¶ De vegetabilibus ⁊ plantis
fiūt cum pinguedine pietatis: cuꝫ dulcedine charitatis: cum plenitudine vtilitatis.Unde ex ꝑſona viri perfecti dicit̉ in Psͣ.lj. Ego aūt ſicut oliua fructifera in domodei. ¶ Iteꝫ ꝑfectus homo aſſimilat̉ granopiperis. Nam granū piperis eſt exteriusnigrum ⁊ interius album: ſapore acutuꝫ:odore aromaticum: quātitate modicū: virtute magnū: actu frigidū: potētia calidū:cuiꝰ ꝟtus nō ſentit̉ dū eſt integꝝ: ſꝫ poſtqͣꝫmaſticatū fuerit vel ꝯtritū. Sil̓r homo ꝑfectus ē exterius niger .i. deſpectus ꝑ apparentiā. vel niger .i. decoloratus ꝑ pnīaꝫ: ſꝫinterius albus ꝑ innocentiā. ¶ Item ē ſāpore acutus ꝑ ſubtilitatē ſapīe: odore aromaticus ꝑ ſuauitatem famē. Itē quātitatemodicus ꝑ reputationē humilitatis. ⁊ apparet virtute maximus ꝑ efficaciā operiſ:actu frigiduſ circa temꝑalia: potentia ſiuepotenter calidus circa ſpūalia. Cuius virtus nō ſentit̉ dum eſt integer .i. ab iniurijsintactus: ſꝫ cū fuerit maſticatus ꝑ iniuriarum oppreſſionē ⁊ ꝯtritus ꝑ aduerſitatū ⁊tribulationū paſſiōes: tūc maxīe ꝑ patientiā on̄dit ſue virtutis ꝑfectionem. patientia em̄ opus perfectum habet: vt dicit̉ Ia¶ Capl̓m:LXIcobi. j.Erſeueratia aſſimilat̉ lauro. Primo rōne vi-riditatis: eo ꝙ ſuo virore nec hyeme nec eſtate hec arbor ſpoliat̉. Sic ergodebet homo ꝑſeuerare in bono vt nec hyeme aduerſitatis: nec eſtate ꝓſperitatis virorē virtutis amittat. ¶ Secundo rōne ſecuritatis. Hec em̄ arbor eſſe dicit̉ que ſecurat a fulminibus: a fantaſmatibus: ⁊ a vermibꝰ. Propter p̄mū dicit̉ in hiſtoria ſcholaſtica. ꝙ Tiberius ceſar celo tonāte lauꝝin capite ſolitus erat ferre ne poſſet ledi aſulmine. Propter ſecundū dicit̉ in eodeꝫlibro. ꝙ Rebecca ꝓpter morē gentiū queꝫin parētibus viderat ſertū lauri capiti ſuoimpoſuit: ⁊ ramis herbe q̄ agnuſcaſtꝰ dicit̉ incubuit: vt viſiones veras videret etfantaſticas nō ſentiret. ¶ Quantū ad tertiū dic̄ Diaſcor. ꝙ folia eius virida q̄ multū ſūt odorifera ſi ꝯtrita ⁊ appoſita fuerīt:puncturā apū ⁊ veſpaꝝ ⁊ omnē tumorē ledunt: libros ⁊ veſtes cū qͥbus ponunt̉ a tineis ⁊ vermibus tutos ſeruāt. Sil̓r ꝑſeuerātibus in bono nec fulmina aduerſitatū:
nec fantaſmata demonū: nec pūcture īfirmitatū nocent: ſed oīa finaliter eis ꝓſunt.¶ Tertio rōne dignitatis. Laurus em̄ dicit̉ a laude: eo ꝙ eius ramis ⁊ folijs cumlaudibus victoꝝ capita olim coronabant̉:vt dic̄ Iſido. Sic ſola ꝑſeuerantia que laudem ⁊ coronā meret̉. Nā ſine ꝑſeuerantiavt dic̄ Grego. nec pugnās victoriā nec victor accipit palmā. ¶ Capl̓m: LXIIRelatꝰ debeteſſe ſil̓is malo. ¶ Primo qꝛ ēarbor ſatis magna: qꝛ qͥlibetanimaꝝ p̄latus ē etiam ſi nō rōne ꝑſone:ſaltē tamē rōne officij ſatis magnus ⁊ honorādus. Unde Augꝰ. Honorē corā nob̓p̄latus ſit nobis: timore corā deo ſubſtratus ſit pedibus noſtris. ¶ Secūdo qꝛ malus ē arbor ligno ſolida: qꝛ p̄latus eſſe debet animo ſolidus ꝑ ꝯſtantiā: vt nec ꝓſperitate corrūpat̉: nec aduerſitate frangat̉.Talis em̄ fortitudo requirit̉ in eo qͥ ad p̄lationē eligit̉: Eſa. xl. Forte lignū ⁊ imputribile eligit artifex ſapiens. ¶ Tertio malus eſt ex cortice rugoſa ⁊ nodoſa. Cortexaūt rugoſa eſt humilis p̄lati apparētia: qꝛnō decet p̄latū eccleſiaſticū eſſe ſeculariterpōpoſum. ¶ Quarto qͦꝫ qꝛ malus eſt frōdiū denſitate vmbroſa. Eſt aūt quaſi denſitas ⁊ vmbroſitas frondiū affluētia ⁊ gratioſitas verboꝝ que dꝫ eſſe in p̄lato ad exhortandū. ¶ Quinto qͦꝫ qꝛ malus eſt florum varietate decora. Hic aūt decor florūeſt pulchritudo ⁊ decentia moꝝ que dꝫ eſſe in p̄lato. vel quaſi flores odoriferi ⁊ attractiui ſunt bona exempla p̄lati in qͥbusabūdare dꝫ: ẜm illud. j. Timo iiij. Exemplū eſto fideliū in verbo: ī ꝯuerſatione: incharitate. ¶ Sexto qꝛ malus eſt fructuuꝫfecūditate gratioſa. Fecūditas autem fructuū eſt abudantia bonoꝝ opeꝝ ⁊ p̄cipueelemoſynaꝝ tā corꝑaliū qͣꝫ ſpūaliū. Apl̓sad Coloẜ. j. In omni opere bono fructifi¶ Capl̓m:LXIIIcantes.Roficere ſi velit homo imꝑfectus ⁊ creſcere inſpū dꝫ perfectioribus adherere.Cuius exemplū apparet in hedera que ẜmIſido. dicta eſt hedera: eo ꝙ arboribꝰ hereat. Unde multū in altū ſe extēdit qͣꝫdiumuꝝ vel arborē inuenit cui appodiari poſ-
q 5