Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
137r
Einzelbild herunterladen
 

De vegetabilibus plantis

fiūt cum pinguedine pietatis: cuꝫ dulcedine charitatis: cum plenitudine vtilitatis.Unde ex ꝑſona viri perfecti dicit̉ in Psͣ.lj. Ego aūt ſicut oliua fructifera in domodei. Iteꝫ ꝑfectus homo aſſimilat̉ granopiperis. Nam granū piperis eſt exteriusnigrum interius album: ſapore acutuꝫ:odore aromaticum: quātitate modicū: virtute magnū: actu frigidū: potētia calidū:cuiꝰ ꝟtus ſentit̉ eſt integꝝ: ſꝫ poſtqͣꝫmaſticatū fuerit vel ꝯtritū. Sil̓r homo ꝑfectus ē exterius niger .i. deſpectus apparentiā. vel niger .i. decoloratus pnīaꝫ: ſꝫinterius albus innocentiā. Item ē ſāpore acutus ſubtilitatē ſapīe: odore aromaticus ſuauitatem famē. Itē quātitatemodicus reputationē humilitatis. apparet virtute maximus efficaciā operiſ:actu frigiduſ circa temꝑalia: potentia ſiuepotenter calidus circa ſpūalia. Cuius virtus ſentit̉ dum eſt integer .i. ab iniurijsintactus: ſꝫ fuerit maſticatus iniuriarum oppreſſionē ꝯtritus aduerſitatūtribulationū paſſiōes: tūc maxīe patientiā on̄dit ſue virtutis ꝑfectionem. patientia em̄ opus perfectum habet: vt dicit̉ Ia Capl̓m:LXIcobi. j.Erſeueratia aſſimilat̉ lauro. Primo rōne vi-riditatis: eo ſuo virore nec hyeme nec eſtate hec arbor ſpoliat̉. Sic ergodebet homo ꝑſeuerare in bono vt nec hyeme aduerſitatis: nec eſtate ꝓſperitatis virorē virtutis amittat. Secundo rōne ſecuritatis. Hec em̄ arbor eſſe dicit̉ que ſecurat a fulminibus: a fantaſmatibus: a vermibꝰ. Propter p̄mū dicit̉ in hiſtoria ſcholaſtica. Tiberius ceſar celo tonāte lauꝝin capite ſolitus erat ferre ne poſſet ledi aſulmine. Propter ſecundū dicit̉ in eodeꝫlibro. Rebecca ꝓpter morē gentiū queꝫin parētibus viderat ſertū lauri capiti ſuoimpoſuit: ramis herbe agnuſcaſtꝰ dicit̉ incubuit: vt viſiones veras videret etfantaſticas ſentiret. Quantū ad tertiū dic̄ Diaſcor. folia eius virida mul ſūt odorifera ſi ꝯtrita appoſita fuerīt:puncturā apū veſpaꝝ omnē tumorē ledunt: libros veſtes qͥbus ponunt̉ a tineis vermibus tutos ſeruāt. Sil̓r ꝑſeuerātibus in bono nec fulmina aduerſitatū:

nec fantaſmata demonū: nec pūcture īfirmitatū nocent: ſed oīa finaliter eis ꝓſunt. Tertio rōne dignitatis. Laurus em̄ dicit̉ a laude: eo eius ramis folijs cumlaudibus victoꝝ capita olim coronabant̉:vt dic̄ Iſido. Sic ſola ꝑſeuerantia que laudem coronā meret̉. ſine ꝑſeuerantiavt dic̄ Grego. nec pugnās victoriā nec victor accipit palmā. Capl̓m: LXIIRelatꝰ debeteſſe ſil̓is malo. Primo qꝛ ēarbor ſatis magna: qꝛ qͥlibetanimaꝝ p̄latus ē etiam ſi rōne ꝑſone:ſaltē tamē rōne officij ſatis magnus honorādus. Unde Augꝰ. Honorē corā nob̓p̄latus ſit nobis: timore corā deo ſubſtratus ſit pedibus noſtris. Secūdo qꝛ malus ē arbor ligno ſolida: qꝛ p̄latus eſſe debet animo ſolidus ꝯſtantiā: vt nec ꝓſperitate corrūpat̉: nec aduerſitate frangat̉.Talis em̄ fortitudo requirit̉ in eo adlationē eligit̉: Eſa. xl. Forte lignū imputribile eligit artifex ſapiens. Tertio malus eſt ex cortice rugoſa nodoſa. Cortexaūt rugoſa eſt humilis p̄lati apparētia: qꝛ decet p̄latū eccleſiaſticū eſſe ſeculariterpōpoſum. Quarto qͦꝫ qꝛ malus eſt frōdiū denſitate vmbroſa. Eſt aūt quaſi denſitas vmbroſitas frondiū affluētia gratioſitas verboꝝ que dꝫ eſſe in p̄lato ad exhortandū. Quinto qͦꝫ qꝛ malus eſt florum varietate decora. Hic aūt decor florūeſt pulchritudo decentia moꝝ que dꝫ eſſe in p̄lato. vel quaſi flores odoriferi attractiui ſunt bona exempla p̄lati in qͥbusabūdare dꝫ: ẜm illud. j. Timo iiij. Exemplū eſto fideliū in verbo: ī ꝯuerſatione: incharitate. Sexto qꝛ malus eſt fructuuꝫfecūditate gratioſa. Fecūditas autem fructuū eſt abudantia bonoꝝ opeꝝ p̄cipueelemoſynaꝝ corꝑaliū qͣꝫ ſpūaliū. Apl̓sad Coloẜ. j. In omni opere bono fructifi Capl̓m:LXIIIcantes.Roficere ſi velit homo imꝑfectus creſcere inſpū dꝫ perfectioribus adherere.Cuius exemplū apparet in hedera que ẜmIſido. dicta eſt hedera: eo arboribꝰ hereat. Unde multū in altū ſe extēdit qͣꝫdiumuꝝ vel arborē inuenit cui appodiari poſ-

q 5