Liber tertius
nē p̄parat ⁊ diſponit: ventoſitatē vane glorie ⁊ inflationē ſuꝑbie expellit: ⁊ torſioneꝫventrꝭ .i. turbationē ⁊ indignationē mentꝭexcludit ¶ Tertio qͦ ad valoris varietatē:qꝛ radix auheti viridis alicuiꝰ ē valoris:eo ꝙ cōpacta diuidit. calculū frāgit: ⁊ ſingultū ex plenitudine abſcindit. Sed poſtqꝫ fuerit radix anheti ſiccata: nulliꝰ eſt pōderis. Tūc āt radix anheti .i. hūilitas cordis ē viridis qn̄ nutrit̉ ⁊ fouet̉ hūore diuini amoris: ⁊ tūc timor dei mentē hūilianscor frigore pctī cōpactū ꝑ cōpunctionē diuidit. calculū .i. duriciā pctī frangit: ⁊ ſingultū .i. indignationē ſuꝑbā ⁊ turbationērepellit. Sed remota viriditate dīni timoris: tūc ſiccat̉ .i. euacuat̉ hūilitas mentis:ita vt nulliꝰ ſit valoris vl̓ ꝟtut ¶ Itē hūilitas ꝯtinet gr̄aꝫ ne defluat ſic̄ pſilliū d̓r ꝯtinere vinū. Nā ſi pſilliū miſceat̉ vino calorvini pellit frigiditatē pſillij ad ſuꝑficiē: ⁊viſcoſitas eiꝰ pellit viſcoſitatē eiꝰ ī circūitu: ⁊ n̄ exibit vinū etiā ſine vaſe. Sil̓r hūilitas reddit hoīem circūſpectū vt nō effundat̉ gr̄a eiꝰ ꝑ aliquā fatuitatē. ꝓpter qd̓ dicit Grego. Qui ceteras virtutes ſine humilitate congregat: quaſi puluerem in ven¶ Ca. XXXtum portat.Aconſtans homo aſſil̓at̉ ſycomoro. Sycomorꝰeī ē fatua ficus in folijs moro ſil̓iſ.Et d̓r a ſycōs qd̓ ē ficus ⁊ moros qd̓ ē fatuus: qͣſi fatua ficus. De qͣ dic̄ Diaſco. ꝙ fructus facit ſubdulces: ſꝫ nūqͣꝫ ad maturitatē veniētes. Quaſi aūt fatua ficus ē hoīsinſtabil̓ animꝰ. Un̄ Eccī .xxvij. d̓r: Stultꝰaūt vt luna mutat̉. Hic licet aliqͦs fructꝰ:id eſt bona oꝑa facere incipiat: in eis tn̄ vſqꝫ ad maturitatē .i. vſqꝫ ad finē debitū nōꝑſeuerat ¶ Itē incōſtātes ⁊ īꝑſeuerātes qͥbona incepta nō ꝯtinuāt aſſil̓ant̉ lactuce.Nā lactuca qn̄ ē tenera ⁊ iuuenis hꝫ multas ⁊ magnas ꝟtutes: qꝛ cū ſit frigida ethumida tēperate ⁊ ſubtil̓ ſub̓e ⁊ facile digeſtibilis ſtomachi calorē ſedat: ſanguinembullientē refrigerat: inſomneitatē placat:capitꝭ dolorem ex fumo colerico ſanat. Inmaſculis venerꝭ motum refrenat: lac ī mulieribꝰ multiplicat ⁊ ſanguinē augmētat:⁊ ī qͣlitate ꝑfecta bonū ſanguinē generat.Sꝫ qn̄ antiquat̉ ⁊ indurat̉ hūilitas nimiū
amaricat̉. Quare ex eiꝰ vſu ſanguis peſſimus generat̉ ⁊ virtꝰ ex ea viſiua debilitatur. Nā ex ſua pōticitate ſenſuꝫ aīalē mortificat: ⁊ naturalē ſpm̄ ſuffocat. Vn̄ tal̓ lactuca generare volētibꝰ plurimū eſt nociua. Hec oīa dicit Iſaac in dietꝭ particularibꝰ. Eodē mō qͥdā a pͥncipio ſue ꝯuerſationis vl̓ in iuuētute ſūt optimi: ⁊ vident̉ magnas ꝟtutes hr̄e ⁊ multas: qͥ poſtea in ꝓceſſu ī ſenectute efficiunt̉ peſſimi: et indurant̉ ī malis vt efficiant̉ pleni multis ⁊ magnis vitijs. Apl̓s ad Gal̓. iij. Cū ſpū ceperitis: nūc carne ꝯſūmamini. ¶ Ca. XXXINtentio aſſimilat̉ radici. ¶ Prīo qͣꝛ radix ē totius herbe vl̓ arboris pͥncipiuꝫ.Et ſic intētio ē pͥncipiū totiꝰ ꝟbi vl̓ operꝭ.Intentio enī ē ipſiꝰ finis. Finis enī licetſit vltimū ī oꝑe: eſt tn̄ pͥncipiū in intentionc̄: qꝛ finis mouet agenteꝫ: vt dicit Ph̓s.Un̄ finis ẜm eū d̓r cauſa cauſarū. ¶ Scd̓oqꝛ radix expetit latibulū. Nā radix qͣꝫdiuſub terra latuerit nutritur ⁊ ꝓficit. Sed ſieuulſa fuerit morit̉ ⁊ areſcit. Ita intētio ſicū humilitatelatuerit: opuſ bonū nutrit ⁊creſcit. Sꝫ ſi ꝑ oſtentionē euulſa fuerit: abhumilitate extinguit̉ ⁊ deficit. Vnde Grego. dicit: Sic opus ſit ī publico vt ſemperintentio maneat in occulto. ¶ Tertio ration effectus: qꝛ radix eſt initiu bonitatꝭ etmalicie arboris cauſatiuū. Nā bonitas etmalicia radicis ad ramos aſcendit: et ſepeapparet in fructu ⁊ flore qͣlis ē humor ī radice: qꝛ nō poteſt aliū humorē ramis īfundere qͣꝫ in ſe habet. Sic etiā bonitas ⁊ malicia oꝑis ex intentione ꝓcedit. Apl̓s:radix ſancta ⁊ rami ſancti: Ro. xj. Lu. xj.dicit̉: Si oculus tuus .i. intētio fuerit ſimplex: totū corpus tuū .i. opus lucidū erit: ⁊ſi oculus tuus nequā fuerit: etiā corpꝰ tuūtenebroſum erit. Ambro. Intētio tua operi tuo nomen imponit. Grego .j. mora. Siſemel cor intentiōe corrūpit̉: ſequētꝭ actionis medietas ⁊ terminꝰ ab hoſte calido ſecure poſſidet̉: quoniā totā arborē ſibi fructus ferre cōſpicit: quā veneni dente in ra¶ Ca. XXXIIdice vitiauit.Ipocrita aſſimilatur arundini. ¶ Primo qꝛ arundo ī arena radicat̉: qꝛ ſcꝫ hypocri-