¶ De vegetabilibus ⁊ plantis
petris duris magis cōdenſant̉. Quia ſcꝫcharitatꝭ affectus ⁊ effectus ī duris ⁊ aſperis paſſiōibꝰ magꝭ ml̓tiplicant̉. Iob. viij.Suꝑ aceruū petraꝝ radices eiꝰ denſabūt̉.¶ Quarto rōne actualitatꝭ: qꝛ charitaſ oītꝑe hyemali calorē ⁊ humorē in ſe colligitquē vernali tꝑe foraſ effūdit. Sic charitaſtꝑe aduerſitatꝭ ī ſemetip̄a pingueſcit. Sꝫꝓſꝑitatꝭ tꝑe alijs ſe effūdit ⁊ ꝑ vigorē operis ꝓxīs reuiniſcit: Oſęe. xiiij. Erūpet radix eius vt libani: Aug. Radix oīm bonorū ē charitas: radix oīꝫ maloꝝ cupiditas.Quinto rōne viroris: quia ſcꝫ ſic̄ ex radīce ē viror arborꝭ: ita ex charitate meritūoꝑis. Un̄ Grego. dic̄ ī Homelia: ꝙ ſic̄ multi arboris rami ex vna radice ꝓdeunt: ſicvirtutes multe ex vna charitate generantur. Nec habet aliqͥd viriditatꝭ ramꝰ bonis oꝑis ſi nō manet in radice charitatis.Hiere. xij. Plātaſti eos ⁊ radicē miſerūt:ꝓficiūt ⁊ faciūt fructū Grego. Quiſqͥs incharitatis radicē ſe infert: nec a viriditatedeficit: nec a fructu īaneſcit ¶ Itē charitaſaſſimilat̉ cypreſſo ¶ Prīo rōe ſubſtantie.Eſt enī ſubſtātia ſitis cedro: qꝛ ſua ſubſtātia ē īputribil̓ ⁊ ſemꝑ ī ſua ꝑmāet firmitate. Uidemꝰ aūt ꝙ ligna putrefiūt ex humore aqueo ſuꝑabundāte. Sꝫ hͦ mō charitasputrefieri vl̓ corrūpi nō pōt: quia aqͦſitas.i. vehemētia tribulatiōis nō p̄ualet ꝯtracā: Cantꝭ. viij. Aque multe nō poterūt extinguere charitate. ¶ Secūdo charitas aſſimilat̉ cypreſſo ⁊ hͦ rōne figure: qꝛ cypreſſus in rotūdū eiꝰ ſe erigit. Un̄ etiā eiꝰ fructus figuraꝫ imitat̉. Et iō cypreſſi coniferiappellant̉. Rotūditas aūt figure ꝑfectionē charitatꝭ ſignificat. Quia figura rotūda ſiue circularꝭ ẜm Ph̓m ē ꝑfectiſſima figuraꝝ. Un̄ rotūditas cyp̄ſſi ē ꝑfectio charitatꝭ. Et iō ẜm Apl̓ꝫ Colloẜ. iij. Charitaſeſt vinculū ꝑfectiōis. Hec eī ꝟtus ē q̄ mētē deo ligat ⁊ iungit ⁊ ꝯiūgēdo ꝑfic̄. Qd̓aūt figura cyp̄ſſi ſurſū tēdit ſignat ꝙ charitaſ ſurſū trahit: Eccī. l. Quaſi cypreſſusin altitudinē ſe tollēs. Qd̓ aūt figura cypreſſi ī conū ſe ſtringit ⁊ acuit: ſignificat ꝙdiligētes deū quāto plꝰ in charitate ꝓficiūt ſemꝑ magis ſe reſtringūt .ſ. ab illicitꝭ:a ſuꝑfluis ⁊ etiā a nec eſſarijs. Sic gͦ ex figura cypreſſi on̄ditur ꝙ charitas hominēperficit: perficiendo erigit: ⁊ erigendo ſtrīgit ⁊ vnit. ¶ Tertio ratione redolētie. Eſt
enī cypreſſi lignū ẜm Iſid̓. Suauiſſimū inodore: vn̄ folia habet licet amara: tn̄ odore vinolenta vt dicit Pliniꝰ. Similit̓ odorcharitatꝭ tā ſuauis eſt deo vt ſine ip̄o nihilredoleat: nā neqꝫ eloquētia: neqꝫ elemoſyna: neqꝫ ſciētia: neqꝫ fides: neqꝫ ꝓphetia:neqꝫ quodcunqꝫ opꝰ ſiue donū habet charitate deficientē meritū apud deū. Sic̄ expreſſe explicando per ſingula j. Corī. xiij.Apl̓s oſtendit dicēs: Si linguis hominūloquar ⁊ angeloꝝ: charitatem autē nō habeam factus ſum velut es ſonans ⁊cͣ. Augu. Charitas eſt ſine qua nihil valēt omuia: ⁊ que vbicunqꝫ fuerit ad ſe trahit omnia. Charitas ergo tota eſt odorifera: itavt eius folia .i. verba licet amara ⁊ aſperavideant̉ interdū eſſe in delinquētiū correptione: tn̄ odorifera ſūt in corripientis intentiōe: ⁊ medicinalia ſūt in correpti emēdatiōe. Et ideo Prou̓ .xxvij. dicitur: ꝙ meliora ſunt vulnera diligentis qͣꝫ fraudulēta oſcula odientis. Nam diligens nō vulnerat niſi vt medicus qui ſolummodo vtſanet egrotum incidit ⁊ ꝑcutit vl̓cus. Velꝙ cypreſſus habet folia amara ſed odorifera: ſignificat ꝙ ille q̄ ex charitate diligit⁊ debet delinquentē amaricare ad penitētiam inducendo: ⁊ puſillanimem odore recreare benigne cōſolando. ¶ Quarto ratione vnibre: qꝛ cypreſſus vt dicit Pliniꝰhabet vmbrā multum gratioſam. hec vnibra gratioſa ad quieſcendum eſt gratioſamors ⁊ requies deum diligentiū: de quadicit Psͣ. cxxvj. Cum dederit dilectis ſuis ſomnum ⁊cͣ. Vel hec vmbra cypreſſi eſtrefrigeriū anīe in quo ꝑ charitatē extīctovitioꝝ et paſſionum eſtu dulciter quieſcitanima in ſui dilecti fiducia: Cant̓. ij. Subvmbra illiꝰ quem deſiderabam ſedi. Uelvmbra charitatis eſt protectio diuina quādilectio dei ⁊ proximi que ſunt qͣſi ale charitatꝭ acquirūt. Psͣ xvj. Sub vmbra alarū tuarū protege me ¶ Item charitas aſſimilatur caſiefiſtule. ¶ Primo rōne ꝓductionis: qꝛ .ſ. fructus eſt ex arbore ꝓductꝰ.Arbor igit̉ eſt ſpirituſſanctus. Ip̄e enim ēarbor vite in medio paradiſi: id eſt mediain trinitate ꝑſona: cuius eſt ꝑ gratiā viuificare animam: ſcd̓m illud Ioh̓. vj. Spiritus eſt qui viuificat. Huius arborꝭ fructꝰeſt charitas: Gala. v. Fructus autem ſpiritus eſt charitas gaudiū ⁊cͣ. Secūdo ra-
n 5