¶ De celo ⁊ elementis
refouet et cuſtodit. Similiter ſi naſcat̉ inpͥncipio decimi menſis pōt eſſe natiuitasſalubris et vitalis ꝓpter dominium martis cuius calore et ſiccitate mēbra roborātur naſcentis. vnde fetus caloris et ſiccitatis beneficio egredit̉ iaꝫ robuſtus. Sicutergo ſaturnus axtinguit et mortificat fetūſic accidia mortificat ſpm̄ ⁊ tollit boni operis meritum. vnde Apl̓s dicit. ij. ad Corī.vij. ꝙ triſticia ſeculi mortem operat̉: q̄ nōeſt niſi accidia. Cuius motus ſi ad rōneꝫ ꝑtingat: ita vt in fugam ⁊ horrorem et deteſtationem boni ꝙ eſt ẜm deū ꝯſentiat carne cōtra ſpm̄ p̄ualente oīno ip̄m ſpm̄ ſuffocat et eſt pctm̄ mortale. Sed qn̄ eſt motusaccidie ꝓpter repugnantiā carnis ad ſpm̄in ſola ſenſualitate nō habens rōnis ꝯſenſum tunc nō extinguit ſpm̄: ſed eſt venialepctm̄. Vnde etiam in viris ꝑfectis huiusaccidie tedium aliqn̄ inuenit̉. ¶ Secundoaccidia aſſimilat̉ igni. Nā videmus ꝙ aduſtio ignis rem dulcem in amarā ꝯuertit:ſicut cibi dulces et ſapidi igne aduſti nimium efficiunt̉ amari. Unde etiā in corporeanimalis colera eſt amara: qꝛ eſt q̄dam ſuperfluitas cibalis aduſta: ⁊ ideo deriuat̉ad fel et recipit̉ in eius ciſtula. Aqua etiācolata ꝑ cineres efficit̉ amara ex eo ꝙ cinis īmixtus alicuius rei ſcꝫ ligni reliquiaeſt aduſta. Patet igit̉ ꝙ vſtio ignis dulcein amaꝝ cōuertit. Hoc igit̉ accidie competit que dum qͣdam triſticie febre palatumanime inficit: ſpūaliuꝫ delitiaꝝ dulcedinēin amaritudinem ꝯuertit. vnde ẜm Iſidorum in lib̓. de ſummo bono: Ex ip̄a triſticia accidie naſcit̉ rancor et amaritudo anime. vnde Eſa. v. Ue qͥ dicitis bonum malum ⁊cͣ ¶ Tertio accidia aſſimilatur aeri.Aer em̄ eſt tā mobilis ꝙ omni impellēti ⁊ſub intranti ſtatim aperit̉ et cedit. Un̄ aera vaporibus terreis .i. a ventis īpellit̉: vaporibus aqueis .i. nubibus replet̉ et flammeis ignitiōibus nōnunqͣꝫ in ſummo ſuccendit̉. Que ſatis etiā accidie congruūt.Nam accidia ſicut dicit Iſidorus: ocioſitatem et ſomnolentiā generat: dū aūt anima ſomnolenta ⁊ ocioſa pigreſcit oī prorſus tentationū impulſui facilime aperit̉ etcedit. Nam omniū cogitationū malarū ettentationum inutiliū ſentina receptiua eſtociū. Et hinc eſt ꝙ accidioſus et piger velut qͥdam mobilis aer impellit̉ a vento ſu-
perbie: replet̉ aqͥs luxurie: ſuccendit̉ igneauaricie. ¶ Quarto accidia aſſimilat̉ pruine ꝓpter quattuor. Primo rōne congelabilitatis: qꝛ pruina eſt vapor cōgelatus inmedio interſtitio aeris ꝑͦ frigiditate lociet temꝑis in qͥbus nō eſt aliqua pars caloris: vt Ariſto. dic̄. Sic etiam ꝑ accidie vitium dum calor charitatꝭ extinguit̉: quodāmodo ip̄a anima frigeſcit et congelat̉.Un̄ ſuꝑ illud psͣ. lxxvij. Percuſſit moroseoꝝ in pruina. dic̄ Glo. ꝙ pruina eſt vitiuꝫquo charitas ꝓximi ſtulticie tenebris qͣſinocturno temꝑe frigore ꝯgelaſcii ¶ Secūdo rōne rigiditatꝭ. Eſt eī pruina dura ⁊ ꝓpter magnam frigiditatem etiā rigiditatēinducit. Nam frigus aggregat ꝑtes vaporis ⁊ cōtrahit et pruine ſubſtantiam durāreddit. Ex nimia autem frigiditate caneſcit vel albeſcit: ⁊ rigiditatem in ea re queab ea tangit̉ inducit. Sic accidioſus ꝑ frigus accidie efficit̉ durus et rigidus vt nōmoueat̉ neqꝫ flectat̉ ad bene operanduꝫ:Exo. xv. Obriguerūt omnes habitatoreschanaan. ⁊ ſequit̉: Fiant īmobiles quaſilapis. Psͣ. cxviij. Factus ſuꝫ ſicut vter inpruina. qꝛ ſicut dic̄ Glo. nulli liquori aptꝰeſt: ⁊ ſic accidioſus nulli oꝑi. ¶ Tertio rōne marciditatis: qꝛ herbas et flores ſuperquos pruina cadit marcidos reddit ⁊ adurit. Sic etiam accidia omnes ꝟtutes anime ⁊ membra corꝑis ꝑ ocium et pigriciaꝫquodāmodo marceſcere facit. Et qꝛ etiamtriſticiam ſpūs accidia inducit humoremde venis in anima exurit ſicut exiccatur ⁊ꝯſumit̉ humor aduſte rei. Nam ſpūs triſtis exiccat oſſa: vt dicit̉ Prouer. xvij. Etſic patet ꝙ accidioſus ⁊ piger dum paruūlaborem vel incomodū refugit maximumdamnum incurrit: ẜm illud Iob. vj. Quitimēt pruinam: irruet ſuꝑ eos nix ¶ Quarto rōne roriditatis: qꝛ pruina radijs ſol̓ tacta ſubito euaneſcit et in rorē redit. pruina em̄ nihil aliud eſt qͣꝫ ros cōgelatus: vtdic̄ Beda. Nam pruina eſt ex vapore rorido qͥ congelat̉ anteqͣꝫ ex ip̄o reſoluat̉ aqͣSic interdum anima rorida .i. gr̄a ſpūaliperfuſa accidie gelu inuadit̉ et torpeſcit:ſed rurſum calore ſolis .i. feruore ſpūſſancti tacta in rorem gr̄e redit et in humoreꝫdeuotionis liqueſcit. Nam dum anima ſein accidiam cecidiſſe ꝯſiderat ſemetipſamꝑ humilitatem̄ minuit et vilificat: et quaſ
a 5