Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
146v
Einzelbild herunterladen
 

quartusLiber

ſanguine comedetis. Hoc igit̉ indultum cōceſſit dn̄s: ꝓpter homīs fragilitateꝫ ne vicꝫ ꝓſterneret̉ in tāta vaſtatiōe reꝝ: ꝓpt̓ terre infecūditatē cauſatārōne diluuij: etiā ꝓpter aeris differēteꝫvarietatē: qꝛ ſic̄ Alcuinꝰ teſtat̉: fuit magiſter Caroli magni: an̄ diluuij tꝑa ſuꝑ ter cecidit nec extitit pluuia: ſꝫ aqͥs fōtium rore copioſo terra irrigabat̉. Un̄ herbe ſuauiores erant maioris efficacie adnutriēdū qͣꝫ fuerūt poſt tꝑa diluuij: qn̄ aerventꝭ ac nubibꝰ pluuijs ac paſſiōibꝰ alijſdiſtēꝑat̉ ac ꝑturbat̉: ſed tanto ꝓhibuitdn̄s eſū carniū ſanguīe mixtū: vt dumhomo aſſumere vitaret ſanguinē beſtiaꝝ:multomagis horreret effundere ſangui humanū. Un̄ ſubditur ī eodē ca. Quicunqꝫ fuderit ſanguinē humanū fūdeturſanguis illiꝰ. Tertio dedit dn̄s volucreſceli piſcēs maris ī magiſteriū inſtructionis: qd̓ ex ꝟbis Iob ſupra poſitꝭ euident̓cōprobat̉. d̓r enī Iob. xij. Interroga iumēta docebūt te ⁊cͣ. Tūc enī aut iumentaaut volatilia celi: aut piſces maris q̄rimꝰ eoꝝ naturas aut motꝰ ſubtilit̓ indagamus. Sꝫ īterrogata nos docēt: loquunt̉aut rn̄dent: ex eoꝝ ꝯſideratiōe ꝑſpicimꝰqͣliter nr̄os actus cōponere debemꝰ. Etde piſcibꝰ maris loquēs beatꝰ Amb̓. in li.hexameron dicit in ſignū ſūt facti: vt inhiſ nr̄oꝝ moꝝ vitia videremꝰ caueremꝰea. Qua ꝓpter poſt herbaꝝ arboꝝ īductas ſil̓itudīes reſtat ꝯn̄r vt ī hoc qͣrto nr̄ioꝑis libro de auibꝰ atqꝫ piſcibus aliqͣ introducant̉ exēpla: vt nr̄o ſtilo moribꝰ adaptent̉. aūt mihi licuit de ſpeciebꝰ ſingul̓ vel auiū vel piſciū in breui tractatulo facere mētionē: ex eo innumera ſūtnatatiliū atqꝫ volatiliū genera: qͥs em̄ vtde volucribus taceā: marinoꝝ natatilium ſpecies dinumerare poſſit: aut eas ſuis noībꝰ ſingulas deſignare? Un̄ Psͣ. ciijait. Hoc mare magnū ſpacioſuꝫ manibꝰ⁊cͣ. Et ẜm Amb̓. Plura ſūt in mari genera piſciū qͣꝫ in terra ſūt animaliuꝫ. Ex quopatet volatiliū magis natatiliū ſpēs a nobis cognoſcunt̉: parua qͥdē particucula ſūt reſpectu eoꝝ ignorāt̉. Ergo exēpla ſi de oībꝰ de aliqͥbus ſaltē magꝭfamoſis notis īducemus: perſtringentes materias ſingulas qͥbꝰ adaptabūt̉ exēpla ẜm modū in p̄cedentibus habitū ſub

ordine alphabeti. Capl̓m:IBiecti deſpecti a mūdo ſuſcipiūturnutriūt̉ a deo: cuius exemplū apparet ī pull̓ aqͥle: qꝛ multa grauedīe aquilapullos nutrit: aliqn̄ ſi tres pullos habuerit vnū abijcit quē tn̄ alia auis fulica d̓raccipit nutrit: vt dic̄ Amb̓. Tūc aqͥla pul ꝓijcit: mūdus ſuū amatorē ꝑſeqͥt̉ etaffligit: quē tn̄ alia auis .ſ. xp̄i gr̄a miſericorditer amplexat̉: a mūdo etiā coactꝰ recedens ſponte ad penitentiā venit. Un̄ ſic̄Grego. dicit: Mala nos p̄mūt ad deūnos ire cōpellūt. Ezech̓. xxxiiij. Quod abiectū erat reducā Item abiectos deſpectos a mūdo deꝰ lꝫ excelſus tn̄ abhorret vel deſpicit: ſꝫ eos de execelſo ꝓſpectāſpotius ad ſe trahit. Quod iteꝝ exēplo aqͥle pꝫ: .ſ. ē lympidi viſus: vt in aereſuꝑ mare ferat̉ vt vix videat̉: inde tn̄ piſciculos ī mari ꝯtēplat̉: inſtar lapidis imūpetit: piſciculos rapit: attrahit comedit.Sic deꝰ cuius ocul̓ nuda ſūt oīa aꝑta: qͣꝫuis ī altitudīe ſue lucis nob̓ ſit īuiſibil̓: qꝛhabitat inacceſſibilē quā nemo hoīꝫ videre pōt. Ip̄e tamen piſciculos in mari exiſtentes .i. deſpectos humiles ſpū indo fluctuātes deſpicit ſꝫ ꝓſpicit ī imo:ad eoſ venit ſuo lumīe illuſtrādo: eoſqꝫ adſe trahit ſuo amore inflāmādo: qͣſi cibuꝫcomedit eos ſibi familiarē gr̄am ꝯiūgedo īcorporādo: Psͣ. cxxxvij. Quis ſic̄deꝰ noſter in altis habitat humilia reſpicit in celo in terra? Ca.Bſcondere debet oꝑa bona ſua vt non illadiabolꝰ inanē gl̓iaꝫ on̄tatio corrūpat. Eſt enī diabolus pauoni ſil̓iſ oua galline ſue ꝑqͥrit vt frāgat cōedatvt liberiꝰ libidini vacet: ſꝫ gallina ip̄a ouaabſcōdit vt ẜuet. Sic qꝛ diabolꝰ bona nr̄aconat̉ auferre nos debemꝰ illa hūilitatēabſcōdere: ẜꝫ illd̓ Matth̓. vj. Neſciat ſiniſtra tua ⁊cͣ. Sed qͥdā ſūt ſicut gallina domeſtica: ſtatim ouū emiſit clamat reuelat amittit: Eſa. xxxix. Omnia quein domo mea ſunt viderunt: non fuit resquam non oſtenderī eis dixit Ezechie denuncijs babylonis: et poſtea dictum eſt