Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
153v
Einzelbild herunterladen
 

quartusLiber

cet exēplū aqͥle: vt dicit Pliniꝰ tante liberalitatꝭ extitit: predā niſi nimis ſit famelica ſola comedit: ſed auibꝰ ſeq̄ntibꝰ qͣſi cōem exponit ſua recepta primitusportiōe. Un̄ ſemꝑ aues alie inſequunt̉: partē de p̄da ſua ſibi p̄ſtolant̉ dari. Vultur vero ecōuerſo ea rapit ſolꝰ comedit.Et igit̉ deteſtabil̓ eſt auarꝰ: cibuꝫ quemabūdant̉ hꝫ comedere vult ſolus. Quo ꝯͣbeatus Iob dicit. xxxj. Si cōedi buccellāmeā ſolus: non comedit pupillus ex ea.Saltem enī miſerabilis homo poſtqͣꝫ ſaturatꝰ eſt cibo: eſuriētes pauꝑes paſcere deberet de reliquo. Un̄ Lu. xj. d̓r: Qd̓ ſuꝑeſtdate elemoſynā: ad hec p̄cipue tenenturclerici qͥbꝰ bona eccl̓iaſtica cōmiſſa ſūtad abutēdū ſuis ꝯſanguineis: ſꝫ potiꝰad fideliter diſpenſandū: ẜm illud. j. Corī.ix. Diſpenſatio mihi tradita eſt. de eisdicit Ceſariꝰ in admonitiōe: qꝛ ſolū decime ſunt nr̄e: ſed ad eccl̓ias deputate:verū qͥcqͥd ampliꝰ qͣꝫ nobis opus eſt a deoaccipimꝰ: pauꝑibꝰ erogare debemꝰ. Et ſiqd̓ eis deputatū eſt nr̄is cupiditatibꝰ vanitatibꝰ reſeruamus: qͣnti pauꝑes in locisvbi nos ſumꝰ fame vl̓ nuditate mortui fuerint: nouerimus nos rōnē de aīabus illoꝝin die iudicij reddituros. Sed notaſemꝑ peccat mortalit̓ dat pauꝑibꝰ qd̓ſuꝑfluū habet: ſed qn̄ neceſſitas imminet.Qn̄ aūt ſit talis neceſſitas que obliget adpctm̄ mortale: poſſet rōne determinari:ſed cōmittit̉ prudētie vl̓ fidei diſpēſatoriſ.Unde ſi bona fide det qn̄ ſibi videt̉ expedire immunis eſt a peccato: alioquin mor Ca. XXVItaliter peccat.Ealtat aliquanNdo diabolus hoīem vt in altitudine dignitatꝭ frangat quē in humilitate ſuꝑare potuit. Cornicula enī qn̄ pōt frangere nucē: in altū portat vt fortius cadat frangat̉. ſil̓e facit aqͥla de teſtudine. Un̄ occiſus fuit Echilꝰ poeta ſic̄ narrat Valeriꝰ: qꝛ ſederet ſub diuo capite diſcoopto: aqͥla ī alto teſtudinēferens candore capitꝭ eiꝰ decepta: qꝛ credidit eēt lapis qͥdā: tandē ſuꝑ ip̄m teſtudi directo diamētro cadere vt frāgeret̉miſit: ſic teſtudinē frāgere voluit: cerebrū illiꝰ cōtriuit. Sicut aqͥla teſtudinēvl̓ cornix nucē: ſic diabolus in dignitateꝫ

eleuat aliquē quē vincere an̄ poterat vtip̄m in peccatū deijciat: ſtatuit chriſtūſuꝑ pīnaculuꝫ tēpli: Matth̓. iiij. Iob. xxx.Eleuaſti me quaſi ſuꝑ ventū ponens eliſiſti me valde. Ca. XXVIIemplū humilitatis patiētie chriſti ꝯtra oēs aduerſitatꝭ ꝓcellas animū forteꝫ reddit. Cuiꝰ exēplū apparet in qͦdaꝫ piſciculo echinus eſt vocatꝰ. de Ambro. dicit: procellas ventoꝝ ſentit calculū validūarripit: tanqͣꝫ ancorā ne excutiat̉ fluctibus trahit: ſic ſuis viribꝰ liberat̉: ſedpondere alieno munit̉: ecōtra futurāpeſtatē lapidis auxilio ſtabilit̉. qd̓ nauteattendētes ſibi p̄cauēt ne eos turbo preueniat imparatos. Sic procellas euaderevult .i. aduerſitates ſecl̓i ſeuiētis: arripiatcalculū validū hūilitatꝭ ſcꝫ patiētie xp̄iexēplo ait: Si mūdus vos odit ſcitote qꝛme priorē vobis odio habuit: Ioh̓. xv. Un̄j. Pe. ij. Chriſtꝰ paſſus ē nobis: vob̓ relinquēs exēplū vt ſeqͣmini veſtigia eiꝰ. Etideo hūc lapidē angularē ſcꝫ chriſtū accipit: in exēplū nullus ei nocere p̄t impetꝰtēpeſtatis. ſi paſſio xp̄i ad memoriaꝫ reuocet̉: nihil eſt adeo durū qd̓ equo aīotoleret̉: ſicut Grego. dicit Itē exēpla ſanctoꝝ que nos p̄ceſſerūt docet nos diuitiasmūdi cōtēnere. Legit̉ enī oſſa gallorūgallinarū ſunt auro venenū. Un̄ ſi auro liqueſcēti oſſa hmōi miſceant̉ ab eis ꝯſumitur. Sūt aūt velut galloꝝ gallinaꝝ oſſaſctōꝝ ſctāꝝ mortui ſūt exēpla: qͣſi auꝝdeſtruūt nos viuētes ad ip̄m cōtēnen inducūt: Eccī. xxxj. Beatꝰ poſt aurū abijt. Actꝰ. iij. dixit Petrꝰ: Argentū auꝝ ē mihi ⁊c. Ca. XXVIIIXempla malap̄latoꝝ ſi fouēt̉ corrūpūt inficint mores ſubditoꝝ. Cuiꝰ exemplū ē gallus: qꝛ vt Pliniꝰ dicit: gallꝰ invltima ſenectute oua q̄dā facit parua rotunda qͣſi liuida: maxīe ſi talia oua ab aliqͦvenenoſo verme: puta bufone vl̓ hmōi indiebꝰ canicularibꝰ foueant̉: baſiliſcꝰ ꝓcreatur: tāte venoſitatꝭ ē ſolo aſpectu inficit occidit. Quaſi ſenex gallꝰ ē qͥlibetantiquus p̄latꝰ vl̓ pͥnceps ī reuerētia habitus: cuiꝰ venenoſa oua ſūt praua eiꝰ oꝑa: