De metallis et lapidibus
riūt. Et dicit̉ margarita: qꝛ in conchis maris inuenit̉. Et d̓r in lapide: ꝙ qn̄ margarita generat̉ ex rore quāto rorātꝭ aerꝭ hauſtū plus fuerit: tāto roratio maiorem generat margaritā. Et d̓r ꝙ cū margarita īcipitgenerari. ſi cornſcatio vl̓ tonitruū ſuꝑueniat ⁊ concha claudat̉ ꝙ ſic aborſū patit̉.Ꝙ ergo margarita ex celeſti rore generat̉ſignificat ꝙ ꝯtinentia carnis ex dono celeſtis gr̄e poſſidet̉. vn̄ d̓r Sap̄. viij. Nō poſſū eſſe cōtinēs niſi deꝰ det. Et ideo dicebatAugꝰ. deo ī libro ꝯfeſſionū. Da qd̓ iubes:⁊ iube qd̓ vis īperās nob̓ ꝯtinētiā. Et id̓oqͣnto plus haurit̉ de gr̄a tāto maior ⁊ purior ē ꝯtinētia. ſic qͣnto plus haurit̉ de rore tāto maior generat̉ margarita. Ꝙ autēin cōchis maris inuenit̉: ſignificat ꝙ cōtinētia nō in delitijs reꝑit̉: ẜm illud Iob. xxiiij. Nō īuēit̉ ī terra ſuauit̉ viuētiū. Ber.Humilitas perit in diuitijs ⁊ caſtitas ī delitijs. ſꝫ in conchis reꝑit̉ .i. in durꝭ ⁊ amarꝭpotiꝰ cōſeruat̉. Ꝙ aūt tonitruo ⁊ coruſcatiōi ſe claudēs abortit. ſignat ꝙ ꝯtinēs niſi diuīe magnitudīs timori ſeu inſpiratiōiq̄ ī tonitruo deſignat̉ ſe ꝑ hūilitate aꝑiat. īterior margarita .i. interior puritas nō integra ẜuat̉ ſꝫ ꝑdit̉. vn̄ Eccī. xxvij. Niſi in tīore dei tenueris te inſtāter: cito ſubuerteturdomꝰ tua ¶ Scd̓o rōne excellētie: qꝛ q̄dāmargarite ſūt alijs excellētiores. Quedāenī vniōes vocant̉ eo ꝙ tm̄ vna ⁊ nō pl̓esſimul reperiāt̉: ⁊ in his deſignat̉ p̄rogatiua ꝯtinētie ſiue virginitatꝭ xp̄i ⁊ matrꝭ ſue.Quia xp̄s tm̄ vnꝰ int̓ hoīes: ⁊ mat̉ eiꝰ tm̄vna int̓ mulieres ē vera ⁊ ꝑfectiſſima margarita ꝓpt̓ ſingularē ⁊ ꝑfectiſſimā ꝯtinentie puritatē. vn̄ Mat. xiij. Inuēta vna p̄cioſa margarita ⁊cͣ. Cōmuniter aūt int̓ margaritas ſūt meliores candide qͣꝫ q̄ aliqͦ modo ſūt flaue. Nā illas iuuētꝰ aut matutiniroris cōceptio facit claras. has ꝟo ſenectꝰvel ros veſꝑtinus reddit obſcuras. vt dic̄Iſid̓. Margarite ergo cādide ſūt virgīes.qͣſi aūt flaue ſūt vidue cōtinētes. ſed melior ⁊ clarior eſt ꝯtinētia virginalis q̄ ab ip̄aiuuētute qͣſi matutino rore .i. tēpeſtiua gradecorata virgītatꝭ d̓corē retinuit: quā q̄ inſenectute q̄ quaſi veſꝑtīo rore .i. tarda gratia ſuꝑfuſa cōtinētiā incepit. Inuēiūt̉ quedam naturalit̓ ꝑforate: ⁊ ille adhuc meliores ſunt alijs ⁊ tales ſunt virgīes fideles:q̄ ſcꝫ ꝟbo fidei ꝑforatū habēt auditū. Nā
fides eſt ex auditu ⁊ auditꝰ ꝑ ꝟbū dei. qd̓penetrabiliꝰ eſt om̄i gladio ancipiti. Suntergo ille margarite p̄ alijs eligēde que ſūtalbe clare ſpeculares ⁊ rotūde. Quia illecōtinentes ſunt alijs meliores: q̄ ſunt albeꝑ carnis virginitatē: clare ꝑ mētis puritatem: ſpeculares ꝑ cōuerſationis ſinceritatem: ⁊ rotūde .i. mobiles ꝑ operoſitatē: qꝛcorpus rotundū motui eſt aptū. Nō enimoportet virgines manere ocioſas: Prou̓.vlti. Panē ocioſa nō comedit ¶ Tertio ratione apparētie. videntur enī ⁊ ſūt margarite parue in quātitate: vt nec vltra ſeminūcem creſcere vnqͣꝫ putent̉. ſed tamē ſūt magne in valorē. Sic virgines ⁊ ꝯtiuētes decet eſſe paruas ꝑ apparētiā hūilitatꝭ exemplo illo ſūme virginis que dixit: Quia reſpexit humilitatem ancille ſue ⁊cͣ. ſed tamēdebent eſſe magne per exiſtentiam ⁊ valorem virtutis ¶ Quarto ratione efficacie:quia habent virtutē malorū humorum abſterſiuā. fluxus ventris ⁊ ſanguinis reſtrictiuā ⁊ etiā cordis ꝯfortatiuā. vnde valētcontra cardiacam ⁊ ſincopim. Sic virgīes⁊ continentes debent in ſeipſis malos humores .i. malas affectiones: ſiue immūdaſcogitationes expellere. fluxū carnis ⁊ ſanguinis .i. peccati ꝑ abſtinentiā ⁊ honeſtatēreſtringere. ⁊ ſpūalibꝰ ⁊ pijs oꝑibꝰ .ſ. orōibus ⁊ elemoſynis ſui cordis debilitatē cōfortare: ne puſillanimitate deficiāt ex aliqͣtribulatiōe vl̓ tētatiōe. ¶ Itē ꝯtinēs aſſimilat̉ calibi. ¶ Primo qꝛ calibs eſt ſubſtātiaurior ferro: qꝛ ferrū eſt magis terrenū inſubſtantia. ⁊ habet terreſtre lutulētū ⁊ nōpurū. Et ecōtrario calibs hꝫ minꝰ de terrenō nec ita lutulētū eſt ſed magis puꝝ. Tāqͣꝫ ferrū ergo impurū hō incōtinēs eſt habens lutulentiā carnalis immūdicie: ſꝫ tāqͣꝫ calibs eſt hō cōtinēs: habēs parum deterreſtri .i. de cōcupiſcētia carnis. ⁊ ſine lutulentia .i. carnali immūdicia ¶ Secūdoqꝛ calibs eſt ferro cōpactior: ⁊ ideo etiā ſolidior. Sil̓r etiā cōtinens eſt bn̄ cōpactꝰ .i.bn̄ cōpoſitus in moribꝰ. ⁊ ſolidior .i. ſtabilior. Sed ecōtra incōtinēs īcōpactꝰ eſt .i. incōpoſitus: ſed mollis magis ad cedenduꝫtentationibꝰ: ſicut ferrū facilius mollificatur ab igne ¶ Tertio qꝛ eſt durabilior: qꝛferrum ꝓpter impuritatē citius rubigineꝫcontrahit que ipſum conſumit. Similiterhomo incōtinēs citiꝰ ſenectutē incurrit q̄