¶De vegetabilibus ⁊ plantis
nis ⁊ facit etiā eā ꝑfectiꝰ oꝑari. Cuiꝰ exēplum ē in ficū: qꝛ ficus ſicut Iſid̓. dic̄ remedio cuiuſdā arboris q̄ vocat̉ caprificus d̓rfecundari. Eſt enī caprificus ficus nunqͣꝫmatureſcēs: ſed qd̓ in ſe nō habet alijs trihuit. Nā ſi caprifici ſurculꝰ cortici ficus infixus fuerit ea fecundā efficit ⁊ citius matureſcere facit. Caprificus ergo ſiue ficusſilueſtris ē ꝯtemplatiua vita q̄ ſiluas ⁊ folitudines diligit. Sed velut ficus domeſtica q̄ ad manꝰ hoīm exiſtit ⁊ nutrimētū fructus tribuit hō actiuꝰ eſt: qͥ ꝑ miſericordieopera tribuit pauꝑibus vite nutrimēta: ⁊in frequētia ⁊ multitudinē hoīm ē eiꝰ habitatio ⁊ vita. Sed ſi radici eiꝰ .i. cordi ſurculus caprifici .i. contēplatiōis affectus etſancte oratōis ſtudiū inſerat̉: ad fructꝰ bonorū operū ꝓducēdos fecūdior ⁊ maturior efficit̉ .i. ꝑfectior: qꝛ plura ⁊ magis completa operat̉. Nā fructus ē cōpletꝰ qn̄ eſtmaturus. Sed adhuc notandū ē ꝙ contēplatiui cuſtodiendi ſūt maxime ab accidiefrigore. Et in hͦ iteꝝ aſſimilant̉ arbori fici:qꝛ ficꝰ ē arbor tenera ⁊ delicata: ⁊ iō facilea frigiditate ledit̉ p̄cipue qn̄ īcipit germinare: ꝓpter quod verſus aqͥlonē raro velminꝰ ꝓficiūt ⁊ citiꝰ areſcūt timentes aqͥlonaria frigora. Sic qꝛ ꝯtēplatiua vita facitcor tenerū ꝑ affectionē amoris ⁊ delicatuꝫex nutrimēto celeſtis cōſolatiōis facile leditur a frigore aqͥlonis .i. ab accidia quaꝫmalignus ſpūs immittit qͥ dic̄: Sedebo inmōte teſtamēti in lateribꝰ aqͥlonis. Hec eīvbi cor ſub intrauerit rigidū ⁊ frigidū facit: Rigidū qͥdē .i. inflexibile ad cōpaſſionē: ⁊ frigidū ad oꝑationē ⁊cͣ. ¶ Itē contemplatiua vita aſſimilat̉ nūci muſcate. ¶ Primo ꝓpter ꝯtinētiā. Quia eſt circūdata qͣdam pellicula tenuiſſima infra quā eiusꝯtinet̉ ſubſtantia. Sic ſil̓i mō etiā vita acmēs ꝯtēplatiua oportet ꝙ captiuet̉ ⁊ īcludat̉ ī fide .i. noticia: q̄ tn̄ tenuiſſime attīgitad diuina ⁊ ſuꝑna. ⁊ iō ē tenuiſſima pellicula .i. tenuiſſima noticia diuīoꝝ. ſꝫ nihilominꝰ ē ſufficiēſ ad ſaluādū nūcꝭ medullā.i. ad ſaluādū aīaꝫ. Scd̓o ꝓpt̓ excellētiā qꝛnux muſcata tāto ē melior quāto ē pōderoſior ⁊ ī odore ſuauior ⁊ ſapore acutior. Sicꝯtēplatiuꝰ hō tanto ē melior quāto ē pōderoſior ꝑ mētꝭ ſtabilitatē: qꝛ grauia ⁊ pōderoſa difficulter mouent̉ ⁊ firmiꝰ ſtabiliunt̉et quāto odore ſuauior ꝑ cōuerſationis ſā
ctitatē: ⁊ quāto ſapore acutior ꝑ ſapientieſubtilitatē. ¶ Tertio ꝓpter efficaciā quianux muſcata habet ꝟtutem calefaciēdi: ⁊ſtomachū cōfortādi: ventoſitates extenuandi: dolorē capitꝭ auferēdi. Sil̓r ꝯtēplatio īflāmat amatē: ꝯfortat oꝑātē: expellitvētū .i. vanitatē: ⁊ aufert dolorē exteriorēīfūdēdo īteriorē ꝯſolatiōeꝫ. Iuxͣ illd̓ Psͣ.xciij. Scd̓m multitudinē doloruꝫ in cordemeo ꝯſolatiōes tue letificauer̄t aīam meā.XIII¶ Capitulum:Oꝛ homīs ſpitritualis debet aſſimilari radici.Nā radix vt arborē nutriat debet eē viua fixa ſolida ⁊ humida Sil̓r corhoīs vt ip̄ꝫ ſpūal̓r nutriat debet eſſe viuūꝑ fidē: qꝛ iuſtus ex fide viuit vt d̓r. Heb̓. xUn̄ d̓r: Prou̓. iiij. Omni cuſtodia cuſtodicor tuū: qm̄ ex ip̄o vita ꝓcedit. Secūdo debet eſſe fixū ꝑ ſpem. Psͣ. lvj. Paratū eſtcor eiꝰ ſperare in dn̄o ⁊cͣ. ¶ Itē debet eſſe ſolidū ꝑ charitatē. Apl̓s. Ephe. iij. In charitate radicati ⁊ fūdati. Stulti aūt pctōresextra charitatē exiſtētes habēt cor confractū: Eccī. xxj. Cor fatui qͣſi vas cōfractum⁊cͣ. ſed charitas exigit integrū ⁊ ſolidum:Luce. x. Diliges dominū deū tuū ex totocorde tuo: ex tota anīa tua: ⁊ ex oībus viribus tuis ¶ Itē vt ſit humidū ꝑ deuotionem vel pietatis cōpaſſioneꝫ: Hiere. xvij.Ad humorē mittit radiceſ ſuas. Eſa. j. Oēcor merēs ⁊cͣ. ¶ Itē cor ſerui dei dꝫ eē ſic̄ ſemē rōſe. Nā ī medio roſe ē ſemē minutumcroceū ⁊ vald̓ odorifeꝝ. Hoc ſemē ī medioroſe ē gr̄a dei ī corde: qd̓ ē minutū ꝑ humilitatē: Matth̓. xj Diſcite a me qꝛ mitꝭ ſū ⁊humil̓ corde: Grego. Semꝑ ꝯſciētia ẜm deum humil̓ ⁊ triſtis debet eē: vt .ſ. ꝑ humilitatē nō ſuꝑbiat ⁊ ꝑ vtilē merorē cor ad laſciuiā nō diſſoluat. Itē debet eē croceū ꝑcharitatē: Deut̓. xxx. Circūcidet dn̄s cortuū ⁊ cor ſemīs tui: vt diligas eum ex totocorde tuo ⁊cͣ ¶ Itē dꝫ eē valde odoriferuꝫꝑ oratiōis ⁊ deuotiōis ſuauitatē. Apoc̄. v.Habētes phialas plenas odoramētoꝝ q̄ſūt oratiōes ſctōꝝ. Iſid̓. Oratio cordis eſtnō labioꝝ tm̄. Iſte fumꝰ ſiue odor oratiōiſꝓcedēs ex feruore cordis mirabilit̓ ꝟtutēdemōis cōfringit. Tobie. vj. Cordis eiusparticulā ſi ſuꝑ carbones poſueris: ſumꝰeiꝰ extricat om̄e genꝰ demoniorū.