniebat ꝑfectoꝝ ſtatui in impletiōe ꝯſilioꝝ: ⁊ iō totūcōburebat̉: vt ſicut totū aīal in vapore ſurſum aſcēdebat: ita etiā ſignaret̉ totum hominē: ⁊ oīa q̄ ipſiꝰ ſunt dei dn̄io eſſe ſubiecta ⁊ ei eſſe offerenda. ¶ Aliud erat ſacrificiū ꝓ pctō qd̓ offerebat̉ ex neceſſitate remiſſionis peccati: ⁊ ꝯueniebat ſtatui penitētiū in ſatiſfactione pctōrū: qd̓ diuidebat̉in duas partes. Nam vna cōburebat̉: alia
4