¶ De vegetabilibus ⁊ plantis
competit charitati inquantū reſiſtit morſibus inuidoꝝ ⁊ detractorum ¶ Item ꝯtrareumaticas ⁊ frigidas cauſas iuuat: qd̓competit charitati. inquantū expellit abanīa humana frigus accidie ¶ Itē contraleprā iuuat: hec lepra ē auaricia q̄ fere oīamēbra eccleſie inficit. Nā a minori vſqꝫ admaiorē oēs auaricie ſtudēt. ⁊ hͦ eſt ex defectu charitatis: qꝛ qͥ diligit mūdū nō ē charitas pr̄is ī eo: vt d̓r. .j. Ioh̓. ij. Itē calamētum venenū ad exteriora euocat. quod cōpetit charitati q̄ venenū nociuū ſuꝑbie decorde extrahit ⁊ abijcit ¶ Itē charitas aſſimilat̉ carice que eſt ficus ficca a copia ſicvocata. ¶ Prīo quia carica ꝯfert ſenibꝰ.Nam carice a ſenibꝰ in cibū ſumpte dicūtur eos defēdere ne ruget̉ eoꝝ cutis. Ratio huiꝰ eſt: qꝛ rugoſitas accidit in ſenibꝰ:qꝛ mēbra a naturali humido deſiccata: intrinſecus ꝯtrahunt̉ ⁊ obrigeſcūt: ⁊ pelliscorrugat̉ frigore ⁊ indurat. Sꝫ carica humida ē ⁊ calida: ⁊ ꝓpter humiditatē nō ꝑmittit membra contrahi: ⁊ ꝓpt̓ caliditatēnō ꝑmittit a frigore cōſtringente corrugari. Per ſenes aūt intelligunt̉ illi qui diupcta cōtinuāt: in his deſtituti ab humoredeuotionis ⁊ abundāti: in eis frigore iniquitatis .ſ. ꝓpt̓ defectū caloris charitatꝭnō ſolū interiꝰ ꝯtrahuntur mēbra ꝑ retractionē a bonis: ſed etiā pellis .i. ꝯuerſatioexterior corrugat̉ deformat̉ ⁊ īmutat̉. Sꝫcharitas repellēdo frigꝰ malicie ⁊ replēdoaīam deuotiōis pinguedine ꝓhibet ꝯtractū membroꝝ .i. retractionē a bonis ⁊ rugoſitatem pellis .i. deformitatē exteriorisꝯuerſatiōis. ¶ Secūdo qꝛ carica ꝯfert debilibꝰ: habet enī debiles ꝯfortare ⁊ rōneſaporis: qꝛ eſt inter fructus dulcior ⁊ ratione cōplexionis bone: qꝛ calida ⁊ humida.Sic charitas int̓ om̄es virtutes plus debilitatē anime roborat ⁊ cōfortat. Et ipſaetiam enumerat̉ ab apl̓is. inter. xij. fructꝰſpūs: Gal̓. v. Int̓ om̄es illoſ dulcior reperit̉. Ip̄a etiā eſt calida ꝑ inflanmationeꝫ:⁊ humida ꝑ cōpaſſionē vel lachrymaꝝ deuotionē. ¶ Tertio qꝛ carica cōfert tenuibus .i. macilentis: qꝛ ficus ſicce multū ſāguinem groſſum generant ⁊ multū impinguant. Sil̓r charitas multū ſanguinē: id ēmultū meritū generat .i. adijcit anīe. Un̄⁊ multum impinguat eā. Quia diligentibus deum om̄ia cooperant̉ in bonū vt d̓r
Ro. viij. Quarto confert vocibꝰ qꝛ caricapectus mūdificat: tuſſim ſedat: ⁊ vocē clarificat. Similit̓ charitas pectꝰ .i. cor mūdificat ⁊ tuſſim ſpūalē ſedat: ⁊ vocem clarificat. ſiue in cōfeſſione peccati: ſiue in laudedei: ſiue in exhortatiōe ꝓximi ¶ Itē charitas aſſimilat̉ mente: q̄ licet frigida ſit etſicca: amē habet virtutem diſſoluendi cōfortādi ⁊ appetitū ꝓmouēdi. Simil̓r charitas frigida ē inquantū extinguit ardorem auaricie: ⁊ ſicca inquantū deſiccat humorem luxurie. Vnde habet virtutē diſſoluendi ſcꝫ amoris mūdi vincula: ⁊ ꝯfortandi corda debilia: ⁊ ꝓmouendi deſideria.ſancta. ¶ Item mēta cocta in aceto fetoresminuit: purgat gingiuas putridas: matricem mūdificat ⁊ ꝯfortat ¶ Itē decocta invino dolorē viſcerū ⁊ renu placat. Dic̄ eīIſaac: ꝙ abominationē amputat ⁊ ſingultum ſedat. Que etiam omnia congruunt̉charitati: que tollit fetorem oris .i. vitiumgule. ⁊ mundat matricem .i. vitium luxurie: ⁊ placat doloreꝫ viſcerum .i. vitiū ire.⁊ amputat abominationē .i. vitiuꝫ accidieq̄ ſpirituales delitias ahomīat̉ ⁊ faſtidit.Item ſedat ſingultū .i. vitiū inuidie. Nāille cui aliqͥs inuidet d̓r ei eſſe in ſingultuꝫi. ī diſplicētiā ⁊ in ſcandaluꝫ. Psͣ. cxviij.Pax multa diligentibus legeꝫ tuā: et nōeſt illis ſcandalum. ¶ Capl̓m:Aro humanaaſſimilat̉ feno: ẜm illd̓ Eſa. xl.Omnis caro fenū ⁊cͣ. Dicit ibidē Gloſa ꝙ fenū naſcendo habet virorē:creſcēdo habet decorē: ⁊ habet vltimo florē: ſꝫ tandē ſiccatū ſolis ardore redigit̉ inpuluerē. ¶ Itē p̄ciſū ⁊ ſiccū nutrimēto ē aliqn̄ deputatū. Sil̓r humana caro naſcēdohabet virorē vite: creſcēdo decorē forme. ⁊poſt augmētū qn̄qꝫ florem fortune ⁊ tꝑal̓glorie. Sed ſolis ardore .i. grauis tribulatiōis vl̓ īfirmitatꝭ fernore ficcata .i. exhauſta redigit̉ in puluerē vel mortis vel infime deiectiōis. ¶ Itē hͦ fenū .i. corpus ꝑ mortē preciſū ⁊ ꝑ totalē priuationē vite preſentis ſiccatū: ſic̄ quādo ē in ſepulchro clauſūvel humatū ipſum efficit̉ nutrimentū animaliū .i. eſca vermiū. Eccī. x. Cum morietur homo hereditabit ſerpentes beſtias ⁊vermes. Vnde verſificator quidam dicit:Poſt hominē vermis: poſt vermeꝫ fetor.