tertiusLiber
¶ Itē aſſimllat̉ cypreſſo: Eccī. xxiiij. Quaſi cypreſſus ī mōte ſion. Nā cypreſſus dicitur eſſe arbor tota medicinal̓ .ſ. ī cortice: folijs ⁊ fructu. Quia qͥcqͥd in ꝟgine extitittotū ꝟtuoſuꝫ ⁊ medicinale fuit: ⁊ cortex .i.exterior ꝯuerſatio ſctā: ⁊ folia .i. ꝟba ſuauia: ⁊ fructꝰ .i. oꝑa vtilia. ¶ Itē aſſimilat̉cinamomo: Eccī. xxiiij. Sicut cīnamomūaromaticans odorē dedi. Nā hec plāta ēſicca: calida ⁊ aromatica. Ip̄a enī btā virgo fuit ficca ī carne ꝑ tēperatiā ⁊ parcitatē. Calida in aīa ꝑ feruorē ⁊ charitatem: ⁊aromaticās in vtroqꝫ ꝑ mūdiciā ⁊ puritatē ¶ Itē aſſimilat̉ nardo: Cantꝭ. j. Nardꝰmea dedit odorē ſuū: qd̓ dicit eccl̓ia de beata ꝟgine. Quia nardus eſt herba modica⁊ calida: odorifera ⁊ ſpicoſa. Sil̓r Mariafuit modica ꝑ humilitatē cū dixit: Ecce ancilla dn̄i ⁊cͣ. Calida ꝑ charitate: odoriferaꝑ puritatē: ⁊ ſpicoſa ꝑ fecunditatē. Nā ſpica quā ꝓduxit iſta nardus fuit dn̄s ieſuschriſtus. Spica enī nardi vt dicit Diaſco.habet virtutē ꝯfortādi cerebrū ſcꝫ naribꝰapplicata ¶ Itē ꝯfortandi ſtomachū: qꝛ valet ꝯtra ſtomachi debilitatē. ¶ Itē ꝯfortatcor: qꝛ valet ꝯtra cordis defectū ¶ In cerebro eſt ſenſus: in ſtomacho appetitus: ſꝫ incorde amoris affectꝰ. Chriſtus gͦ quaſi ſpica nardi ſenſum nr̄m ꝯfortauit ꝑ fidē: appetitū excitauit ꝑ ſpem: affectū inflāmauitꝑ charitatē. docuit eī noſ cogͦſcere dīna appetere ſuꝑna: diligere eterna. vel qꝛ docuit nos in deū credere: de deo ꝯfidere: ⁊ deum diligere. ¶ Itē nota ꝙ nardus ſiue ſpica eiꝰ maſticata humorem lingue deſiccat.¶ Itē ſurditatē auriū ſedat: ⁊ qꝛ ē īciſiua ⁊diuiſiua vſqꝫ ad ītima penetrat. Un̄ ⁊ lapidem frangit. Et hͦ cōpetit beate Marie: q̄ſuo exēplo nos docuit linguā ꝯtinere: aures deo aperire: ⁊ gladio doloris aīam penetrare. Siqͥdē ip̄a pauca ⁊ rōnabilia ꝟbadixit aures angelo diligent̓ aperuit: et tꝑepaſſiōis filij ſui eiꝰ aīam gladiꝰ doloris ꝑtranſijt. In pͥmo docuit nos humorem lingue deſiccare .i. lubricitatē loqͣcitatis refrenare. In ſcd̓o circa dei verba auriū cordisſurditatē fugare: ne forte dicat̉ nobiſ: Aures hn̄t ⁊ nō audient. Sed in tertio docuitnos gladio ꝟbi dei vl̓ dolore ꝯtritiōis animā ꝑforare: ita vt lapis .i. vt cordis duricia frāgat̉ ¶ Itē aſſimilat̉ oliue: ẜm illudEccī. xxiiij. Quaſi oliua ſpecioſa in cāpiſ.
¶ Primo qꝛ oliua in arbore ſiue ligno habet ſoliditatē. Nā lignuꝫ oliue eſt cōpacteſoliditatis: imputribilis puritatꝭ et in medulle multe humoroſitatꝭ. Nā beata ꝟgofuit cōpacta ⁊ ſolida in fide imputribilis ⁊puriſſima in carne ⁊ plena humore gratiein mēte: ẜm illud Lu. j. Aue gr̄a plena ⁊cͣ.Scd̓o qꝛ oliua habet in fronde viriditatē. Nā folia oliue ſemꝑ virēt. Sic folia marie ſemꝑ fuerūt viridia .i. ꝟtuoſa. In om̄ienī verbo ſuo vigor virtutis apparuit ſiuevirtutꝭ prudētie in inquirēdo: ſicut qn̄ dixit angelo: Quomodo fiet iſtud? ⁊cͣ. Luc̄.ſiue humilitatꝭ in ꝯſentiendo. vt cū dixit:Ecce ancilla dn̄i ⁊cͣ. ſiue deuotionis in laudando. vt cū dixit: Magnificat anīa meadominū ⁊cͣ. ſiue dilectionis in cōquerēdo.vt cū dixit: Fili qͥd feciſti nobis ſic. ſiue pietatis in cōꝑatiendo. vt cū dixit: Uinū nōhabent ⁊cͣ ¶ Tertio qꝛ oliua habet ī floreſuauitatē. Nam eius flores ſuauiter redolent. Flores Marie fuerūt eius mores quiodore honeſtatis plurimū redolebāt. Nātanta pollebat beataMaria moꝝ honeſtate vt ſolū in eius aſpectu om̄is ab aſpiciente tentatio: ſicut teſtat̉ Hiero. fugaretur.Quarto qꝛ oliua habet ī fructu vnctuoſitatē. Et nota ꝙ oliue qͣnto ſūt nigrioresexterius: tanto ⁊ ip̄e ſunt maturiores interius: ⁊ ad exprimendū ab eis oleū ſūt aptiores. Sil̓r fructꝰ .i. oꝑatiōes marie: qͣꝫuiseſſent exteriꝰ nigre .i. ꝑ apparentiaꝫ humiles: tamē interiꝰ vnctione deuotiōis ⁊ gratie erant plene. Un̄ Marie virginis opera fuerunt nigra ꝑ humilitatē: vnctuoſa ꝑpietatē. ¶ Quinto qꝛ oliua in liquore habet vtilitatē. Nam liquor oliue eſt oleum.Cuius vſus eſt multū vtilis mortalibus.Nā oleū vt dicit Iſido. eſt in pabulum ſuminis: in medelam vulneris: ⁊ in refectionem eſuriētis. Naꝫ in lucerna ponitur adignem nutriendū: languidis mēbris apponitur ad medelaꝫ: ⁊ cibis addit̉ ad comedendū. Oleū ergo oliue eſt miſericordia⁊ietas Marie. Nam ip̄a illumīat tenebroſos hoīes in dei agnitiōe. Vnde mr̄ agnitionis vocat̉: Ecci. xxiiij. Ip̄a languidoscurat ſolidādo in dei timore. Nā timor domini expellit pctm̄: qd̓ eſt languor anime.Un̄ etiā ip̄a d̓r mater timorꝭ ¶ Itē ip̄a etiācibat ⁊ nutrit ſibi deuotos multiplici ꝯſolationē. Vnde ip̄a inuitat eos: Eccī. xiiij.