¶ De metallis ⁊ lapidibus
ꝙ onychinus habet ſil̓itudinē vnguis: deſignatur auarorum rapacitas: qꝛ aues vigue predā rapiūt. ⁊ ideo que ſunt rapaceshabent nigros vnguēs. Sed onychionuſarabicꝰ ē nigri coloris cū candidis c̨onis.Qd̓ cōpetit diuituꝫ auaricie: quia diuitesauari licet tingant̉ exterius c̨onis albis .i.honoribꝰ ⁊ ꝓſperitatibꝰ mūdi interiꝰ: tn̄hn̄t nigredinē ⁊ deformitateꝫ peccati. ꝓpt̓qd̓ dn̄s dixit eis Lu. .vj. Ue vobis diuitibus qͥ habetis ꝯſolationē vr̄am in hͦ mundo. ¶ Scd̓o ꝓpter effectū. Nā ẜm Diaſco.Onychini c̨ona collo vl̓ manu portata triſticiam excitat: timores multiplicat. aīoscōmouet ad lites ⁊ rixas. Sic etiā ꝓſperitas mūdi quā appetūt auari ſi in collo geſtet̉: hͦ eſt ad pectꝰ pēdens ſiue māu .i. ſiuehabeat̉ in affectu cordis: qꝛ cor infra pectꝰꝯcludit̉: ſiue in effectu oꝑis: qd̓ ē geſtaremanu. vtroqꝫ mō excitat triſticiaꝫ. Et ideoGen̄. ij. d̓r ꝙ lapis onychinus inuenit̉ int̓ra euilath: qd̓ interp̄tat̉ doīens. Nā mūdi ſub̓a nō habita ſicut in cupidis generattriſticiā ſi acqͥri nō poſſit ſcꝫ ire: qꝛ ip̄e nonaſſequit̉. Ita ⁊ triſticiā īuidie qͣ triſtat̉ iude ſi aliqͥs aſſequat̉. Si autē actu habeat̉vt ē in diuitibꝰ auaris: adhuc excitat triſticiaꝫ ire ſi ꝑdat̉ vel minuat̉: ⁊ inuidie ſi abalio ſuperet̉ vel parificet̉. In vtriſqꝫ multiplicat timores: qꝛ cupidi timēt ne eis lucꝝimpediat̉. Auari timēt ne eis id qd̓ hn̄t aufera ¶ Itē aīos cōmouet ad lites: qꝛ cupidijs litigat vt accipiat: auarꝰ aūt vt teneat. Un̄ auaricia ſiue cupiditas mr̄ eſt litiū⁊ cauſaꝝ ⁊ queſtionū. ¶ Itē rixe ⁊ bella excupiditate ⁊ auaricia vt plurimū oriunt̉.ꝓpter hͦ Seueca dicit: ꝙ qͥetiſſime viuerenthoīes ſi hec duo ꝓnoīa .ſ. meū ⁊ tuū de medio tollerent̉. Meū eī ⁊ tuū oēs q̄ſtiōes ⁊lites generāt auaroꝝ. ¶ Tertio ꝓpter remediū. Nā onychinꝰ ī pn̄tia ſardij nocere nōpōt. Nā ſardius qͥ menteꝫ acuit cū flāmeiſiue rubei ē coloris deſignat amorē chriſti:qui mentē acuit ad et̓na ꝯſiderāda: ⁊ etiāinflāmat ad ea deſiderāda: ⁊ iō fac̄ vileſcere oīa tꝑalia. Nā ſicut Grego. dicit: Uileſcūt tꝑalia cū deſiderant̉ eterna. Qd̓ ergoonychinꝰ nō nocet ī pn̄tia ſardij ē: qꝛ illuꝫauaricia nō inficit in qͦ eſt amor dei. qꝛ vbieſt amor dei: nō hꝫ locū amor mūdi: et ecōuerſo. j. Ioh̓. ij. Si qͥs diligit mundū nō ēcharitas dei in eo.Ca. IIII.
Oni viri aſſimilant̉ marmoribꝰ: qꝛ marmor alijſlapidibꝰ eſt ſolidiꝰ: cōpactiꝰ: vtilius ⁊ pulchriꝰ. Boni enī viri ſunt ſolidi ꝑpatiētiā ſiue fortitudinē: bn̄ cōpacti ꝑ tēperantiā: pulchri ꝑ prudētiā: ⁊ vtiles ꝑ iuſticiā. Un̄ ip̄i ſūt colūne marmoree .i. ꝟtuoſeꝑſone qͥbꝰ tētoria ꝑ curiā regꝭ .i. eccl̓ie chriſti fulciūt̉: Heſter. j. Aſſimilant̉ gͦ prīo boni ⁊ ꝟtuoſi viri marmoribꝰ rōne ſoliditatꝭ.Marmor enī ſolidū ē. Nā ꝓpter ſui ſoliditatē difficile rūpit̉. Sil̓r boni viri ſunt ſolidi .i. fortes ⁊ ꝯſtantes: ita vt aduerſitatibꝰnō cedāt. ⁊ ſculpturas .i. imp̄ſſiōes violentas ⁊ iniurioſas q̄ ſunt odiū: ira: triſticia ⁊hmōi nō facilit̓ ſuſcipiūt. Notādū ē de ſoliditate marmorꝭ ꝙ mirabiliſſimū acciditꝙ marmorei lapideſ nec calibe nec ferro vl̓ſerra vl̓ malleo ꝑ violētiā edomant̉: ſꝫ ꝑ laminā plūbeā aſſeribꝰ mollibꝰ interſertam.Plūbo enī ⁊ nō ferro lapides marmoreidiuidunt̉ ⁊ ſecantur int̓ aſſeres ⁊ equant̉.Sil̓r fortitudo qͦrundā: nec calibe fortꝭ inuaſiōis: nec ferro dure ꝑcuſſiōis: nec ſerradentata dentibus detractiōis: nec malleoviolēte ꝑcuſſiōiſ: nec violētia cuiuſcūqꝫ tribulatiōis frāgit̉ nec vincit̉. Et tn̄ plūbū .i.vita voluptuoſa q̄ in aqͥs ꝯcupiſcētie ſubmergit̉: ẜm illud Exo. xv. Submerſi ſūt qͣſi plubū ī aqͥs vehemētibꝰ. int̓ aſſeres molliſſimos carnis: oēꝫ duriciā marmoris frāgit .i. oēm mētis fortitudinē eneruat et deſtruit. Un̄ ꝓbiſſimi viri ⁊ fortiſſimi bellatores qͦ nūqͣꝫ vinci potuerūt belli aſꝑitate:victi tn̄ ⁊ debilitati ſūt luxurie voluptate:ſicut ptꝫ de Samſone: Dauid ⁊ de multisalijs ¶ Scd̓o boni viri aſſimilant̉ marmo.ri rōne cōpactiōis. Sūt enī marmora valde cōpacta corꝑa: qͦꝝ ꝑtes ſūt ad īuicē colligate vl̓ ꝯglutinate vl̓ ꝯſtricte. Et hāc cōpactionē facit eē in bono viro virtꝰ tēperātie. Hec enī ē q̄ efficit vt caro ſpūi: ⁊ ſenſualitas rōni ꝯcordet ⁊ ꝯfederet̉: qͣ .ſ. tēperātia remota valde ſibi inuicē aduerſarent̉ ⁊mutuo diuiderent̉. Un̄ tēperātia ē q̄ tenethas ꝑtes homīs adīuiceꝫ ꝯcordes ⁊ ꝯformes. q̄ .ſ. ꝯcordia ⁊ ꝯformitas ē vt q̄dā ſalubris cōpactio q̄ ē in bonis viris. ¶ Tertio boni viri aſſimilant̉ marmori rōne ſpecioſitatꝭ ſiue pulchritudīs. Inueniunt̉ enīmarmora pulcherrīa diuerſoꝝ coloꝝ et ge-