Libertertius
eritaꝝ: dulcia ꝟo ſunt oꝑa veraciter penitentiū. Dic̄ em̄ Iſido. ꝙ negāt medici corpora nr̄a malipunici cibo nutriri. Et dicūtꝙ plꝰ ꝯgruūt medicine qͣꝫ corꝑis alimēto.In qͦ ſignificat̉ ꝙ penitēs dꝫ intendere adſanandū mentē: ⁊ nō ad implendū vel impinguandū ventrē. ¶ Itē penitentiū afflictio aſſimilat̉ ſambuco: de qͦ dicūt PlatoDiaſco. ⁊ Pliniꝰ ꝙ ſi cortex eiꝰ medius radat̉ verſus ſuꝑius: purgat ventrē ꝑ ꝑtē ſuperiorē: ſi ꝟo radat verſus inferius purgat ꝑ ꝑtē īferiorē. Tūc aūt ſambuci cortexverſus inferiꝰ radit̉ qn̄ penitētꝭ caro timore infernal̓ ſupplicij affligit̉: qͥ timor duꝫ apctīs reuocat qͣſi a ꝑte inferiori purgat. ſꝫtūc verſus ſuꝑiꝰ radit̉ qn̄ ſpe vel deſideriop̄mij macerat̉ ⁊ dū ſic carnē macerādo abſtergit: penitēs ſordes pctī qͣſi a ſe purgatLVIa ꝑte ſuꝑiori. ¶ Capl̓m:EEnitētia aſſimilat̉ arbori. ¶ Prīo ꝓpt̓ arborisgenerationē. Sunt em̄ ẜm Ariſto. in li. de regetabilibꝰ ⁊ plātꝭ qͥnqꝫ ſpēsſiue modi generatiōis arboris ſiue plāte.Unꝰ ē ex ſemīe: aliꝰ ex putredīe: tertiꝰ ex aq̄humore: qͣrtꝰ ex plātatiōe: q̄ntꝰ ex inſertione. In his deſignant̉ qͥnqꝫ q̄ ſumme valētad generationē pnīe .i. ad ꝯuerſionē pctōris. Primū eſt ꝟboꝝ dei auditio. ⁊ hͦ deſignat̉ in ſemīe: qꝛ ſemē ē ꝟbū vt d̓r Matth̓.xiij. Scd̓m ē mortꝭ meditatio. ⁊ hͦ deſignat̉in putredīe: qꝛ ꝑ mortē corpꝰ in putredinēreſoluit̉: Iob. xvij. Putredini dixi pr̄ meꝰes. Tertiū ē elemoſynaꝝ largitio. ⁊ hͦ deſignat̉ in aqͣ humore: qꝛ vt dicit̉ Eccī. xxx.Ignē ardentē extīguit aqͣ: ⁊ elemoſyna reſiſtit pctīs. Quartū eſt religionis ingreſſio. ⁊ hͦ deſignat̉ in plātatiōe q̄ maxīe cōpetit iuuenibꝰ. Psͣ. cxliij. Quoꝝ filij ſic̄ nouelle plātatiōes a iuuetute ſua. Quintū ēbonoꝝ ſocietas ⁊ ꝯgregatio. Nā qn̄qꝫ peccator iuſto adiūctꝰ trahit̉ ab eo ⁊ ꝯuertit̉:⁊ hͦ deſignat̉ in inſertiōe: Apl̓s ad Ro. xj.Tu aūt cū oleaſter eſſes inſertꝰ es in ill̓: etſociꝰ pinguedīs ⁊ radicis oliue factus es.Scd̓o ꝓpt̓ radicꝭ infixionē. Nā arbor vtdic̄ Iſido. ab aruis nomē accepit: eo ꝙ fixis radicibꝰ terre inherere ꝯſueuit. Oꝑtetergo ad hͦ ꝙ arbor ſit firma vt radices eiꝰin terra ꝓfundent̉. ⁊ qͣꝫto arbor radicē ꝓfundiꝰ figit: tāto attrahit plꝰ humoris. ⁊ ſi
fructificatura ſit plꝰ abūdat in folijs fructibus atqꝫ ramis. Itē oportet ꝙ radicesarboris ip̄i terre cohereant ⁊ ꝯglutinent̉:vn̄ dic̄ Ariſto. ꝙ lutū vnctuoſuꝫ ⁊ tenax cito ꝓducit plantā: ⁊ facit eā eſſe durabilē.Sic gͦ arbor īmobilit̓ ꝑ radicē ē infixa terre: ita pnīa ꝑ hūilitate ⁊ charitatē oportetꝙ ſit īmobilit̓ infixa aīe ſiue cordi: ⁊ ꝑſeuerāter ita vt penitēs p̄terita mala plāgat: ⁊iteꝝ plāgēda nō cōmittat. Profundat̉ autē radix pnīe in corde ꝑ hūilitateꝫ: in quaqͣꝫto ꝓfundiꝰ deſcēdit tāto de humore gr̄eplus attrahit: ⁊ ꝑ eā maiorē copiā bonoꝝopeꝝ ⁊ meritoꝝ ꝓducit. ſꝫ ꝯglutinat̉ pn̄īeradix cordi ꝑ charitatem q̄ eſt glutinū vnctuoſum ꝑ quā cito pnīa auget̉ ꝑficit̉ ⁊ cōſeruat̉. vn̄ Apl̓s ad Eph̓. iij. In charitateradicati ⁊ fundati. ¶ Tertio ꝓpt̓ aīe vegetabil̓ informationem. Nā ẜm Ph̓m in ſupradicto libro. In arboribꝰ ⁊ plātis nō eſtaīa ſenſibil̓: ſic̄ in brutꝭ. ꝓpter qd̓ arbores⁊ plāte ſenſibilibus paſſionibꝰ nō afficiumtur: qꝛ nec ꝑcuſſe ſentiūt: nec ſciſſe dolent:nec qn̄ cibant̉ delectant̉: nec ſpirāt: nec reſpirat: nec dormiunt vel vigilāt: nec alijspaſſionibus ſubiacent q̄ ſunt aīe ſenſitiue.Eſt gͦ in ip̄is arboribus ⁊ plātis informatio ſolius vegetabil̓ aīe ẜm quā in eis generatio: cibatio: augmētatio: ⁊ renouatioque oīa cōpetūt ſuo mō pnīe. Nā pͥmo nēceſſariū eſt penitēti vt paſſiōes ſenſitiuasvitioſas .ſ. ⁊ inordīatas a ſe oīno remoueat̄ .ſ. vt ꝑcuſſus iniurias nō ſentiat ꝑ impatientiā. ⁊ ſciſſus vel laceratꝰ ꝟbis nō doleat ꝑ iracūdiā q̄ .ſ. eū ad odiū ſiue vindictāinclinet: nec etiaꝫ qn̄ cibat̉ in cibo delectationē voluptatis: ſꝫ ſolū ſuſtentationeꝫ neceſſitatis q̄rat Augꝰ. in lib̓. x. ꝯfeſſio. Hocme docuiſti dn̄e vt quēadmodū medicamēta ita ⁊ alimēta ſumpturꝰ accedā. ¶ Itē nōdebet ſpirare nec reſpirare .i. vel in ſe indignationē attrahere vel ex ſe furorē emittere: eo mō .ſ. quo dicitur de Saulo Actꝭ. ix.Saulus adhuc ſpirās minaꝝ ⁊ cedis in diſcipl̓os dn̄i ⁊cͣ. ¶ Itē nō dꝫ dormire ꝑ negligentiā: nec etiāˡ vigil eſſe ad cogitandā vl̓explendā maliciā. Sꝫ dꝫ in penitētibus eſſe generatio virtutuꝫ ſiue bonoꝝ opeꝝ: cibatio lachrymaꝝ vel diuīoꝝ verboꝝ augmētū laboꝝ ⁊ meritoꝝ: ⁊ etiā reuocatio cōuerſatiōis ⁊ moꝝ. ¶ Quarto ꝓpt̓ fructuūdefectionē. Sūt em̄ q̄daꝫ arbores .ſ. q̄ bn̄t