¶ Liber primus
te: Matth̓. v. Poſſunt aſſimilari ventis.Nā primo vētus ē nauigantiū deductiuꝰet ꝓmotiuus. fortiſſime enī in mari curritur ſi bono ⁊ forti vento nauicula impellatur. Hoc autē ꝓprie cōpetit prime beatitudini que eſt pauꝑtas ſpūs. Nā pauperesſpiritu ſunt qͥ per mare huiꝰ ſeculi ad portum ⁊ quietē regni celeſtis expedite ⁊ ſineimpedimento ꝑueniunt. Un̄ dominꝰ dicit:Beati pauꝑes ſpiritu qm̄ ipſoꝝ eſt regnūcelorum. Vbi nota ꝙ in mari huius ſeculi tria impedimēta occurrunt que nauemanime frequēter ſubmergunt. Unum impēdimētum eſt ex vndis ſiue fluctibus tumeſcentibꝰ: ⁊ illud deſignat elatiōes ⁊ tumores honoꝝ mūdanoꝝ. Hoc aūt impedimētū tollit pauꝑtas ſpūs. Nā ſic̄ dic̄ Gloſa: Pauperes ſpiritu ſunt humiles deū timentes. ⁊ tales ꝓfecto nō ambiūt ſed fugiunt honores. vnde vnda tumēſcētis ſuperbie minime hos inuoluit. ¶ Secundūimpedimentū eſt ex ſcopulis occurrētibꝰin quos quandoqꝫ nauis impingit. Et iſtiſcopuli ſūt cure ſeculi ⁊ cupiditates diuitiarū a quibus etiam liberat pauꝑtas ſpitus. Vnde dicit alia Gloſa: ꝙ pauꝑes ſpiritu ſunt qui nihil habēt ⁊ omīa poſſidēt:quoꝝ ſcꝫ gloria ē nihil in terra poſſidere ⁊ſine ſollicitudine viuere ¶ Tertium impedimētum eſt ex ſyrtibus abſorbentibus.Sunt enī in mari ſyrtes .i. loca ſabuloſa īterciſe aquoſa ꝓfunda nimis. Hec aūt ꝓfunditas aquarū eſt voluptas illecebraꝝcarnis: a quo etiā impedimento paupertas ſpiritꝰ liberat. vnde dicit Gloſa ſuperLucam. ꝙ pauꝑes ſpiritu ſūt qͥ non querūt illecebroſa. Talibus ergo pauꝑibꝰ ꝓmittitur regnū celorū: in quo ſcꝫ aſſequutur et excellentiā honorū ⁊ voluptatū ſpiritualiū delectationū: de qͣ in Psͣ. xxxv.Torrēte voluptatꝭ tue potabis eos. ¶ Secundo ventus ē ardoris ⁊ eſtus refrigeratiuus: ſicut patet de aura ⁊ de vento frigido aquilonari. Et huic aſſimilat̉ ſecundabeatitudo q̄ eſt mititas cuiꝰ eſt refrenarepaſſiones iraſcibiles. ⁊ precipue ardoremire ⁊ furoreꝫ. Et de hac dicit dominꝰ: Beati mites quoniam ipſi poſſidebūt terram.Mititas ⁊ manſuetudo idem ſunt realiter tamē poſſet dici ꝙ differant: quia manſuetudo dicitur quātū ad effectū. vn̄ Caſſiodo. dicit ſuper Psͣ. ꝙ manſueti dicun-
tur quaſi manu aſſueti. hoc ē tolerātes īiurias. Sed mititas dicit̉ quantū ad affectum: vnde ille dicit̉ mitis quē nō afficitrācor ⁊ ira. Taleſ ſūt beati qm̄ poſſidebūtterrā. Et in hoc qd̓ dicit poſſidebūt: notatur ſecuritas. in hͦ vero ꝙ dicit terrā: notatur ſtabilitas. Vel ẜm Augꝭ. poſſeſſio terre ſignificat affectū bonū anīe quieſcētisꝑ deſideriū in ſtabilitatē hereditatis eterne q̄ ꝑ terrā ſignificat̉ ¶ Tertio ventꝰ ē imbrium ⁊ aquaꝝ cauſatiuꝰ ſicut patet de vēto auſtrali: qui cū ſit calidus ⁊ humidusaerē condenſat ⁊ turbulentiā generat: vn̄dicitur auſter ab hauriendo aquas. Huic aſſimilat̉ tertia beatitudo ſcꝫ luctus inquo imber lachrymaꝝ effundit̉. Et de hacdominꝰ dicit: Beati qͥ lugent. ſcꝫ peccataſua vel etiā aliena. Chryſo. Beatus qͥ peccata ſua luget: beatior qͥ luget aliena. q̄ eīaliena luget certū eſt ꝙ ſua nō habet quelugeat. Sequit̉ p̄mium: qm̄ ipſi ꝯſolabuntur: ⁊ hoc quadruplici? ¶ Prīo de peccatorū remiſſiōe Eſaīe. xij. Conuerſus eſt furor tuus ⁊ ꝯſolatus eſt me. Secūdo de penarū euaſionē. Apoca .xxj. Abſtergēt deꝰomnē lachrymā ab oculis ſāctoꝝ. ⁊ iaꝫ nōerit neqꝫ luctus neqꝫ dolor. Tertio de gratie et glorie adeptionē. Eſa. lxvj. Gaudetegaudio vniuerſi qͥ lugebatꝭ ſuꝑ eā. Quarto de vltiōe maloꝝ: Psͣ. lxiij. Letabit̉ iuſtus cū viderit vindictā. ¶ Quarto ventus eſt ignis accenſiuus. vn̄ fabri habentconflatoria ꝑ flatum ſiue ventū ignem accendentia. Hoc aūt competit quarte beatitudini que ē eſuries iuſticie. hec em̄ eſuries nihil aliud ē qͣꝫ ſuccenſū ⁊ ardēs deſiderium iuſticie. Nam eſurire eſt cū deſiderio velle. vn̄ eſurire debemꝰ iuſticiā: vt intelligamus nos ſemꝑ indigere. Et ideo dehac dicit dn̄s: Beati qͥ eſuriūt ⁊ ſitiunt iuſticiā qm̄ ipſi ſaturabunt̉. Et dicit qͥ eſuriunt iuſticiā n̄ pecuniā: Psͣ. cxxxiij. Diuites eguerūt ⁊ eſurierūt. Itē dicit iuſticiānon ſapientiā: qꝛ de ſapientibꝰ ſeculi ⁊ curioſis dic̄: Psͣ. cvj. Eſuriētes ⁊ ſitiēteſ aīaeorū in ipſis defecit. Item dicit iuſticiamnon potentiam. Prouerbio. xxviij. Leorugiens ⁊ vrſus eſuriens princeps impius ſuper populum pauperem. Item dicitiuſticiam non laſciuiam: Luce. xv. Quanti mercennarij in domo patris mei abundāt panibus: ego aūt hic fame pereo. Se