Liberprimus

ip̄a aīa velut qͥbuſdaꝫ coloribꝰ tingit̉. Un̄ſicut ip̄e arcus celeſtꝭ hꝫ colorē rubeū hiacynthinū ceruleū ⁊ viridē. Iſti em̄ coloresin eo pͥncipaliter nobis apparēt. Ita ſimiliter etiā ex amore cauſant in aīa paſſiōesplures. Sꝫ p̄cipue qͣttuor .ſ. celꝰ: exceſſus:odiū et morbus. ¶ Prīo em̄ amor hꝫ cauſare c̨elū. Un̄ btūs Dio. dicit. iiij. c. de diuinis noībus: ꝙ deus appellat̉ c̨elotes ꝓpt̓multū amorē quē hꝫ ad entia. celus ergoquocūqꝫ mō ſumat̉ ex intēſiōe amoris cauſat̉. Manifeſtū eſt em̄ ꝙ qͣꝫto aliqͣ virtustēdit in aliqd̓: tāto fortius repellit omne ꝯͣriū vel repugnās. Cū ergo amor ſit qͥdammotus ī amatū: vt Augꝰ. dic̄ in li. lxxxiij.queſtionū: Intenſus amor q̄rit excludereomnē qd̓ ſibi repugnat. Vn̄ in amore ꝯcupiſcētie qui intēſe aliqͥd ꝯcupiſcit: mouet̉cōtra oē illud qd̓ repugnat ꝯſecutioni velquiete fruitiōi eius qd̓ amat. Et hoc mō viri dicunt̉ celare vxores ne ꝓpter ꝯſortiumalioꝝ impediat̉ ſingularitas quā in vxore q̄runt. Sil̓r etiā qui querūt excellentiāmouent̉ cōtra oēs qui excellere vident̉: qͣſi impediētes eoꝝ excellentiā. Et hmōi eſtc̨elꝰ īuidie de qͦ d̓r in Psͣ .xxxvj. Noli emulari in malignātibus: neqꝫ celaueris faciētes iniqͥtatē. Amor aūt amicitie q̄rit bonūamici. ⁊ ẜm hoc aliqͥs dicit̉ c̨elare ꝓ amico qn̄ ea q̄ dicunt̉ vel fiūt ꝯͣ bonum amicihō repellere ſtudet. Et ꝑ hūc etiā modumaliqͥs dicit̉ c̨elare ꝓ deo qn̄ ea q̄ ſunt contra honorē vel voluntatē dei repellere ꝓpoſſe conat̉: ẜm illd̓. iij. Regꝭ. xix. Zelo celatus ſuꝫ ꝓ dn̄o deo exercituū. Et Ioh̓. ij.ſuꝑ illud: Zelus domus tue comedit me.dicit Glo. ꝙ bono celo camēdit̉ qui q̄libetpraua qͣ viderit corrigere ſatagit: ſi nequittolerat ⁊ gemit. ¶ Scd̓o amor cauſat exceſſum. Un̄ Diony. dicit. iiij. ca. de diuinisnoībus: ꝙ amor diuinus extaſim facit: etꝙ ip̄e deus ꝓpter amorē ē extaſim paſſus.Dicit̉ autē extaſim pati cū extra ſe ponit̉:qꝛ em̄ vt dic̄ Augꝰ. Aīa verius ē vbi amatqͣꝫ vbi aīat. Qn̄ aliqͥs intēſo deſiderio velamore fert̉ in aliqd̓ exͣ ſe qͦdāmō rapit̉: ⁊ ſiillud ſit ſupra ſe qͦdāmodo ſupra ſe rapit̉:ita ꝙ ſeip̄aꝫ trāſcēdit ⁊ excedit. ¶ Tertioamor cauſat odiū. Nā amor ꝯſiſtit in quadā ꝯueniētia amātis ad amatū. Odiū ꝟoꝯſiſtit in quadā repugnātia vel diſſonantia. pͥus aūt ꝯſiderat̉ qd̓ cōuenit rei qͣꝫ qd̓

ei repugnat: qꝛ ꝑ hoc aliqd̓ eſt repugnansꝙ impedit vl̓ corrūpit qd̓ eſt ꝯueniēs. Un̄neceſſe eſt ꝙ amor ſit pͥor odio ⁊ cauſa eiꝰ.Nā nihil odio habet̉ niſi ꝑ hͦ qd̓ repugnatei qd̓ amatur ¶ Quarto amor cauſat morbum ſiue languorem. Cantꝭ. ij. Fulcite mefloribus: ſtipate me mal̓: qꝛ amore lāgueo.Nā amor peccati lāguidā facit aīaꝫ ex eoꝙ facit ip̄am deteriꝰ ſe habere: qꝛ coartatip̄aꝫ ad rē ſibi incōuenientē vn̄ ledit̉ ⁊ deteriorat̉: ẜm illud Oſee. ix. Facti ſunt abominabiles ſicut ea q̄ dilexerūt. Qn̄qꝫ autēſi ſit vehemēs ledit etiā corpus ꝓpter exceſſum īmutatiōis corꝑal̓. Dicit̉ etiā amorcauſare languorē: qꝛ cauſat triſticiā de abſentia amati. Un̄ Tullius in. iij. li. de Tuſculanis q̄ſtionibus triſticiā egritudinemnoīat. ¶ Tertio amor aſſimilat̉ radio: qꝛradius hꝫ inflāmare. Nā ex ſubito ⁊ ꝯtinuo motu radioꝝ ꝯtingit aerē circūfuſumigniri: maxime cum cōcurrūt radij in locofractionis. Nā radij ibi multiplicati ⁊ coanguſtati dū mutuo ꝯculcant̉. calor ibi intantū aliqn̄ generat̉ ꝙ aer circū fuſus ſepius inflāmat̉. vt ptꝫ in cryſtallo. ex cuiusoppoſitiōe ꝯͣ radios ſolis ſtuppa incendit̉vel ignit̉. Ita ſil̓r ex recordatiōe ꝯtinua vl̓viſiōe rei dilecte feruor inflāmat̉ amoris.Et iſte ardor ab amicis dei deriuat̉ etiamad circūſtantes: qꝛ ſibi appropinquantesad amorē diuinuꝫ ſepius accendūt. Vndepsͣ. xvij. Ignis a facie eiꝰ exarſit carbonesſuccēſi ſunt ab eo. Precipue aūt hec inflāmatio competit charitati. de qua diciturCantꝭ. viij. Fortꝭ ē vt mors dilectio: duravt ignis emulatio: Lampades eius lāpades ignis atqꝫ flāmaꝝ: Aq̄ ml̓te nō poter̄textinguere charitatē. ¶ Capl̓m: VNgeli aſſimilātur celo aqueo ſiue cryſtallino:Cē¶ Un̄ ipſi intelligunt̉ ꝑ aqͥs que ſuper celos ſunt. Aſſimilant̉ ergo illi celo ꝓꝯter tria. ¶ Primo ratiōe inuiſibilitatis.Nā illud vocat̉ ꝓprie celū .i. celatū: qꝛ ſcꝫeſt nobis inuiſibile ⁊ occultatū. Eſt em̄ nona ſphera quā nō videmus. Et hoc cōpetit angelis quoꝝ natura incorporea et intellectualis licet in ſe maxime ſit cognoſcibilis tn̄ nobis quoꝝ cognitio orit̉ a ſenſueſt inuiſibilis ⁊ occulta. Nā ita ſe hꝫ intellectus noſter ad māifeſtiſſima nature: cu-