¶ De natatilibus ⁊ volatilibus
eni extinguitur. Quaſi autem oua ſerpēium tentationes ſūt malignorū ſpirituū:ue licet animalibus .i. hominibus carnater viuentibus ſunt venenū: ſpiritualibꝰamen prebent proficuū nutrimentū. Naꝫvi amoris qui in eis accendit̉ tentantꝭ nequitia penitꝰ ſuperat̉. ¶ Tertio qꝛ ciconiaeſt contra ſerpētes vigoroſa. Nam eos roſtro ꝑcutit occidit ⁊ comedit. Serpētes qͦꝫroſtro cicōia ꝑcutit: qꝛ frequēter orādo: cōfitēdo hūiliter malignos ſpūs penitēs cōfūdit. Tunc ꝟo illos occidit cū feruore penitētie lachrymaruꝫ inundatiōe tētatiōespenitus eoꝝ extinguit. vn̄ Psͣ. lxxiij. Tuꝯtribulaſti capita draconis in aquiſ: quiavidelicꝫ in aquis lachrymaꝝ extinguūturtentationes demonū. Sed adhuc ſerpētesciconie comedūt: qꝛ videlicet ex tentatiōibus demonū nutrit̉ ⁊ ꝯualeſcit humilitaspenitentiū ¶ Quarto quia ciconia eſt humane ſocietatis amatiua. Et ideo in domibus hominū nidū pōit. Sic etiaꝫ quilibetpenitens amare debet ſocietates hominuꝫi. rationabiliter et manſuete viuentiū. Eſtei homo aīal rationale ⁊ māſuetū natura.nil ergo beſtialiꝰ homine rationē habēte ⁊ratione nō vtēte. Similiter qͥ crudeliter viuit nō hō dici debet: ſed feris ⁊ beluis ſimilis exiſtit. Et ideo quicūqꝫ cū talibꝰ habitando vl̓ cōuerſando ꝯuiuit: nō nidū ī domibus hominū: ſed inter beſtias ponit: ſꝫillud Iob. xxx. Frater fui draconū ⁊ ſociꝰſcruthionum. ⁊ Ezech̓. ij. dictum eſt: Cumſcorpionibus habitas. ¶ Quinto qꝛ ciconia nidi ſui vel loci eſt diligenter cōſeruatiua. Nā nidū vel locū que priꝰ accipit defacili nō dimittit: ſed quando circa hyemērecedit: nidū terra operit ⁊ virgulas ⁊ ſpinas cū luto coniungit ne a vento diſſiparipoſſit. In reditu autē ſuo eūdē locū occupat. ⁊ cōtra occupare volētes pugnandoeū defenſat. Similiter penitēs nidū mentis diligenter cuſtodit. Nā in eodē loco i.eodem humilitatis deſpectu quē prius accepit ꝑſiſtit: vl̓ quia prius acceptam gratiam nunqͣꝫ deſerendo amittit. Sed ſi hyēsaduerſitatis immineat ita vt circa exteriora ꝯtēdēs ad tp̄s exire eum oprteat: terrahumilitatiſ cooꝑit nidū mētis: virgulas ⁊ſpinas .i. abſtinētias aſperas cuꝫ luto corporis iungit: vel qꝛ iungit aſperitates carnis cū luto humilitatis: ne .ſ. avēto ſuꝑbie
vel a tētatione cōcupiſcentie diſſipari poſſit. Cum vero ab exterioribus curis reuertitur: ad ſecreta cordiſ eūdē locū occupat.i. nidū humilitatis: quē etiā circa ſuꝑbosdemones ip̄m nitentes diripere virilit̓ defendit. ¶ Item penitentes ſemper debēt reſpicere ad mieliorum exemplū: ⁊ in humilitate penitentie ſemꝑ abſcōdere ſua opera:⁊ exemplū iſtius doctrine apparet in ſtruthione. Nam ſtruthio quando venit tempus vt oua ponat ad pliades ocl̓os leuat:non enī oua ponit niſi quando illa aſcendit conſtellatio. Cū autē hanc ſtellaꝫ oririviderit: arenā maris fodit: oua ibi ponit ⁊ſabulo operit: ⁊ ſtatim obliuiſcitur vbi eapoſuit ⁊ nunqͣꝫ ea vlterius querit: ſed calefacta arena feruor ſolis oua excoquit ⁊ inipſis pullos ꝓducit: qͥ cū fracta teſta educti fuerint: tunc mater eos recolligit ⁊ tanqͣꝫ filios recognoſcit. ¶ Item ſtruthio naturaliter odit equū ita vt equus eū ſine terrore videre nō poſſit: ſed ſi equus ei occurrit tanqͣꝫ contra hoſtē alas erigit: ⁊ alarūſtrepitu fugere ip̄m cogit. Sicut ergo ouaponēs ſtruthio aſpicit ad pliades aſcendētes: ita penitens operando aſpicere debetad maiores .i. magis proficientes: ẜm illd̓Apoſtoli. j. Coꝝ. xij. Emulamī chariſmata meliora. Et cū viderit hoꝝ exempla more pliadū ſtellaꝝ fulgētia: tunc debet ī arena maris ponere oua ſua .i. in pēitētia graui ⁊ amara perficere opera: ⁊ debet illa ſabulo oꝑire .i. in humilitate cuſtodire ⁊ nōvlteriꝰ illa videre .i. ad ſuꝑbiendū vel oſtēdendū aſpicere: ⁊ tūc calefacta arena .i. ferueſcente penitētia feruor ſolis .i. amor deiillā incendit ⁊ fetus inde multorum bonorum operū ꝓducit: quos cū teſta fracta .i.carne mortua ante conſpectū deſtricti examinis fuerint producti: tunc eorum materi. anima penitentis clarius recognoſcit: ⁊tanqͣꝫ ſuos fructꝰ recolligit glorioſos: debet tamen hic ſtruthio .i. penitens equum.i. peccatum quo anima portatur ad mortēvelut ſuū hoſtem peſtiferum fugere: virtutum alas contra ipſum erigere: atqꝫ earuꝫſtrepitu .i. conatu et actu ipſum in fugamvertere: id eſt a ſe repellere ¶ Item penitētibus reuertentibus ad deum maxime demones tendūt laqueos tentationū: quodpatet per exemplum in turdis. Nam turdi ſicut dicit Ambroſius in fine autumni
t 5