quintusLiber
ad arborē vt ſe oneret redit. ¶ Itē irati qͣcūqꝫ faciūt dū ſunt in impetu ire cōiter: ⁊ vtplurimū faciūt defectuoſi. Cuiꝰ exempluꝫuaturale eſt: quia animalia iracūda pariunt fetꝰ imꝑfectiores: ſic̄ canis catulos cecos: ⁊ vrſus parit fruſta carnis ꝑ lineamēta indiſtincta: q̄ fouet ſub aſcella: ſic̄ gallina oua: qͥbꝰ lābēdo inducit debitā formā.Sil̓r iratꝰ in ip̄o ſuo impetu facit oꝑa cecarōnis ꝯſilio nō preuēta: ⁊ iterū oꝑa cōfuſa⁊ inordinata: niſi poſtea ꝑ manſuetudineꝫſapīe reparent̉ ⁊ forment̉. Et iō bn̄ Sene.dicit: Nihil tibi liceat cū irafceris. ¶ Itemiracūdi hoīes ſil̓es ſūt qͥbuſdā aīalibꝰ. dequibꝰ Ariſto. dicit: ꝙ mouēt cornua ſicutauriculas: ⁊ ſunt in regiōe aufrage: q̄ ſicutdicit Auicē. fuit regio ipſiꝰ Ariſto. eſt enīin eis cōiūctio cornuū magis cū cute qͣꝫ cūoſſe. Sil̓r iracundi qui qͦlibet ꝟbo auditoꝯtrario ſtatī mouent̉ ad ledendū. Et qͦ iſtiſunt mouēt cornua ſicut aures. aures enīad audiēdū: ⁊ cornua ſūt ad ꝑcutiendū ineis eque parata. ⁊ furor talium ſic ſubitoerūpens nō habet miſericordiaꝫ: ẜm illudProuerb̓ .xxvij. Ira nō habet miſericordi.am: nec erumpens furor. ¶ Ca. LXXIIIIUdicandū noneſt de hoīe ẜm apparētiaꝫ ſenſusexteriorē. Nā hēdꝰ qͦ ad tactū pellem hꝫ ſiue pilū agno aſperiorē: ⁊ tn̄ carnēhabet meliorē: ⁊ p̄cipue maſculus cuiꝰ carnes ſūt optīe ⁊ ſuauiſſime ꝓpt̓ ſuā tēperiē.Sic in hoībꝰ aliqn̄ ille qͥ videt̉ hyſpidꝰ etdeſpectꝰ exteriꝰ eſt optimꝰ interiꝰ. vn̄ Ioh̓.vij. Nolite iudicare ẜm faciē. Nō ſolū aūtin bonis ſed etiaꝫ in mal̓ hmōi iudiciū fallit: qꝛ freq̄nter qͥ in apparētia minor ē: ī malicia eſt maior. Nā tyrus ē ſerpēs in apparentia paruꝰ: ⁊ tn̄ in veneno magnos ferpentes excedit. Un̄ inuenit̉ tyrꝰ paruꝰ: ſic̄dicit Ariſto. quē magni ſerpētes timent etfugiūt: ⁊ hꝫ tal̓ tyrus pilos. Inuenit̉ etiaꝫtyrus ꝯtra cuiꝰ morſuꝫ nullū eſt remediū.Sic malū vl̓ pctm̄ dꝫ hō timere qͣꝫtūcunqꝫvideat̉ modicū: Apl̓s. j. Corī. v. Modicūfermētū totā maſſaꝫ corrūpit. Ca. LXXVAchrymis penitentie pctā ablitere elephantes doIcent: qͥ ẜm Pliniuꝫ in noua lunagregatim ꝯueniūt: ⁊ ī flumīe ſe abluunt. ⁊
ſic ad locū ſuū redeūt. Tunc aūt qͣſi apparet noua luna qn̄ ſuꝑuenit hoībꝰ aliqͣ mutatio ſiue aduerſitas noua: ⁊ tūc more elephantoꝝ debēt ad aqͣs doctrine ſiue predicatiōis gregatī ꝯfluere ⁊ in flumīe pnīe etlachrymoſe cōpūctiōis pctā ſua lauare vtpctīs amotis amoueant̉ flagella. Etiā tūcgregatī ad aqͣs currūt: qn̄ ꝓceſſionalit̓ addīna miſcd̓iaꝫ īpetrādā cū letauijs ⁊ orationibꝰ vadūt. Qd̓ etiā fieri dꝫ aduenientenoua luna .i. noue aduerſitatꝭ mutatione.Et cū elephātes talit̓ vadūt: iuuenes ſuosī eūdo ⁊ redeūdo an̄ ſe etiā ire faciūt qͦs cuſtodiūt ⁊ īſtruūt ad ſil̓ia faciēda. Et ſic ī ſupradictꝭ dꝫ fieri etiā ab hoībꝰ ī puerꝭ ⁊ ī iuuenibꝰ eoꝝ: Iohel̓. ij. Cōgregate ꝑuulos ⁊fugētes vbera. vn̄ ⁊ xp̄s cū eēt. xij. ānoruꝫfuit ductꝰ cū alijs ad feſta ī hierl̓m: Lu. ij.Itē lachrymaꝝ luctꝰ extinguit vitioꝝ pruritꝰ: ſic̄ aqͣ marina vl̓ ſalſa extinguit pediculos: ſic aqua lachrymaꝝ cū ſale diſcretiōis⁊ aceto cōpunctionis extinguit pruritꝰ vitioꝝ: ⁊ ſpecialit̓ carnis. Psͣ. lxxiij. Cōtribu. capi. draconū .i. pruritꝰ ſeu pͥncipia tētationū ī aqͥs lachrymaꝝ. Ca. LXXVIEges hūane vtdic̄ Anatarſis: ſil̓es ſūt telis araLneaꝝ: qꝛ ī eis parua qͥdē ⁊ ībecillia aīalia inuoluunt̉ ⁊ capiunt̉ vt muſce ethmōi: ſed magna ⁊ potētia vt aues ⁊ hmōieas optīe trāſeūt ⁊ dirūpūt. ſic magni trāſgrediētes legē nō pnniunt̉: ſꝫ ſolū imbecil¶ Ca. LXXVIIles ⁊ parui.Onganimiter eſpatient̓ tolerare defectū ⁊ penā qͦuſqꝫ ſit tp̄s ꝯgruū ſubleuatiōi ⁊ īpletioni:onagri nos docēt: qꝛ ē aīal valde patiens.ſitis: diu expectat qͦuſqꝫ potū inueniat ſibiaptū. Cupidi aūt tāqͣꝫ ſitiētes ⁊ impatientes ſitis: q̄rūt īpleri aqͥs turbidis ⁊ īmundiſ .i. tꝑalibꝰ diuitijs aq̄ ⁊ aīe qͥetē turbāt ⁊ſcīam maculāt: nec auferūt eis ſitim. Sedſancti viri tanqͣꝫ onagri patient̓ expectantquonſqꝫ veniant ad illum fontem vite vbierit plena fatietas: Psͣ. xiij. Expectabunt¶ Ca. LXXVIIIonagri in ſiti ſua.Uxurioſi aſſimilant̉ hircis ¶ Prīo rōne laſciuie:qꝛ hircꝰ ẜm Iſid. ē aīal̓ laſciuum et