¶ De celo ⁊ elementis
xiiij. Ego feci in celis vt oriret̉ lumen indeficiens. Nā ſicut calor eſt qualitas actiuaꝯſequēs formā ſubſtātialē ignis. Ita luxeſt qͣlitas actiua ꝯſequēs formā ſubſtātialem ſolis vl̓ cuiuſcunqꝫ alteriꝰ corꝑis a ſelucentꝭ: ſi aliqd̓ tale eſt. Cuiꝰ ſignū ē: qꝛ radij diuerſaꝝ ſtellaꝝ hn̄t diuerſos effectusẜm diuerſas naturas corpoꝝ. Sed ſic̄ luxorit̉ de ſubſtātia ſolis vl̓ corꝑis a ſe lucentis: ſic chriſtꝰ filiꝰ dei genitꝰ eſt de ſubſtantia altiſſimi ſcꝫ dei patrꝭ: Eccī. xxiiij. Egoex ore altiſſimi prodij .i. de ſubſtātia patrꝭ.Nā ſicut verbū ſapiētie noſtre ſpūaliter ſiue inuiſibiliter ꝓcedit ab ore: ita filiꝰ a patre. Unde ſicut lux eſt coeterna ⁊ coeua ſoli: qꝛ qͣꝫcito fuit ſol: fuit lux ſua: ita ꝙ ſi ſolfuiſſet ab eterno: fuiſſet etiā lux ab eterno:ita filius eſt coeternus pr̄i: vt dicit Augꝰ.Nec obſtat qd̓ Gen̄. j. dicit̉ fuiſſe ꝓductalux: poſtea ſol quarto die: qꝛ ẜm beatumDionyſiū. iiij. ca. de diuinis nominibꝰ: Illa lux pͥmo die creata fuit lux ſolis ſed īformis: qͣꝫtum ad hoc ꝙ iam erat ſubſtātia ſolis: ⁊ habebat illuminatiuā virtutē in cōmuni: ſed poſtmodū data eſt ei ſpecialis etdeterminata virtꝰ ad particulares effectꝰ.Scd̓o filius dei aſſimilat̉ luci: qꝛ lux eſtvelociſſima in motu. Videmus enī ꝙ ſoleapparente in puncto orientis fit illuminatio totius hemiſperij nr̄i vſqꝫ ad punctumoppoſitū. Ex quo ptꝫ ꝙ lux nō eſt corpus:qꝛ ſi lux eſſet corpꝰ: illuminatio eſſet motꝰlocalis. Nullus autē motꝰ localis corꝑisalicuiꝰ poteſt eſſe in inſtanti: qꝛ om̄e quodmouet̉ localiter: neceſſe eſt vt prius veniatad mediū magnitudinis qͣꝫ ad extremuꝫ.Illuminatio autē fit in inſtanti: qꝛ qn̄ ſublectum alicuius forme ſuſceptiuū eſt in vltima diſpoſitione: tūc forma introducit̉ ininſtanti: ſi autē ſubiectū eſſet indiſpoſituꝫ:tunc quidē requireret̉ tempꝰ nō quideꝫ exꝑte forme introducēde: ſꝫ ex ꝑte ſubiectiſubceptiui: ſed aer inqͣꝫtū diaphanus ē invltima diſpoſitione ad lumen: ⁊ iō illuminatio fit in inſtāti ¶ Itē qꝛ illumīatio noneſt tm̄ motꝰ ſed terminꝰ. Terminꝰ autē motus localis ⁊ cuiuſcūqꝫ motꝰ ſemꝑ eſt in inſtanti: ſicut geueratio q̄ eſt terminꝰ alterationis fit in inſtāti. Hoc aūt competit filiodei ꝑ quē oīa creata ſunt. Creatio enī ē ꝓductio inſtātanea. Un̄ ſicut a luce in inſtā-
ti fit aeris illumīatio: ita a filio dei eſt ī ininſtanti facta rei create productio. Ioh̓. j.Erat lux vera q̄ illumīat ⁊cͣ. Ul̓ ꝑ ſubitamincorporationē vl̓ receptionē luminis ī aere poſſumꝰ intelligere ip̄am incarnationēverbi. Que qͣꝫtū ad hͦ fuit ī inſtāti: qꝛ ip̄mcorpꝰ chriſti fuit in ip̄o ſue cōceptiōis exordio ī inſtāti formatū ⁊ organizatū. Nō enīerat cōueniēs ꝙ filiꝰ dei corpus aſſumeretniſi formatū. Si aūt an̄ ꝑfectā formatiōemtempus aliqd̓ cōceptiōis p̄ceſſiſſet: nō poſſet tota ꝯceptio attribui filio dei q̄ non attribuit̉ ei niſi rōne aſſumptiōis: ⁊ ꝑ hoc filius dei cōceptꝰ d̓r: qd̓ aliter dici non poſſet. Et ideo ip̄a diſtinctio mēbroꝝ ⁊ formatio ī inſtāti facta ē ꝓpter infinitā virtutemagētis ⁊ formātis. Un̄ Grego. dicit ꝙ angelo nunciante ⁊ ſpūſctō ſuꝑueniente moxverbū in vtero: mox intra vterū verbū caro. Localis tn̄ motꝰ ſanguinis ad locū generationis qͥ cōceptionē p̄cedit nō fuit ī inſtāti: nec etiā augmētū corpori ſe ꝯformāsqd̓ ſequit̉ cōceptiōem. Quia hͦ eſt ꝯtra rationē motꝰ localis ⁊ augmēti qd̓ etiā nonfit ſine motu locali .ſ. ꝙ fiat ī inſtāti. Notaigit̉ ꝙ filiꝰ dei aliqn̄ vocatur lux: ẜm illudIoh̓ .viij. Ego ſum lux mundi. aliqn̄ veroſplēdor: Hebre .j. Qui cum ſit ſplēdor glorie. aliquando lumen: ẜm illud Ioh̓is .j.Nō erat ille lux: ſed vt teſtimoniū ꝑhiberet de lumīe. Lux aūt ꝓprie d̓r ꝓut eſt ī ſole. lumē ꝓut recipit̉ in aere: ſed ſplendorꝓut reſultat ex polito et terſo corpore: ẜmillud .j. Mach̓. vj. Refulſit ſol in clypeosaureos: ⁊ reſplēduerūt mōtes ab eis. Similiter filiꝰ dei ꝓprie d̓r lux ꝓut eſt in patre. j. Timo .vj. Lucē habitat ⁊cͣ. Sed lumen ꝓut ē in carne: Eſa. lx. Surge illuminare hicrl̓m qꝛ venit lumē tuū: ſed ſplēdorappellat̉ ꝓut exiuit de ꝟgine: Eſa. lxij. Donec egrediat̉ vt ſplēdor iuſtus eiꝰ. Scriptura tn̄ varie ⁊ diuerſimode his interdū vtit̉noībꝰ ¶ Tertio filiꝰ dei aſſimilat̉ luci: qꝛ ēſpecioſiſſima ī aſpectu: īmo etiam ſine lucenil apparet plenū. Un̄ Ambro. dicit ꝙ luxeſt plenitudo oīs creature viſibil̓. Cuiꝰ eſtmaxima gr̄a ꝙ in ſuo cōſpectu oīa mundicorpora laudibꝰ facit digna. Sic etiā filiꝰdei: de qͦ d̓r Sap̄. vij. Specioſior ē ſole ⁊ ſuper oēm ſtellaꝝ diſpoſitionē eſt pulchritudo ⁊ ornamētū oīs creature: nō tm̄ viſibil̓
k 3