quartusLiber
cant̉ illi qͥ ſūt fortiores corꝑe: ⁊ ſpū feruētiores: qͥ ſecuriꝰ aſſumere etiā pn̄t ſtatꝰ altiores ⁊ difficiliores. ¶ Itē religioſi in cōgregatiōe viuētes debēt eſſe ſimiles gruibꝰ velanſeribꝰ p̄cipne ſilueſtribꝰ. Hec enī ſimulvadūt: ſimul comedūt: ſpēꝫ ſuā diligūt: regē ſibi cōſtituūt. He etiā grues vl̓ anſeresſilueſtres ordinate volāt. ⁊ ſi aliqn̄ inter ſepugnāt: mox recōciliate ſimul volāt ⁊ a ſocietatē priſtina nō declināt. He etiā futurātēpeſtatē cognoſcūt: qꝛ īminente tēpeſtateclamāt: vigilias ordināt: ⁊ in vigilādo voces earū alternāt: vt dicūt Baſiliꝰ ⁊ Ambroſius. Ariſtoteles tamē in ſcd̓o libro deaīalibus addit: ꝙ illa q̄ vigilat lapillū ī pede tenet: vt ſic ſi forſitan dormiret caſu lapilli ſe excitaret. dic̄ etiā idē Ariſto. ꝙ rexearū ſꝑ ſe depōit pͥmo: ⁊ ſꝑ pͥmo de terra ſeerigit: ⁊ circūſpicit ſi quē venientē videritclamare incipit ⁊ eas ad cuſtodiā munit:In eo ergo ꝙ ſimul vadūt ⁊ comedūt docētur religioſi ⁊ in ꝯgregatiōe viuētes cōmunitatē diligere ⁊ ſingularitatē fugere ſiue in cibo ſiue etiā in alijs. Debēt enī religioſi viuere ſine ꝓprijs: ſꝫ omnia cōmuniaerūt ſic̄ Apl̓is oīa legunt̉ cōia fuiſſe. Sedin eo ꝙ ſpem ſuā diligunt docent̉ religioſiſuā ꝯgregationē ⁊ religionē p̄cipue diligere. In eo aūt ꝙ regē ſibi cōſtituūt docent̉ſub obediētia viuere. In eo ꝟo ꝙ ordīatevolāt: docent̉ modeſte ⁊ ordinate īcedere.Et in hͦ ꝙ cito recōciliant̉ ⁊ iteꝝ ꝯſociant̉:docēt̉ iras ſeu lites ſi aliquādo accidāt citius termīare: ⁊ ꝑ remiſſione vl̓ obliuionēiniuriarū pacē ⁊ charitatē pͥſtinā reformare celeriꝰ. Et in eo qͦꝫ ꝙ tēpeſtates ſentiūt:docent̉ futura pericl̓a vl̓ tētatiōes ſollicitep̄cauere ⁊ eis ingruētibꝰ ad deū clamare.Et in eo etiam ꝙ vigilant: ⁊ vigilando voces earū alternant: docentur ꝙ debent ſevigilāter cuſtodire: ⁊ ꝓ mutua cōſeruatione ſucceſſiue laborare. Prelatꝰ āt qͥ ꝓ omnibus dꝫ ſollicitꝰ eſſe: dꝫ lapillū .i. humilexp̄i exēplū: qͥ fuit lapis angularis. ſemꝑ īpede .i. in affectu mētis vl̓ aſpectu habere.Chriſtus enī dixit: Ego ſū paſtor bonus ⁊bonus paſtor pōit aīam ſuā ꝓ ouibꝰ ſuis⁊cͣ. vn̄ ſono iſtius lapilli .i. cōſideratiōe velimitatiōe iſtiꝰ exēpli fugat̉ oīs ſomnꝰ ⁊ negligētia p̄lati ¶ Itē ip̄e etiā p̄latꝰ dꝫ quāſqͣꝫ ſit maior ceteris om̄ibꝰ rōne dignitatꝭ:epͥmo deponere .i. pͥmꝰ eē oī m in oꝑibꝰ hu
militatis. ¶ Itē de terra ſe erigere .ſ. ꝑ ſtudiū ſancte orōnis ⁊ cōtēplatiōis. vel pͥmuſeſſe in cōtēptū terrene cupiditatis: p̨̄cipueaūt qn̄ in paſcuis ſūt ſubditi .i. in cōſolatione corporis dꝫ circūſpectionē mētis p̄latꝰcirca eoꝝ cuſtodiā erigere ⁊ habere: ⁊ ſi aliquid aduerſū vel obnoxiū eis accidere ſenſerit monēdo ⁊ corripiēdo clamare.¶ Capitulum: LXXVIIIEnouatur anima ſpūalit̓ ſic̄ aqͣla. vnd̓ Psͣ. cij.Renouabit̉ ſic̄ aqͥle iuuentꝰ tua.Dicit enī Augꝰ. ꝙ aquila in ſenectute patit̉ caliginē in oculis: ⁊ grauedinē in alis.ꝓpter qd̓ fontē aque querit ſuꝑ quē volādo quātū poteſt aſcēdit: ⁊ ſic ex labore ⁊ calore aeris ſtomachus īcaleſcit fortiꝰ: ⁊ itaporis aꝑtis ⁊ pennis laxatꝭ ſubito in fontē ſe cadere ꝑmittit: vbi mutatis plumis ⁊caligine purgata in oculis quaſi renouatavires reſumit. Et ſic̄ d̓r ſuꝑ Psͣ. cij. Cumſenuerit īcuruatur eiꝰ roſtrū: ita vt vix poſſit ſumere cibū. Petrā igit̉ q̄rit ſupra quāroſtrū ꝑcutit ⁊ allidit: ⁊ ſic onꝰ roſtri d̓ponit. cibū capit ⁊ reſūptis viribꝰ iuueneſcit.Sic anima ꝑ peccatū vetuſta cecata ⁊ agigrauata ſi aliquādo exurgat ab actionibꝰterrenis ⁊ altiꝰ in ſeip̄am eleuet̉ cōſiderando ſtatū ſue mētis: ſuā ꝑpendēs miſeriā accendit̉ in ea fortior calor cōpūctiōis: ⁊ tūcſi ſe ꝓijciat in fontē lachrymarū renouabitur ⁊ purgabit̉ vetuſtas pctōꝝ. ⁊ ſi roſtrū.i. os cordis grauat̉ ⁊ ita ad terrena incuruat̉ ſic vt ſpūalē eſcā ſumere nō poſſit ꝑcutiat illud ad petrā xp̄m: cōſiderādo exemplū qͦ oīa cōtēnere docuit: ⁊ tūc roſtri curuitudo frāget̉ .i. affectꝰ terrenꝰ corriget̉ etdiriget̉ ad deū. ¶ Itē renouat̉ a vitijs anima: ſic̄ accipit̉ ī plumiſ: Iob. xxxix. Nūqͥdꝑ ſapīam tuā plumeſcit accipit̉? Tria enimſunt q̄ faciūt ad eiꝰ renouationē .ſ. ventus⁊ cibus. Habet enī accipit̉ ꝓpriū ꝙ qn̄ ſeneſcit ⁊ grauari ſe ſentit: alas ſuas ꝯtra radios ſolis expādit: flāte .ſ. auſtro vt ſic tepente aura ⁊ calore reſoluēte aperiant̉ pori: quibꝰ aꝑtis ſe excutit: ⁊ ſic veteres penne exiliunt ⁊ noue recreſcunt: ⁊ ſic ex nouitate pennarum ſuaruꝫ aptior fit ad motū.Sic domeſtico accipitri qui vt renoueturin mutatorio conſeruatur: cibꝰ de carne venenoſa aliquantulum datur vt faciliꝰ im-