tertiusLiber
ſeruat a corruptione ⁊ putredine pctī. Un̄in huius ſignū venit Nicodemus ad corpus xp̄i mortuū ferēs mixturam myrrheIoh̓ .xix. ¶ Item pnīa aſſimilat̉ nūci q̄ qͥdem exterius hꝫ duꝝ ⁊ amaꝝ corticē: ⁊ interius hꝫ nūcleū dulcē ⁊ vtilem. Un̄ his qͥtemꝑate cōplexionis ſunt ⁊ nucibꝰ temꝑate vtunt̉ ꝓficiūt: qꝛ omībus cibis venenoſis obſiſtut. Et ſil̓r eſt de pnīa: qꝛ qͣꝫuis eiꝰoꝑa exteriora videant̉ dura ⁊ penoſa: vtieiunia ⁊ hmōi: ⁊ interius etiā reqͥrat amaritudinē ꝯtritionis: tn̄ ꝯſcīa ꝑ ip̄aꝫ purgata inuenit̉ fructus eius dulciſſimus ⁊ efficaciſſimus ad reſiſtēdum omni cibo venenoſo .i. pctō dūmodo exterioribus oꝑibuspnīe: vt abſtinētia ⁊ hmōi penitētes vtāt̉temꝑate .i. diſcrete. ¶ Item pnīa aſſimilat̉cauli. ¶ Primo rōne trāſplantationis: qꝛoportet caules tranſplantari vt poſſint inſuo eſſe ꝑfici. Sic pctōrē oportet tranſferde ſtatu culpe ad ſtatū iuſticie ꝑ tranſplātationem pnīe vt poſſit ſpūalit̓ ꝑfici. ¶ Secūdo rōne decoctionis. Oportet em̄ caules coqͥ ⁊ elixari: in qͣ decoctōe lꝫ materia:id eſt cauliū ſubſtātia ſit minus bona cuꝫſit groſſa ⁊ dura ad digerendū. Ius tn̄ ipſoꝝ caulium eſt colatiuū: ventriſ humectatiuū ⁊ laxatiuū: ſed ſubſtātia ſine iure eſtꝯſtipatiua. Sed multum de ip̄oꝝ maliciatollit̉ ſi illa aqua ꝓijciat̉ ⁊ in alia decoquātur: ⁊ optime pinguedine condiant̉: vt dicit̉ in dietis. Sic etiā in pnīa neceſſariumeſt decoctionem peccatoꝝ fieri ꝑ contritionis feruorem. Et qͣꝫtumcūqꝫ peccata de ſegroſſa ſint ⁊ dura: ius tamen .i. compūctioip̄oꝝ peccatoꝝ lachrymoſa ⁊ feruida ē mētis laxatiuum ⁊ purgatiuuꝫ. Vnde caulisſubſtantia ſine iure .i. memoria peccati ſine compunctione potius eſt conſtipatiua:id eſt induratiua ad peccatum retinenduꝫqͣꝫ ad emittendum ꝑ confeſſioneꝫ. Et ſicutad tollendum caulium maliciaꝫ fit duplexelixatio: ita ꝙ aqua pͥme elixature ꝓijcit̉:ita ad tollendum maliciam peccatoꝝ duplex fit in penitente compunctio: quia prima ꝓuenit ex timore pene: ſecunda autemex amore iuſticie: ⁊ hec eſt ꝑfectior. Vndeadueniente ſecunda prima ꝓijcit̉: quia ꝑfecta charitas foras mittit timorem: vt dicit̉. j. Ioh̓. iiij. ſed debet addi optima pinguēdo ſcꝫ contemplationis ⁊ orōnis deuotio. ¶ Tertio rōne electionis: quia caules
debent eligi ⁊ accipi magis teneri. ⁊ meliores efficiunt̉ qn̄ a pruina pͥmitꝰ decoquuntur: qꝛ dum calor ad caulium intima reuocat̉: melius ſubſtantia eoꝝ digerit̉ ⁊ mollior ⁊ ſapidior inuenit̉. Similiter illi penitētes ſunt magis electi qͥ ſunt magꝭ teneri. i.molliores ad flendum: vel ad amandū vl̓compatiendum. Meliores etiam ⁊ feruentiores efficiunt̉ qui pͥmo a pruina .i. ab aduerſitate mundana ⁊ a tribulationum vehementia ſunt tacti ⁊ excocti: quia mala q̄nos hic p̄munt ad deū nos ire compellūt:vt dicit Gregorius. ¶ Item penitētia quāto aſperior tanto magis valet ad frangendum corda dura ⁊ ad expellendū venenoſa diaboli tentamēta. Cuius exemplū apparet in paliuro: qͥ qͣꝫuis ſit crudus aſperrimus ⁊ ſpinoſus: tamen hꝫ quedam capitella ſpinoſa in qͥbus ſunt ſemina ad calculum frangendū: ⁊ contra morſus venenatos valentia: vt dic̄ Diaſco. ¶ Item pnīaeſt ſil̓is arbori aloēs: que eſt arbor aromatica in India naſcens: vt dic̄ Pap̄. ¶ Primo eī aloēs eſt arbor guſtuſ amaricatiua:qꝛ lꝫ lignū eius ſit aromaticū: tamen guſtus eius eſt ſubamari ſaporis. Hoc auteꝫpnīe competit rōne contritionis que amaricat guſtū anime ex ip̄a recognitione culpe: Eſa. xxxviij. Recogitaui tibi oēs ānosmeos in amaritudīe anime mee. Prouer.vij. Aſꝑſi cubile meū myrrha ⁊ aloe. Hoccubile eſt ꝯſcīa quod eſt aſpergendū myrrha .i. amaritudīe ex mēoria culpe: ⁊ aloe:id eſt amaritudine ex ꝯſideratione offenſe. ¶ Secundo aloēs ore maſticata eſt cerebri īmutatiua. Nam odor eius tūc maxime ſentit̉ cum ore maſticat̉: quia tūc odoraromaticus ſtatim cerebꝝ tangere videt̉.Tunc aūt peccatū ꝑ penitentiaꝫ maſticat̉quando oris ꝯfeſſionē diligenter ⁊ apertenarrat̉. ⁊ tunc ip̄ius confeſſionis odore ⁊vigore cerebꝝ immutat̉: dum ex eius reſolutione ꝯfitentis facies lachrymis irrigatur: debet em̄ confeſſio eſſe lachrymabilis.¶ Tertio aloēs eſt humoris deficcatiua.Eſt em̄ vt dicit̉ in Platōne calida ⁊ ſicca.Et hoc pnīe competit rōne abſtinentie perquā humor luxurie ī corꝑe areſcit: ⁊ amorſpūalis in mēte accēdit̉ ⁊ caleſcit. ¶ Quarto eſt aloēs odoris emiſſiua. Eſt etem̄ odoris ſuauiſſimi atqꝫ fumi: cuiꝰ ꝑticula locothymiamatꝭ in altaribꝰ adolet̉. Et hoc co-