Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
133r
Einzelbild herunterladen
 

De equatione liga.I33Tractatus .II.

vbi fractura ē vehemētior oꝫ vt ſit ligamentū fortiꝰ ad vltimū locꝰ fracture: locus a quo eſt nec̄ariū expellere ma̓ę: eſtvt ẜuet̉ ſuꝑ eaꝫ ſitꝰ: illud ꝗdē ſecurat abap̄atōe: īmo fortaſſe reſoluit ap̄ationē: eteſt ſecuratōe ab apatiōe putrefactōeoſſis. Iterū illud ꝗdē cōfert ad virusſi gn̄at̉ in ip̄o oſſe ꝑueniēs ad medullācorrūpēs medulla os eſt neceſſariū vtfrāgat̉ ab eo diſcooꝑiat̉: vt fiāt vie adpus: ad egrediēdū. Et ē melior locoꝝ defenſiōe eiꝰ qd̓ venit eiꝰ gn̄e ꝗ̄ ſit: lꝫmēbrū inferiꝰ qn̄qꝫ expellat ad ſuꝑiꝰ ſuꝑfluitatē ſuam qn̄ ſuperius eſt debile. Poſito capl̓o qualitate ligamēti vl̓r magis. Ponit capitulū qͣlitate ligamēti magis ꝑticulariter in on̄dit diſtinctione expōnē ligamētoꝝ. Et diuidit̉ iſtud capl̓m inꝑtes tot quot ponit in hoc can̄. ꝑtes patebūt īferiꝰ exponēdo eas. Dicit ſic de pͥma ꝑte. ligamentū oꝫ vt incipiat̉ aloco fracto .i. vbi ſit fractura: īcipiat̉ vbi declinat os. Etvbi os declinat ſit vehemētius ſtrictū. Et ſic vbi fracturaeſt vehemētior: oꝫ ligamētū ibi ſit fortiꝰ. Et ad vltimūlocus fracture eſt locꝰ a quo eſt neceſſariū expellere maͣmin artarijs: vt ſeruet̉ ſuꝑ mēbꝝ ſitꝰ eiꝰ: hoc totū ſecuratab ap̄ate. īmo fortaſſe reſoluit ap̄atiōeꝫ: inducit ſecurationē ab apatiōe putre factōe oſſiꝫ iteꝝ. Et ſubdit hoctotū qd̓ dcm̄ eſt ꝯfert ſi virus gn̄at̉ in oſſe ꝑueniēs admedullā corrūpens medullā os: ſic eſt neceſſariū vtfiat via vt egrediat̉ pͥus. meliº ē vt d̓fendat̉ mēbꝝ ab eoqd̓ eſt de gn̄e eiꝰ .i. a nutrimēto ſuꝑfluo: qꝛ mēbꝝ inferiusmittit ſuꝑfluitatē ſuaꝫ ad mēbrū ſuperius quando eſt debile ſuperius. Deinde cum dicit. Et oꝫ vt fiat vltīatio ī ſtrictura ligamētoꝝ aſtellaꝝ tāta ꝓhibeat aduētūnutrimēti ſanguīs: illd̓ nāqꝫ ē ex illisꝓhibet reſtaurationē: Hyp. ꝗdē adiuuat ligamēta in eo conat̉ de expulſiōeap̄atꝭ cerotꝭ reꝑcuſſiuis oleo ōphacio ⁊cera: fortaſſe ē nec̄iū ſedare apaeis ſūt ſic̄ oleū camomillinū: ſic̄ vioſtiptico: ip̄ꝫ reſoluit ap̄a ꝯfortatbꝝ. vbi fuerit vlcꝰ appropīqͦt ceratu: fortaſſe ē nec̄iū illd̓ in quo ē fortitudoreſolutio ſic̄ oleū maſtix āmoniacū: etad vltimū cum ligamētū admīſtrat̉ fractura ē recēs nōdū ap̄at̉: tūc oꝫ vt ſit exligno īfrīdatū reꝑcuſſiuū: fortaſſe ſufficit vt liniat̉ aqͣ aceto: fortaſſe admīſtrat̉ ceroto ſil̓ibꝰ ill̓ narrauimꝰ.ſi admīſtrat̉ pꝰ ap̄a: tūc meli ē vt ſit ligamētū ex lāa ſit īfuſa ī oleo r̄ſoluēte ap̄a liniēte ip̄m: ẜm oēꝫ diſpōnē ī ligamēto ſuꝑ qd̓ ponit̉ ceratū ſubtꝰ ē ſecuratioa cōmotiōe doloris: ꝓprie quando me-

dicus non eſt preſens. Ponit2ᵐ can̄. dic̄ ſic: oꝫ vt fiat vltimatio ligamētoꝝ in ſtrictura aſtellaꝝ tāta ꝓhibeat aduētū nutrimēti ſanguīs ad mēbrū: qm̄ talis ꝓhibitio aduētꝰ nutrimēti ꝓhibet reſtaurationē. Et ſubdit. Hyp. adiuuat ligagamēta vt expellāt maͣm veniētē ad mēbrū cerotis reꝑcuſſiuis oleo onſancio cera. Et ſubdit fortaſſe eſtnecͣiū ſedare apa eis ſunt ſic̄ oleū camomillinū:vino ſtiptico: qm̄ hoc reſoluit ap̄a confortat membruꝫ vbi fuerit vlcꝰ appropinquat cerotuꝫ. Et fortaſſe eſtnecͣiū admīſtrare illud in quo eſt fortitudo reſolutio: ſicut oleū oliue maſtix āmoniacū. Et ſubdit ad vlti ligamētū admiſtrat̉ fractura eſt recēs nonduꝫap̄at̉: tūc oꝫ illud ligamētū ſit ex lino. ſit īfrīdatū reꝑcuſſiuū. Et fortaſſe ſufficit iſtud ligamentū ſit linitū exaqͣ aceto. Et fortaſſe admiſtrat̉ ceroto ſil̓ibꝰ de illisque narrauimus .ſ. ſuꝑius ſi ligamentū admīſtrat̉ poſtapoſtema: tūc melius eſt vt ſit ex lana que ſit īfuſa in oleereſoluēte ap̄a leniēte ip̄m. Et ſubdit ẜm oēm diſpōnēin ligamēto ſupponit̉ cerotū ſecuratio ē a cognitōe doloris ꝓprie qn̄ medicꝰ eſt pn̄s. Deinde cum dicit. Cu ergo acciditdolor ſuccurrit̉ ſol̓one ligatōe: oꝫ vt admīſtret̉ cerotū: ꝓprie qn̄ ē illic vlcꝰ: fortaſſe .n. attrahetad mebꝝ putredinē: pōat̉ loco eiꝰ vinūnigrū pl̓m ꝗdē fracture aſſociat̉ vlcꝰ:ꝓpter oꝫ vt elōget̉ cerotū: ſit ſufficiētiain vino ſtiptico ī quo īfuſus ſit puluillꝰgus: nos quidem ponemus epithymatibus fracture capl̓m ſingulare. Pōit 3ᵐ can̄. dic̄ ſic. dolor accidit: tūc ſuccurrit̉ſol̓one ligamēti: ligatiōe eiꝰ: qn̄ ē illic vlcꝰ: oꝫ vt admīſtret̉ cerotū: fortaſſe ſi cerotū adminiſtrat̉ attrahit admēbꝝ putredinē: loco ceroti ponat̉ vinū nigrū. Et ſubdit pl̓imū fracture diuerſe aſſociat̉ vlcꝰ. qͣpropter oꝫ vtcerotū elōget̉ ab iſta fractura: admīſtret̉ puluiſtꝰ īfuſusin vino ſtiptico. Et nos ponemꝰ vl̓e capl̓m de epithymatibus inferius. Deinde cum dicit. Et īceꝑis ligamēto a loco exigētetūc īuolue ip̄m īuolutiōibꝰ qͣs addes ẜmadditōeꝫ magnitudīs fracture ꝑte eaꝝẜm diminutiōeꝫ eiꝰ ẜm apa ſi fuerit apparēs: dein reduc ip̄m ad illū locū: de in̄vadat vſqꝫ ad locū ſanū: hoc ē ergo ligamiētū pͥmū: dein̄ fac pn̄s ligamētū ſcd̓mīuolue ip̄m ſuꝑ fracturaꝫ bis aūt ter: de in̄fac ip̄m deſcēdeͣ ad īferiora mollificandopaulatī: poſtea fac pn̄s ligamētū tertiū fac ſil̓r ad ſuꝑiora: tūc faciēs ligamēta paria ad expellendū ſuꝑfluitates abro ad rectificādū ip̄m ſuꝑ ītentionē inp̄paratōe huiꝰ ligamenti: ſis ſuꝑfluꝰiteꝝ ī elōgādo ſtricturā ī vtriſqꝫ lateribꝰqm̄ fit membrū oppilatarū venaꝝ ſuſcipiens nutrimentū: et fortaſſe ꝯtrahit̉. Ponit quartum can̄. dicit ſic: opꝫ vt addas inuolutionibus ligamenti ẜm fractura eſt magna. Et oꝫ vt diminuas ẜm diminutione fracture. Et dic̄ pͥmū ligamē