Druckschrift 
De exemplis et similitudinibus rerum
Entstehung
Seite
85r
Einzelbild herunterladen
 

De celo et elemētis

alis rōne diſcōtinuitatꝭ: qꝛ ventꝰ nō ē cōtinuus vl̓ ꝯtinui flatus: ſed vna exufflatio ēpoſt aliā: qꝛ frigꝰ nō cōtinue repellit: ſꝫ cūſemel depͥmit̉: tūc ꝯfortat̉ calore loci inferioris: ⁊ aſſumptiōe pluris materie: et eleuat̉ iterū: ⁊ iteruꝫ ſcd̓o reꝑcutit̉: ⁊ ſic alterando vices aſcēdēdo ⁊ reflectendo paulatim deficit. Sil̓r vita ſpūalis nō eſt ſemper vniformiter cōtinua: ſed aliqn̄ ſctī viri eleuant̉ ad ꝯtēplationē: aliqn̄ depͥmunt̉ad actionē: ⁊ ſic vices alternādo ꝯtinuāt:donec moriendo deficiāt. Quarto rōneineqͣlitatis: qꝛ ventꝰ nō eſt equal̓ ſufflationis: cū frigiditas reꝑcutiēs ſit maior ⁊ minor: ⁊ vapor ineqͣliter ſpiſſus ⁊ rarꝰ. Interduos etiā flatus fortes ſūt multi debiles.Sil̓r ſctī viri ſunt diuerſis tꝑibꝰ magis etminus deuoti qͣꝫtū ad deuotionē actualē:fortius ⁊ debiliꝰ operātes qͣꝫtuꝫ ad vitamactiuā. vel aliqn̄ debiliores: vl̓ aliqn̄ fortiores ad tolerāda aduerſa. Item aliqn̄ frequētius: aliqn̄ rarius aliqͣ oꝑant̉ Itemvita hoīs ſpūal̓ diuidit̉ ꝑ actiuā ⁊ ꝯtēplatiuā. Et vtraqꝫ rep̄ſentat̉ in aere: qꝛ aer hꝫpartē ſui: ſicut dicit Beda q̄ cōicat cū natura celeſti. Eſt enī pura: qͥeta ⁊ clara: ⁊ iōrep̄ſentat vitā cōtēplatiuā. Eſt enī aer ſuperior purus: qꝛ nullis terrenis exaltationibꝰ eſt infectꝰ. Sil̓r vir contēplatiuus adceleſtia eleuatꝰ terrenis affectiōibꝰ nō inficitur: ẜm illud Coloẜ. iij. Que ſurſū ſuntſapite nō que ſuꝑ terrā. ⁊ Grego. ſuꝑ Ezechi. dicit ꝙ vita ꝯtēplatiua ad qͣndā mentis libertatē trāſit: tꝑalia bona non cogitans ſed eterna Iteꝫ ille aer eſt qͥetus .i.nullo vento cōmotꝰ. Sic vir cōtēplatiuusventꝭ .i. cōmotiōibꝰ curaꝝ ſeculariū nō impellit̉. Un̄ chriſtꝰ de Ioh̓e baptiſta dixit ꝙnō erat arundo vento agitata. ⁊ iō Grego.dicit etiā ſuꝑ Ezech̓. ꝙ vita ꝯtēplatiua calcatis curis oībus ad videndū faciē creatoris ſui inardeſcit. Psͣ xlv. Uacate et videte. vacate .ſ. a curis ⁊ actionibꝰ exterioribꝰ ceſſando. videte .ſ. ꝯtēplādo. Nā ſicutdicit Augꝰ. de ciuitate dei. Ociū ſctm̄ q̄rit charitas veritatis Itē ille aer eſt clarus: qꝛ celeſti lumine ꝑfuſus. Sic vir cōtēplatiuus celeſtis inſpiratiōis lumine frequēter ꝑfundit̉. Vn̄ vt idē Grego. dicit ſuper Ezech̓. Contēplatiua vita amabil̓ valde dulcedo eſt q̄ ſuꝑ ſemetip̄am aīam trahit: celeſtia aperit ⁊ ſpūalia mētis ocul̓ pa

tefacit. Alia vero vt idē Beda dicit vt ꝑsaeris inferior q̄ ꝓpinquat ad naturaꝫ terreſtrem: ⁊ iō eſt groſſa turbulenta ⁊ terrenis vaporibꝰ plena: multaꝝ tn̄ rerū generatiua vt pluuie grādinis ⁊ hmōi. Et huicaſſimilat̉ vita actiuā. Vita enim actiua eſtgroſſa: qꝛ mentē ingroſſat ⁊ hebetat circaintelligibilia. Vnd̓ Grego. ſuꝑ Ezech̓. dicit ꝙ lya que actiuā vitā deſignat lippa eſt⁊ fecunda: qꝛ dū occupat̉ in oꝑe minꝰ videt Item actiua vita eſt turbulēta: qꝛ .ſ.ꝑturbatur circa agibilia. Vnde Marthe q̄vitam actiuā deſignat dixit dominꝰ Lu. x.Sollicita es et turbaris erga plurima.Item actiua vita eſt terrenis vaporibꝰ .i.ſollicitudinibꝰ plena: qꝛ occupat aīam circa terrena miniſteria. Et ideo d̓r Luc̄. x. ꝙMartha q̄ ſcꝫ vitā actiuā elegerat: ſatagebat circa frequēs miniſteriū Item ē vitamultoꝝ meritorum generatiua ſiue acqͥſitina. Et ideo vt dictū eſt deſignata eſt ⁊ ꝑ lyam que multos filios peperit. Unde etiaꝫGrego. dicit ſuꝑ Ezech̓. ꝙ magna ſunt vite actiue merita. Ca. LXXXIXItia capitaliaque ſunt ſeptē aſſimilant̉ ſeptēplanētis. Nā primo in ſole p̄ceteris gl̓ioſius incedente nota ſuꝑbiaꝫ q̄ſemper appetit gl̓ioſa. Psͣ. xx. Per diemſcꝫ ꝓſperitatꝭ: ſol .ſ. ſuperbie nō vret te.Scdo in mercurio: qͥ eſt colore argēteus⁊ ſemꝑ iuxta ſolē incedit accipe auariciā q̄argentū querit ⁊ ſꝑ ſuꝑbiā ſequit̉. Quiadū ſuꝑbus appetit gl̓ioſa: nō pōt aſſeqͥ niſiabundet metallina materia aurea vl̓ argētea: ⁊ ideo ſe totū dat ad q̄rendam pecuniam. Sil̓r ⁊ auari diuitijs pleni ſemꝑ vt inpl̓ibus ſunt ſuꝑbi: ⁊ q̄runt ab alijs honorari. Vn̄ Apl̓s. j. Timo. vj. Diuitibꝰ huiꝰſeculi p̄cipio nō ſublime ſaꝑe. Augꝰ. Vermis diuitū ſuꝑbia. Tertio in luna īſpiſſante aerem ⁊ qͣndā ſemꝑ vmbraꝫ ſiue obſcuritatē in ſe hn̄te intellige accidiā q̄ mentꝭ ingerit quandā nigredinē ꝑ quā inſpiſſat ⁊ cōturbat aīe rōnē. Hec p̄cipue cauenda eſt in nocte aduerſitatis. Psͣ. cxx. Neqꝫ luna ꝑ noctē .i. accidia ꝑ tēpus aduerſitatis vret te ſupple. Quarto ꝑ martē ſanguinē circa cor accendentē accipe irā: q̄ eſtaccēſio ſanguinis circa cor: vt dicit Ph̓s. Quinto in ioue: qui qͣꝫtū in ſe eſt ꝓdeſt