Libertertius
ad vitiū gule. ¶ Itē habet virtutē ventoſitatis ſubtiliatiuā: ⁊ inflationis ventris reſtrictiuā. Qd̓ competit pnīe inqͣꝫtū ventūvane glorie ſubtiliat .i. annihilat ⁊ īflationem ſuꝑbie fugat. ¶ Itē dolorē ſtomachimitigat qd̓ cōpetit penitētie inquātū mitigat irā. ¶ Itē habet virtutē cū baccis lauri frigidi reumatis curatiuā. Et hoc cōpetit penitētie inquātū expellit frigidū hūorem accidie. ¶ Item hꝫ virtutē ſanguiniscoagulati in oculo mixtū in cera mūda diſſolutiuā. Qd̓ competit pnīe inqͣꝫtū refrenat luxuriā: cuius impudicitia maxime inoculis ꝯgregat̉ ⁊ oſtendit̉. ¶ Itē hꝫ virtutem liuoris carnis cū cera bene mixtum⁊ ſepe appoſitū totaliter ablatiuaꝫ. Et hochꝫ pnīa inqͣꝫtū tollit liuorē inuidie. ¶ Iteꝫhꝫ virtutē fauciū ſanatiuā. Qd̓ competitpnīe inqͣꝫtū ſanat vitiū auaricie. Sūt em̄auari quaſi quedā fauces inſatiabiles qͣrū dolor ⁊ cruciatus eſt: qꝛ nō poſſunt habere que cupiūt: quem dolorē inſatiabilisappetitus vera pnīa ſanat. ¶ Item pnīa aſſimilat̉ cucurbite ¶ Primo rōne extenſionis. Nam herba cucurbite in ramos ⁊ folia pariter ⁊ flagella ad modū vinee ſe diſtendit: ⁊ qͥbuſdā ligamentis ſe vndiqꝫ cōnectit. Sil̓r pnīa ramificat̉ in compunctione vbi ſunt diuerſi rami .i. diuerſi compūctionis modi. Itē habet folia .i. verba vtitia in confeſſione: ⁊ flagella .i. oꝑa penaliain ſatiſfactionē. In qͥbus omnibus veruspenitēs ſe ꝓficiēdo diſtēdit: ſed nihilominus oportet ꝙ vndiqꝫ ſe quibuſdam ligamentis .i. firmis cautelis ⁊ adiutorijs ꝯnectat: ita vt in pctm̄ ampliꝰ nō cadat. ¶ Secundo rōne floritionis. Habet em̄ quoſdāflores albidos quos emittit p̄cipue ꝯͣ noctem. Hi flores albi ſunt mūde affectiōesque oriunt̉ in corde penitentiſ p̄cipue contra noctem pctī. Ps. vj. Lauabo per ſingulas noctes lectū meuꝫ: lachrymis meis⁊cͣ ¶ Tertio rōne fructificationis. Ubi nota ꝙ cucurbita ad bene fructificandum indiget calore. Un̄ in terra calida maxīe fructificat. Itē humore .i. aque irrigatione: qꝛſepe aqua rigari cupit. ¶ Itē appodiatiōe:qꝛ ſine appodiatione florere quideꝫ poteſtſed fructificare vix poteſt: īmo tūc fructuseius vel deficit vel putreſcit qn̄ nō ſurſuma terra erigitur ⁊ in lignis vel virgulis ſeſuſpendit. Sil̓r pnīa bene fructificat quan
do ē radicata in charitatis amore. Hec em̄eſt terra calida anima charitate ſuccenſa.¶ Item qn̄ eſt rigata frequēti exhortatiōevel lachrymaꝝ crebra effuſione. ¶ Iteꝫ qn̄eſt appodiata ſanctoꝝ viroꝝ familiaritatevel cohabitatione qͥ ſuis exemplis vel auxilijs penitentē erigāt ⁊ ſuſtentēt ¶ Quarto rōne cōplexiōis: qꝛ cucurbita ẜm Pla.eſt frigide ⁊ humide cōplexionis ⁊ qualitatis temꝑate. Et pnīa frigefacit ardoremꝯcupiſcētie extinguēdo ſpāliter ꝑ abſtinētiaꝫ: ⁊ humectat in lachrymas reſoluēdo:ſed in vtroqꝫ oportet eſſe temꝑamentū ⁊ inieiunio ⁊ in fletu. ¶ Quinto rōne augmenti ⁊ corruptionis: qꝛ cucurbita cito creſcit⁊ cito decreſcit ⁊ in terra ficca nō ꝓficit: ⁊pͥma cortex eius mollis eſt: ſꝫ poſtea cū admaturitateꝫ venit ad modū ligni indureſcit. Sic pnīe feruor in qͥbuſdā cito creſcit⁊ ſil̓r deficit ſicut flāma prunaꝝ: Prouer.xiij. Subſtātia feſtinata cito minuet̉ ¶ Itēnō ꝓficit pnīa in anima que eſt arida ſiueab aqua ſapīe: ſiue ab humore compūctionis lachrymoſę: ſiue ab humiditate pietatis affectuoſe. ¶ Itē penitens lꝫ a pͥncipioſit mollis ⁊ pauidus: tn̄ charitate ſolidante efficit̉ fortis ⁊ firmus. ¶ Sexto rōne curatiōis: qꝛ cucurbita ē febris acutē purgatiua. Eſt em̄ cucurbita elixata febre acutāpatiētibus cibus ⁊ medicina. Nam febrismateriā ꝑ vrinā purgat. Quaſi em̄ acutafebris q̄ corpus incēdit ⁊ vehementē ſitimgignit eſt auaricia q̄ appetitum inflāmat ⁊inſatiabile ad habēda deſideriū cauſat: ſꝫhanc febrē pnīa purgat ⁊ extinguit ¶ Itēcucurbite ſuccus valet ꝯͣ tumoreꝫ oculoꝝ:pnīe humilis lachryma valet ꝯͣ ſuꝑbiam q̄oculos mētis qͣſi tumidos reddit. ¶ Itē cūcurbita elixata calorē ſedat: qꝛ .ſ. pn̄īa calorē ꝯcupiſcētie ⁊ luxurie mitigat.pnīa aſſimilat̉ cētauree q̄ eſt herba amariſſima: ⁊ cū amaritudine hꝫ quandā dulcedinem admixtā. Un̄ dolorē ventris ſedat:viſum clarificat: paralyſim curat: vermesventris cū melle necat. Sic pnīa ex vna ꝑte dꝫ eſſe amariſſima. dꝫ em̄ penitens eſſeamarus: qꝛ merita ſua ꝑdidit. amarior: qꝛinfernū meruit. amariſſimus: qꝛ celuꝫ ſibiclauſit. Sꝫ cū iſta amaritudine ē dulcedoadmixta de ſpe venie q̄ innitit̉ bonitati diuine miẜicordie. Ip̄a ergo pnīa dolorē ſiue triſticiā mētis ꝓuenientē ex ira ſiue in-