Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
91r
Einzelbild herunterladen
 

De metallis ⁊ lapidibus

ꝙ onychinus habet ſil̓itudinē vnguis: deſignatur auarorum rapacitas: qꝛ aues vigue predā rapiūt. ⁊ ideo que ſunt rapaceshabent nigros vnguēs. Sed onychionuſarabicꝰ ē nigri coloris cū candidis c̨onis.Qd̓ cōpetit diuituꝫ auaricie: quia diuitesauari licet tingant̉ exterius c̨onis albis .i.honoribꝰ ⁊ ꝓſperitatibꝰ mūdi interiꝰ: tn̄hn̄t nigredinē ⁊ deformitateꝫ peccati. ꝓpt̓qd̓ dn̄s dixit eis Lu. .vj. Ue vobis diuitibus qͥ habetis ꝯſolationē vr̄am in hͦ mundo. Scd̓o ꝓpter effectū. Nā ẜm Diaſco.Onychini c̨ona collo vl̓ manu portata triſticiam excitat: timores multiplicat. aīoscōmouet ad lites ⁊ rixas. Sic etiā ꝓſperitas mūdi quā appetūt auari ſi in collo geſtet̉: hͦ eſt ad pectꝰ pēdens ſiue māu .i. ſiuehabeat̉ in affectu cordis: qꝛ cor infra pectꝰꝯcludit̉: ſiue in effectu oꝑis: qd̓ ē geſtaremanu. vtroqꝫ mō excitat triſticiaꝫ. Et ideoGen̄. ij. d̓r ꝙ lapis onychinus inuenit̉ int̓ra euilath: qd̓ interp̄tat̉ doīens. Nā mūdi ſub̓a nō habita ſicut in cupidis generattriſticiā ſi acqͥri nō poſſit ſcꝫ ire: qꝛ ip̄e nonaſſequit̉. Ita ⁊ triſticiā īuidie qͣ triſtat̉ iude ſi aliqͥs aſſequat̉. Si autē actu habeat̉vt ē in diuitibꝰ auaris: adhuc excitat triſticiaꝫ ire ſi ꝑdat̉ vel minuat̉: ⁊ inuidie ſi abalio ſuperet̉ vel parificet̉. In vtriſqꝫ multiplicat timores: qꝛ cupidi timēt ne eis lucꝝimpediat̉. Auari timēt ne eis id qd̓ hn̄t aufera Itē aīos cōmouet ad lites: qꝛ cupidijs litigat vt accipiat: auarꝰ aūt vt teneat. Un̄ auaricia ſiue cupiditas mr̄ eſt litiū⁊ cauſaꝝ ⁊ queſtionū. Itē rixe ⁊ bella excupiditate ⁊ auaricia vt plurimū oriunt̉.ꝓpter hͦ Seueca dicit: ꝙ qͥetiſſime viuerenthoīes ſi hec duo ꝓnoīa .ſ. meū ⁊ tuū de medio tollerent̉. Meū eī ⁊ tuū oēs q̄ſtiōes ⁊lites generāt auaroꝝ. Tertio ꝓpter remediū. Nā onychinꝰ ī pn̄tia ſardij nocere nōpōt. Nā ſardius qͥ menteꝫ acuit cū flāmeiſiue rubei ē coloris deſignat amorē chriſti:qui mentē acuit ad et̓na ꝯſiderāda: ⁊ etiāinflāmat ad ea deſiderāda: ⁊ iō fac̄ vileſcere oīa tꝑalia. Nā ſicut Grego. dicit: Uileſcūt tꝑalia cū deſiderant̉ eterna. Qd̓ ergoonychinꝰ nō nocet ī pn̄tia ſardij ē: qꝛ illuꝫauaricia nō inficit in qͦ eſt amor dei. qꝛ vbieſt amor dei: nō hꝫ locū amor mūdi: et ecōuerſo. j. Ioh̓. ij. Si qͥs diligit mundū nō ēcharitas dei in eo.Ca. IIII.

Oni viri aſſimilant̉ marmoribꝰ: qꝛ marmor alijſlapidibꝰ eſt ſolidiꝰ: cōpactiꝰ: vtilius ⁊ pulchriꝰ. Boni enī viri ſunt ſolidi ꝑpatiētiā ſiue fortitudinē: bn̄ cōpacti ꝑ tēperantiā: pulchri ꝑ prudētiā: ⁊ vtiles ꝑ iuſticiā. Un̄ ip̄i ſūt colūne marmoree .i. ꝟtuoſeꝑſone qͥbꝰ tētoria ꝑ curiā regꝭ .i. eccl̓ie chriſti fulciūt̉: Heſter. j. Aſſimilant̉ gͦ prīo boni ⁊ ꝟtuoſi viri marmoribꝰ rōne ſoliditatꝭ.Marmor enī ſolidū ē. Nā ꝓpter ſui ſoliditatē difficile rūpit̉. Sil̓r boni viri ſunt ſolidi .i. fortes ⁊ ꝯſtantes: ita vt aduerſitatibꝰnō cedāt. ⁊ ſculpturas .i. imp̄ſſiōes violentas ⁊ iniurioſas q̄ ſunt odiū: ira: triſticia ⁊hmōi nō facilit̓ ſuſcipiūt. Notādū ē de ſoliditate marmorꝭ ꝙ mirabiliſſimū acciditꝙ marmorei lapideſ nec calibe nec ferro vl̓ſerra vl̓ malleo ꝑ violētiā edomant̉: ſꝫ ꝑ laminā plūbeā aſſeribꝰ mollibꝰ interſertam.Plūbo enī ⁊ nō ferro lapides marmoreidiuidunt̉ ⁊ ſecantur int̓ aſſeres ⁊ equant̉.Sil̓r fortitudo qͦrundā: nec calibe fortꝭ inuaſiōis: nec ferro dure ꝑcuſſiōis: nec ſerradentata dentibus detractiōis: nec malleoviolēte ꝑcuſſiōiſ: nec violētia cuiuſcūqꝫ tribulatiōis frāgit̉ nec vincit̉. Et tn̄ plūbū .i.vita voluptuoſa q̄ in aqͥs ꝯcupiſcētie ſubmergit̉: ẜm illud Exo. xv. Submerſi ſūt qͣſi plubū ī aqͥs vehemētibꝰ. int̓ aſſeres molliſſimos carnis: oēꝫ duriciā marmoris frāgit .i. oēm mētis fortitudinē eneruat et deſtruit. Un̄ ꝓbiſſimi viri ⁊ fortiſſimi bellatores qͦ nūqͣꝫ vinci potuerūt belli aſꝑitate:victi tn̄ ⁊ debilitati ſūt luxurie voluptate:ſicut ptꝫ de Samſone: Dauid ⁊ de multisalijs Scd̓o boni viri aſſimilant̉ marmo.ri rōne cōpactiōis. Sūt enī marmora valde cōpacta corꝑa: qͦꝝ ꝑtes ſūt ad īuicē colligate vl̓ ꝯglutinate vl̓ ꝯſtricte. Et hāc cōpactionē facit eē in bono viro virtꝰ tēperātie. Hec enī ē q̄ efficit vt caro ſpūi: ⁊ ſenſualitas rōni ꝯcordet ⁊ ꝯfederet̉: qͣ .ſ. tēperātia remota valde ſibi inuicē aduerſarent̉ ⁊mutuo diuiderent̉. Un̄ tēperātia ē q̄ tenethas ꝑtes homīs adīuiceꝫ ꝯcordes ⁊ ꝯformes. q̄ .ſ. ꝯcordia ⁊ ꝯformitas ē vt q̄dā ſalubris cōpactio q̄ ē in bonis viris. Tertio boni viri aſſimilant̉ marmori rōne ſpecioſitatꝭ ſiue pulchritudīs. Inueniunt̉ enīmarmora pulcherrīa diuerſoꝝ coloꝝ et ge-