¶ De vegetabilibus ⁊ plantis
onibus ⁊ afflictiōibꝰ pleni: cū ſpinis tn̄. i.afflictiōibus carnis habēt albedinē īnocētie ⁊ puritatꝭ mētis. ¶ Scd̓o ſancti viri aſſimilant̉ lignis thinis: qꝛ ligna thina ſūtīputribilia: qꝛ vt qͥdā dicūt nec in igne cōburunt̉: nec in aqͣ reſoluunt̉. Sic ſctī viriſūt ꝑ ꝯſtātiā ſolidi: ꝙ nec igne aduerſitatis vrunt̉: nec aqͣ voluptatꝭ reſoluuntur.Psͣ. lxv. Trāſiuimꝰ ꝑ ignē ⁊ aqnā ¶ Tertio ſācti viri ſūt ſil̓es lignis thinis. Quiatalia ligna ſūt ſpecularia: ſūt em̄ valde fulgentia ⁊ ad modum ſpeculi polita ſiue admodū vnguis. Un̄ in eis reſultāt imagīesſicut in vngue. Sil̓r ſancti habēt ſe ꝑͤ modū ſpeculi. In quoꝝ vita velut in qͦdā ſpeculo qͥlibet cōſpicere pōt vitā ſuā. vl̓ qͣꝫ ſitfeda ſi ab ea diſſentiat: vl̓ qͣꝫ ſit pulchra ſi īea cōueniat. Ex his aūt verꝰ ſalomō xp̄sfecit in domo eccl̓ie gradus: qꝛ ex eoꝝ exēplis cōſpicimꝰ qͣliter ad vitā eternā ſcādere debeamꝰ. Fecit etiā ex his fultra .i. ſedilia: qꝛ ex eoꝝ quoqꝫ ꝟtutibus colligerepoſſumus qͣles nos eſſe oportet: vt ī nobiſvelut ī ſuis ſedibꝰ reſideat deꝰ. Ca. LXXIAtiētia aſſimilatur amomo. de quo fit mētio.Apoc̄. xviij. Cīnamonū ⁊ amomum ⁊ odoramētoꝝ ⁊cͣ. Amomū ē hęrhanaſcēs ī ſyria: cui ſapiētia aſſimilat̉ ¶ Primo ꝓpter odoꝝ varietateꝫ. Eſt enī herbaodorifera habēs odorē ſicut cīnamomuꝫ.¶ Ite eſt colore ſubrufa habēs folia ꝯiuncta: ⁊ ſemīa copioſa: ⁊ albū florē vt viola:ſicut dic̄: Diaſco. Sil̓r ſapientia ē odorifera: qꝛ generat honeſtatē: ⁊ colore ſubrūfa:qꝛ inflāmat charitatē. ⁊ habet folia .i. verba coniuncta inqͣꝫtū ſuadet vnitatē: ⁊ inſemine copioſa ꝑ ꝟboꝝ affabilitatē vl̓ affluibilitatē. Nā ſemē eſt verbū dei qͦ ſapiens affluit ¶ Itē habet florē albū ꝑ ꝯtemplatiōis puritatē: qꝛ qͣſi albi flores ſūt pure meditatiōes ¶ Scd̓o ſapientia aſſimilatur amomo ꝓpter ꝓprietatum elegibilitatem: qꝛ illud amomū ē eligendū qd̓ ē recēſlongū albū ſemine plenū: ſuꝑ virgas purpureas expāſū: maxīe odoriferū ⁊ pōderoſū. Un̄ ꝓpter oēs iſtas ꝯditiōes doctrina ſapiētie .i. ſacre ſcripture ē inter doctrinas maxīe eligenda. Nā ip̄a ē ſemꝑ recēsꝓpter expoſitionū nouitatē: ip̄a longiſſima ꝑ tꝑis diuturnitatē. Ip̄a eī cepit tradi
vt dic̄ Augꝰ. ab exordio generis humaniet durabit vſqꝫ ad finē. Et iō ip̄a de ſe dic̄:Eccī. xxiij. Ab initio ⁊ an̄ ſecula creata ſūet vſqꝫ ad futuꝝ ſeculū n̄ deſinā. Itē ip̄a ēalba ꝓpt̓ ſermōis puritatē. in qͦ nulla īcludit̉ obumbratio vel ꝑmixtio falſitatis: ſemine plena ꝓpter verboꝝ fecūditatē. Nāverba dei q̄ in ip̄a ꝯtinent̉ qͣſi q̄dā ſeminaſūt qͥbꝰ filij ſpūales in fide xp̄i generant̉.Iaco. .j. Volūtarie enī genuit nos ꝟbo veritatis ⁊cͣ. Itē eſt ſuꝑ ꝟgas purpureas .i.ſuꝑ mētes doctoꝝ ⁊ martyꝝ expāſa. ¶ Ipſienī fuerūt virge ꝓpter traſgreſſoꝝ correptionē: ꝓpter errantiū directionē: ꝓpterdebiliū ſuſtentationē. Fuerūt etia purpurei ꝑ amoris inflāmationē: ꝑ ſanguinis effuſionē: vel ꝓpter regimīs p̄lationē. Naꝫpurpureus qͥdē color ē regal̓ color ¶ Iteꝫodorifera ꝓpter honeſtatē. Honeſtas enīaſſimilat̉ odori ꝓpter attractionē: qꝛ honeſtū eſt qd̓ ſua ꝟtute nos trahit: vt dicitTullius. De ſapiētia d̓r Sap̄. vij. Uenerūt mihi oīa bona parit̓ cū illa: ⁊ īnumerabilis honeſtas ꝑ manꝰ illiꝰ. ¶ Itē ip̄a ē pōderoſa ꝑ ſnīaꝝ grauitatē: Eſa. xxxiij. Verba legis pōderās. ¶ Tertio ꝓpter ꝟtutꝭmultiplicitatē. Habet enī amomū multasvirtutes videlicet ſcorpionū ictibꝰ reſiſtēdi: oculos fouendi: ⁊ dolorē inteſtinoꝝ ſedandi. Sic ſapiētia ictibꝰ ſcorpionū .i. deceptiōibꝰ obuiat hereticoꝝ: oculos mentꝭilluminādo ꝯfortat: ⁊ in doloribꝰ conſolatur ⁊ letificat. ¶ Itē ſapiētia aſſimilat̉ buxo. Prīo ꝓpter ſubſtātie ſoliditatē. Eſt eīarbor hͦ ſolide ſubſtātie ⁊ cōpacte: ⁊ humiditatꝭ viſcoſe. ꝓpter qd̓ lignū ē pōderoſū:et in aquā miſſū mox petit fundum: qꝛ poros aꝑtos nō habet in qͥbꝰ ſubintret aer.ꝓpter hͦ ſuꝑ aquā natare nō pōt. Sil̓r ſapiētia vera ⁊ ſpūal̓ reddit hoīeꝫ ſolidū .i.patientē ī aduerſis: ⁊ cōpactū .i. ꝯſtātē inꝑiculis: ⁊ humidū .i. abūdātē ī lachrymiſ.Nā cor ſapiētꝭ vbi triſticia: Ecc̄s. vij¶¶ Itēviſcoſū in amicitijs. Nū viſcus illud qd̓ eiadheret: nō tm̄ capit ſꝫ ⁊ tenet. Quia ſcꝫhō ſapiēs tenax .i. firmꝰ ē in amicitia quaꝫaccipit ¶ Item fac̄ pōderoſū ī ꝟbis: Eccī.xxj. ꝟba ſapiētū ſtathera pōderabūt̉. Itēꝓfundū ī ſcripturꝭ. Nā petere aq̄ fūdū ēpenetrare ꝓfunditatē ſcripture: ẜm illudIob .xxviij. Profunda fluuioꝝ ſcrutatꝰ ē:et abſcōdita ꝓduxit in lucē ¶ Secūdo. ꝓ-