Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
161r
Einzelbild herunterladen
 

De natatilibus ⁊ volatilibus

eni extinguitur. Quaſi autem oua ſerpēium tentationes ſūt malignorū ſpirituū:ue licet animalibus .i. hominibus carnater viuentibus ſunt venenū: ſpiritualibꝰamen prebent proficuū nutrimentū. Naꝫvi amoris qui in eis accendit̉ tentantꝭ nequitia penitꝰ ſuperat̉. Tertio qꝛ ciconiaeſt contra ſerpētes vigoroſa. Nam eos roſtro ꝑcutit occidit ⁊ comedit. Serpētes qͦꝫroſtro cicōia ꝑcutit: qꝛ frequēter orādo: cōfitēdo hūiliter malignos ſpūs penitēs cōfūdit. Tunc ꝟo illos occidit cū feruore penitētie lachrymaruꝫ inundatiōe tētatiōespenitus eoꝝ extinguit. vn̄ Psͣ. lxxiij. Tuꝯtribulaſti capita draconis in aquiſ: quiavidelicꝫ in aquis lachrymaꝝ extinguūturtentationes demonū. Sed adhuc ſerpētesciconie comedūt: qꝛ videlicet ex tentatiōibus demonū nutrit̉ ⁊ ꝯualeſcit humilitaspenitentiū Quarto quia ciconia eſt humane ſocietatis amatiua. Et ideo in domibus hominū nidū pōit. Sic etiaꝫ quilibetpenitens amare debet ſocietates hominuꝫi. rationabiliter et manſuete viuentiū. Eſtei homo aīal rationale ⁊ māſuetū natura.nil ergo beſtialiꝰ homine rationē habēte ⁊ratione nō vtēte. Similiter qͥ crudeliter viuit nō hō dici debet: ſed feris ⁊ beluis ſimilis exiſtit. Et ideo quicūqꝫ cū talibꝰ habitando vl̓ cōuerſando ꝯuiuit: nō nidū ī domibus hominū: ſed inter beſtias ponit: ſꝫillud Iob. xxx. Frater fui draconū ⁊ ſociꝰſcruthionum. ⁊ Ezech̓. ij. dictum eſt: Cumſcorpionibus habitas. Quinto qꝛ ciconia nidi ſui vel loci eſt diligenter cōſeruatiua. Nā nidū vel locū que priꝰ accipit defacili nō dimittit: ſed quando circa hyemērecedit: nidū terra operit ⁊ virgulas ⁊ ſpinas cū luto coniungit ne a vento diſſiparipoſſit. In reditu autē ſuo eūdē locū occupat. ⁊ cōtra occupare volētes pugnandoeū defenſat. Similiter penitēs nidū mentis diligenter cuſtodit. Nā in eodē loco i.eodem humilitatis deſpectu quē prius accepit ꝑſiſtit: vl̓ quia prius acceptam gratiam nunqͣꝫ deſerendo amittit. Sed ſi hyēsaduerſitatis immineat ita vt circa exteriora ꝯtēdēs ad tp̄s exire eum oprteat: terrahumilitatiſ cooꝑit nidū mētis: virgulas ⁊ſpinas .i. abſtinētias aſperas cuꝫ luto corporis iungit: vel qꝛ iungit aſperitates carnis cū luto humilitatis: ne .ſ. avēto ſuꝑbie

vel a tētatione cōcupiſcentie diſſipari poſſit. Cum vero ab exterioribus curis reuertitur: ad ſecreta cordiſ eūdē locū occupat.i. nidū humilitatis: quē etiā circa ſuꝑbosdemones ip̄m nitentes diripere virilit̓ defendit. Item penitentes ſemper debēt reſpicere ad mieliorum exemplū: ⁊ in humilitate penitentie ſemꝑ abſcōdere ſua opera:⁊ exemplū iſtius doctrine apparet in ſtruthione. Nam ſtruthio quando venit tempus vt oua ponat ad pliades ocl̓os leuat:non enī oua ponit niſi quando illa aſcendit conſtellatio. Cū autē hanc ſtellaꝫ oririviderit: arenā maris fodit: oua ibi ponit ⁊ſabulo operit: ⁊ ſtatim obliuiſcitur vbi eapoſuit ⁊ nunqͣꝫ ea vlterius querit: ſed calefacta arena feruor ſolis oua excoquit ⁊ inipſis pullos ꝓducit: qͥ cū fracta teſta educti fuerint: tunc mater eos recolligit ⁊ tanqͣꝫ filios recognoſcit. Item ſtruthio naturaliter odit equū ita vt equus eū ſine terrore videre nō poſſit: ſed ſi equus ei occurrit tanqͣꝫ contra hoſtē alas erigit: ⁊ alarūſtrepitu fugere ip̄m cogit. Sicut ergo ouaponēs ſtruthio aſpicit ad pliades aſcendētes: ita penitens operando aſpicere debetad maiores .i. magis proficientes: ẜm illd̓Apoſtoli. j. Coꝝ. xij. Emulamī chariſmata meliora. Et cū viderit hoꝝ exempla more pliadū ſtellaꝝ fulgētia: tunc debet ī arena maris ponere oua ſua .i. in pēitētia graui ⁊ amara perficere opera: ⁊ debet illa ſabulo oꝑire .i. in humilitate cuſtodire ⁊ nōvlteriꝰ illa videre .i. ad ſuꝑbiendū vel oſtēdendū aſpicere: ⁊ tūc calefacta arena .i. ferueſcente penitētia feruor ſolis .i. amor deiillā incendit ⁊ fetus inde multorum bonorum operū ꝓducit: quos cū teſta fracta .i.carne mortua ante conſpectū deſtricti examinis fuerint producti: tunc eorum materi. anima penitentis clarius recognoſcit: ⁊tanqͣꝫ ſuos fructꝰ recolligit glorioſos: debet tamen hic ſtruthio .i. penitens equum.i. peccatum quo anima portatur ad mortēvelut ſuū hoſtem peſtiferum fugere: virtutum alas contra ipſum erigere: atqꝫ earuꝫſtrepitu .i. conatu et actu ipſum in fugamvertere: id eſt a ſe repellere Item penitētibus reuertentibus ad deum maxime demones tendūt laqueos tentationū: quodpatet per exemplum in turdis. Nam turdi ſicut dicit Ambroſius in fine autumni

t 5