Liberquartus

na que eſt horrenda in paludibꝰ: in aquistamen eſt decora ⁊ omnibus fere p̄ſtat alimētis. In quo ſignat̉ ꝙ aqua pēitētie homines horrēdos ⁊ īꝑios facit gratiſſimos⁊ p̄ alijs acceptos. ¶ Itē muſtele odor grauis in terris: ſuauiſ in aquis eſt: in quo accipit̉ ꝙ fetētes ꝑ malā famā in aquis penitentie efficiunt̉ redolētes ꝑ gr̄am ¶ Itemlepꝰ eſt animal timidū in terris. in mari vero formidabile .ſ. quia lauacꝝ penitētie homines puſillanimes ⁊ pauidos magnanimes facit ⁊ fortiſſimos. ¶ Item lupꝰ eſt interris animal rapiens: in aquis autē animal impotēs. Vn̄ hos neſcit lupos agnꝰ timere. Sic ꝑ penitētiā hoīes terribileſ ⁊ rapaces efficiuntur benigni ⁊ miſericordes.Itē porcus in terra animal eſt īmundū:in mari ꝟo eſt aīal mūdū. Un̄ porci marini vt dicit Ambro. etiā iudeis ſūt grati: qͥtamē terreſtres nō comedūt. In quo ſignatur ꝙ aqua penitētie purgat̉ omnis immūdicia culpe: ⁊ ideo etiā immūdi ꝑ pctm̄ luxurie in aquis penitētie efficiunt̉ mundi ꝑꝯtinētiā. ¶ Itē terreſtris ſcorpio percutit ⁊venenū immittit: ſcorpio vero marinꝰ nonꝑcutit ſed reficit. In quo ſignificat̉ ꝙ detractores ⁊ inuidi alios retro ꝑcutiētes immutant̉ in aqua penitētie ⁊ efficiunt̉ benefactores ¶ Ite coruus terreſtris habet carnis duriciē. marinꝰ ꝟo coruus habet carꝭnis teneritudinē. In quo ſignificat̉ ꝙ peitentie mare cor aridū ⁊ durū facit: molle ⁊deuotū et piū. Un̄ penitētia facit de cordelapideo ⁊ rigido cor carneū ⁊ flexibile. fac̄enī de homīe ſuꝑbo humilē. de homīe crudeli ⁊ truculēto mitē ⁊cͣ. ¶ Itē penitētes qͣles debēt eſſe exēpla cōturnicū demōſtrāt.Cōturnix eī mare trāſiēs cū laſſat̉ ī aquādeſcēdit ⁊ vnā alā erigēs velū facit. Coturnices etiā accipitrē timēt nec de terra ſurgūt qͣꝫdiu eū vidēt. Sic qͦꝫ pctōr trāſiēs ꝑmare huiꝰ ſcl̓i cū ſe laſſū ſentit ex grauedine pctī: debet ſi vult euadere: ſe humiliando deſcēdere in aquā penitentie: ⁊ cū vnaala .ſ. timoris in iſta aqua .i. penitētia ſe tenere: aliā ꝟo .ſ. ſpē ſurſū ad deū erigere: qꝛſic̄ dꝫ timere de iuſticia: ita debet ſperare d̓miſericordia. ⁊ hec ala ſpei erit velū ducēseū ad pia oꝑa. Debet aūt pctōr penitēs p̄cipue ⁊ timēdo cauere accipitrē .i. diaboliſeueritatē: qꝛ tūc maxīe cōtra hominē ſeuitcū ſibi rebellaſſe cognoſcit. Et ideo cū eiuſ

p̄ſentiā penitēs tētatꝰ aduertit: dꝫ inmanere .i. hūilitate ſe tenere. Sola enīlitas vt dicit beatꝰ Antoniꝰ ē q̄ euadit.boli laqueos. Vel nō debet de terra ſurꝭre .i. ab humili oratiōe ¶ Itē cōturnicest errā citiſſime currūt: ſpeciē ſuā diligūt:vociferādo ſe mutuo reqͥrūt: vt dic̄ Amb̓illi ergo ꝑ terrā citiſſime curr̄t: qͥ licet ī telra poſiti vehement̓ tamē celeſtia diligūtꝭNā qui amat vehemētiꝰ currit velociꝰ ⁊uenit citiꝰ: ſic̄ dicit Bernardus. Ille ꝟo dligit ſuā ſpēm qͥ diligit quēlibet hominem.Nā participatiōe ſpeciei pl̓es homīes ſuntvnūſ homo. ſic̄ Porphyriꝰ dicit: Ubi ergoeſt nature vnitas debet etiā ſimul eſſe vnitas charitatis ⁊ cōcordie. Debet etiā diligenter hō ſuū qͥlibet requirere ꝓximū quēſentit errando perijſſe: ſiue vociferādo adip̄m ꝑ p̄dicatiōis vl̓ exhortatiōis clamorē:ſiue ꝓ ip̄o vociferādo ad deū ꝑfecte orōisferuorē ¶ Itē cōturnices ꝓ gratiſſimo cibo habent ſemina venenoſa. comedūt enīelleboꝝ qd̓ alijs eſt ꝑnicioſū: et patiūt̉ etiam cōturniceſ morbū caducū ſic̄ hō. Quaſi autē venenoſa ſemina ellebori ſūt oportunitates ⁊ occaſiōes peccādi: qͥbus ſi penitens paſcit̉ .ſ. vt in eis delectet̉ morbū caducū patiet̉ .i. recidiuū peccati ¶ Itē penitētes debēt eſſe ſimileſciconijs. primo quidē qꝛ ciconia eſt ad ſe purgandū ingenioſa. Nā qn̄ cibo grauari ſe ſentit: aquā marinā in roſtrū recolligit: quaꝫ ad interioratrāſmittit ⁊ ſic cibū īduratū remollit: ⁊ inteſtina mūdādo ſuꝑflua eijcit. Sicut autēcibus ſuꝑfluꝰ vel malꝰ grauat ſtomachū:ita ⁊ pctm̄ grauat vl̓ anguſtiat aīaꝫ ¶ Quiergo ſe purgare d̓ſiderat aquā marina habeat .i. ita purget̉ interiꝰ vt amaras lachrymas effūdat quā neceſſe eſt vt etiā roſtro recolligat: ſic vt ad ventrē purgandū eaꝫ adinteſtina trāſmittat .i. in ore ſuo pctā ſic cōunctꝰ ꝯfiteat̉ ⁊ dicat vt cōfeſſio ſua humilis ad purgandas pctī feces cōpūctionisaquā .i. lachrymaꝝ virtutes ad īteriora mētis trāſmittat ¶ Secundo: quia ciconia eſtad ſe nutriendū virtuoſa. Nam ſerpentuꝫveſcitur ouis: ⁊ ex eis eſcaꝫ dat gratiſſimāullis ſuis: qͣꝫuis aūt venenoſa comedat:venenū tamē eoꝝ ipſius naturā non ſuperat nec īmittat: ſed eſt ei nutrimentū quodtam en multis animalibus eſt venenū. Nāvi caloris qui in ea dominatur virtus ve