¶ De natatilibus ⁊ volatilibus
ei ꝙ oīa amitteret. ¶ Itē ꝙ hō debeat bona oꝑa ſua abſcondere ꝓpter timorē ſuꝑueniētis elatiōis vel tētatiōis inanis glorie. Patet etiā exēplo cēti ſiue balene q̄ n̄parit oua ſicut multi alij piſces: ſꝫ parit viuos fetus ſicut dic̄ Amb̓. Quos qͥdē poſtqͣꝫ peperit ſecū tenet ⁊ ducit: ſꝫ ſtatim cumaliqͥd qd̓ illis poſſit eſſe obnoxiū vel terribile ſuꝑuenire ſentit: eos aperto ore ī ventrem ſuū recipit ⁊ abſcondit: quouſqꝫ trāſierit oē ꝑiculū vel abſceſſerit ⁊ tūc eos qͣſi iā ſecuros viuos ⁊ incolumēs euomit. ſicut idē Amb̓. dicit. In qͦ qͥdem aperte docemur: ꝙ bona noſtra q̄ agimꝰ etiā propt̓timorē glorie aliqn̄ debemꝰ abſcondere: ⁊propter alioꝝ vtilitatē nōnunqͣꝫ propalare. Un̄ ⁊ dn̄s noſter qui diſcipulis alicubidixit: Attendite ne iuſticiā veſtrā faciatiscorā hoībus ⁊cͣ. Matth̓. v. Ipſe etiā dixit:Sic luceat lux veſtra corā hoībꝰ vt videant oꝑa veſtra bona ⁊cͣ. in eodē ca.Capitulum:IIICAſtinentia diſcreta a cibis liberat hominē aTputredine ⁊ ardore libidinis.Eſt enī hō abſtinēs ſimilis pauoni cuiuscaro tā dura eſt: vt vix putredinē ſentiatnec facile coqui valeat: ſicut dic̄ Iſid̓. Hācprofecto duriciem moralit̓ carnis diſcretaabſtinētia facit ⁊ cauſat: vt nec putrediniſreſoluat̉ fetore: nec libidinis vrat̉ ardore:ceſſat reſolutio putredinis ſubtracta materia ſeminis .ſ. alimētis: ⁊ frigeſcit flamma carnis: ciborū remotis fomentis: ſicutetiā lignis ſb̓tractꝭ extīguit̉ feruor ignis.Prou̓ .xxvj. Cū defecerint ligna extinguitur ignis. Ioh̓es Caſſianꝰ de inſtitutꝭ monachorum. Nunqͣꝫ inqͥt poterit ardentescōcupiſcētie ſtimulos inhibere: qͥſquis deſideria gule refrenare nō q̄rit. Et Ambro.dicit in ſermōe de gula: ꝙ fames amica ꝟginitati eſt inimica laſciuie: ſaturitas vero caſtitatem ꝑdit ⁊ nutrit illecebram.IIII¶ Capitulum:Rundātia proſperitatꝭ ſentire ꝓhibet. vulneI ara mētis. Cuius exemplū apparet in ceto ⁊ in piſce balena qͥ tante eſt pinguedinis: ꝙ qn̄ ꝑcutit̉ vulner a nō ſentitniſi pinguēdo eiꝰ totaliter ꝑforata fuerit:
ſed qn̄ caro interior ledit̉ facile capit̉. qꝛamaritudinē aq̄ nō ſuſtinēs litus petit etmorit̉ cito. Velut aūt pinguēdo piſcis eſtabundantia ꝓſperitatis qͥ qͥdē dū peccātibus affluit: mētis vulnera ſiue dāna ſentire nō ꝑmittit. Un̄ dn̄s ꝯtra hieruſalē dixit: Luce. xix. Nūc quidē in hac die tua qͣad pacē tibi: ſꝫ abſcōdita ſūt ab ocul̓ tuis.Sed tūc pctōr intrinſecꝰ tangit̉ cum tꝑaliaduerſitate ꝑcutit̉. Sūt enī mentiū vulnera pctōribꝰ qͣſi extrinſeca: ex eo ꝙ ſpūaliain qͥbus ledunt̉ quaſi reputant extranea.Sed cū in tꝑalibꝰ q̄ magis diligūt leduntur: quaſi in intimis vulnerati affligūtur:cuius interdū vulneris amaritudinē nonferentes: vl̓ cōpuncti a ſuis peccatis lituspenitētie q̄rūt: vel lapſi ī deſperatiōis baratrū eternā mortē incurrūt ¶ Ca.Ccidie vitiū etconcupiſcētie eſtus maxime nocent anīe. Cuius exemplū apparet in qͥbuſdā piſcibꝰ: qͦs vt dic̄ Ariſto.in .vij. li. de aīalibus immoderatꝰ calor nimium ledit. Un̄ dicit ꝙ ſūt piſces qͥ apudaſcenſū canicule moriunt̉ p̄ calore. Un̄ piſcēs in eſtate fugiunt a litoribus calidis īꝓfundū mare. Sil̓r nocet eis magnū frigꝰet maxime habētibꝰ lapidē in capite ſic̄ cācri ⁊ hmōi. Nā talis lapis ex frigore cōgelat̉ ⁊ ſic de facili moriunt̉. Quaſi gͦ caloreſtatis feruor ⁊ flāma eſt cōcupiſcētie carnalis q̄ niſi extinguat̉ interimit: iō fugiendum eſt in ꝓfundū maris .i. ad abūdantiam lachrymaꝝ ꝓuenientiū ex amaritudine cordis vt lachrymaꝝ refrigerium extinguat cōcupiſcētie eſtū. Quaſi hyemis ꝟofrigus rigēs ē accidia ſpūs: q̄ habētibꝰ lapidē in capite .i. duriciā in mēte p̄cipue eſtmortalis. Nā ſi cor de ſe durū eſt ꝑ accidiefrigus amplius indurat̉. Et iō ſatis faciliter mortē cuiuſdā deſperatiōis inducit ⁊ īduratū obtenebrat. Zacha. xiiij. Non eritVIlux: ſed frigus ⁊ gelū. Ca.Ctiua vita frequentiā hominū ⁊ ſocietatē reCaquirit: cōtēplatiua vero ſolitudinem diligit. Vnde tā actiui qͣꝫ cōtemplatiui ſimiles ſunt auibus. Quarum quedāſocietatē amāt humanā: galline: galli: anſeres: colūbe: cyconie: hyrūdīes ⁊ hmōi.