De equatione liga.I33Tractatus .II.
⁊ vbi fractura ē vehemētior oꝫ vt ſit ligamentū fortiꝰ ad vltimū locꝰ fracture: ⁊ locus a quo eſt nec̄ariū expellere ma̓ę: ⁊ eſtvt ẜuet̉ ſuꝑ eaꝫ ſitꝰ: ⁊ illud ꝗdē ſecurat abap̄atōe: īmo fortaſſe reſoluit ap̄ationē: eteſt cū ſecuratōe ab apatiōe ⁊ putrefactōeoſſis. Iterū illud ꝗdē nō cōfert ad virusſi gn̄at̉ in ip̄o oſſe ꝑueniēs ad medullā ⁊corrūpēs medulla ⁊ os ⁊ eſt neceſſariū vtfrāgat̉ ⁊ ab eo diſcooꝑiat̉: ⁊ vt fiāt vie adpus: ⁊ ad egrediēdū. Et ē melior locoꝝcū defenſiōe eiꝰ qd̓ venit d̓ eiꝰ gn̄e ꝗ̄ ſit: lꝫmēbrū inferiꝰ qn̄qꝫ expellat ad ſuꝑiꝰ ſuꝑfluitatē ſuam qn̄ ſuperius eſt debile.¶ Poſito capl̓o d̓ qualitate ligamēti vl̓r magis. Ponit capitulū d̓ qͣlitate ligamēti magis ꝑticulariter in qͦ on̄dit diſtinctione ⁊ expōnē ligamētoꝝ. Et diuidit̉ iſtud capl̓m inꝑtes tot quot ponit in hoc can̄. ꝑtes patebūt īferiꝰ exponēdo eas. Dicit ſic de pͥma ꝑte. ꝙ ligamentū oꝫ vt incipiat̉ aloco fracto .i. vbi ſit fractura: ⁊ īcipiat̉ vbi declinat os. Etvbi os declinat ſit vehemētius ſtrictū. Et ſic vbi fracturaeſt vehemētior: oꝫ ꝙ ligamētū ibi ſit fortiꝰ. Et ad vltimūlocus fracture eſt locꝰ a quo eſt neceſſariū expellere maͣmin artarijs: ⁊ vt ſeruet̉ ſuꝑ mēbꝝ ſitꝰ eiꝰ: ⁊ hoc totū ſecuratab ap̄ate. īmo fortaſſe reſoluit ap̄atiōeꝫ: ⁊ inducit ſecurationē ab apatiōe ⁊ putre factōe oſſiꝫ iteꝝ. Et ſubdit ꝙ hoctotū qd̓ dcm̄ eſt nō ꝯfert ſi virus gn̄at̉ in oſſe ꝑueniēs admedullā ⁊ corrūpens medullā ⁊ os: ⁊ ſic eſt neceſſariū vtfiat via vt egrediat̉ pͥus. ⁊ meliº ē vt d̓fendat̉ mēbꝝ ab eoqd̓ eſt de gn̄e eiꝰ .i. a nutrimēto ſuꝑfluo: qꝛ mēbꝝ inferiusmittit ſuꝑfluitatē ſuaꝫ ad mēbrū ſuperius quando eſt debile ſuperius. ¶ Deinde cum dicit.¶ Et nō oꝫ vt fiat vltīatio ī ſtrictura ligamētoꝝ ⁊ aſtellaꝝ tāta q̄ ꝓhibeat aduētūnutrimēti ⁊ ſanguīs: illd̓ nāqꝫ ē ex illis q̄ꝓhibet reſtaurationē: ⁊ Hyp. ꝗdē adiuuat ligamēta in eo ꝙ conat̉ de expulſiōeap̄atꝭ cū cerotꝭ reꝑcuſſiuis cū oleo ōphacio ⁊cera: ⁊ fortaſſe ē nec̄iū ſedare apa cūeis q̄ ſūt ſic̄ oleū camomillinū: ⁊ ſic̄ cū vioſtiptico: nā ip̄ꝫ reſoluit ap̄a ⁊ ꝯfortat mēbꝝ. ⁊ vbi fuerit vlcꝰ nō appropīqͦt ceratu:⁊ fortaſſe ē nec̄iū illd̓ in quo ē fortitudo ⁊reſolutio ſic̄ oleū ⁊ maſtix ⁊ āmoniacū: etad vltimū cum ligamētū admīſtrat̉ ⁊ fractura ē recēs q̄ nōdū ap̄at̉: tūc oꝫ vt ſit exligno ⁊ īfrīdatū reꝑcuſſiuū: ⁊ fortaſſe ſufficit vt liniat̉ cū aqͣ ⁊ aceto: ⁊ fortaſſe admīſtrat̉ cū ceroto ⁊ ſil̓ibꝰ d̓ ill̓ q̄ narrauimꝰ. ⁊ſi admīſtrat̉ pꝰ ap̄a: tūc meli ē vt ſit ligamētū ex lāa q̄ ſit īfuſa ī oleo r̄ſoluēte ap̄a⁊ liniēte ip̄m: ⁊ ẜm oēꝫ diſpōnē ī ligamēto ſuꝑ qd̓ ponit̉ ceratū d̓ ſubtꝰ ē ſecuratioa cōmotiōe doloris: ⁊ ꝓprie quando me-
dicus non eſt preſens.¶ Ponit2ᵐ can̄. ⁊ dic̄ ſic: ꝙ nō oꝫ vt fiat vltimatio ligamētoꝝ in ſtrictura ⁊ aſtellaꝝ tāta q̄ ꝓhibeat aduētū nutrimēti ⁊ ſanguīs ad mēbrū: qm̄ talis ꝓhibitio aduētꝰ nutrimēti ꝓhibet reſtaurationē. Et ſubdit ꝙ. Hyp. adiuuat ligagamēta vt expellāt maͣm veniētē ad mēbrū cū cerotis reꝑcuſſiuis cū oleo onſancio ⁊ cera. Et ſubdit ꝙ fortaſſe eſtnecͣiū ſedare apa cū eis q̄ ſunt ſic̄ oleū camomillinū: ⁊ cūvino ſtiptico: qm̄ hoc reſoluit ap̄a ⁊ confortat membruꝫ⁊ vbi fuerit vlcꝰ nō appropinquat cerotuꝫ. Et fortaſſe eſtnecͣiū admīſtrare illud in quo eſt fortitudo ⁊ reſolutio: ſicut oleū oliue ⁊ maſtix ⁊ āmoniacū. Et ſubdit ꝙ ad vltimū cū ligamētū admiſtrat̉ ⁊ fractura eſt recēs q̄ nonduꝫap̄at̉: tūc oꝫ ꝙ illud ligamētū ſit ex lino. ⁊ ſit īfrīdatū reꝑcuſſiuū. Et fortaſſe ſufficit ꝙ iſtud ligamentū ſit linitū exaqͣ ⁊ aceto. Et fortaſſe admiſtrat̉ cū ceroto ⁊ ſil̓ibꝰ de illisque narrauimus .ſ. ſuꝑius ꝙ ſi ligamentū admīſtrat̉ poſtapoſtema: tūc melius eſt vt ſit ex lana que ſit īfuſa in oleereſoluēte ap̄a ⁊ leniēte ip̄m. Et ſubdit ꝙ ẜm oēm diſpōnēin ligamēto ſupponit̉ cerotū cū ſecuratio ē a cognitōe doloris ⁊ ꝓprie qn̄ medicꝰ nō eſt pn̄s. ¶ Deinde cum dicit.¶ Cu ergo acciditdolor ſuccurrit̉ cū ſol̓one ⁊ ligatōe: ⁊ nō oꝫ vt admīſtret̉ cerotū:⁊ ꝓprie qn̄ ē illic vlcꝰ: fortaſſe .n. attrahetad mebꝝ putredinē: ⁊ pōat̉ loco eiꝰ vinūnigrū ⁊ pl̓m ꝗdē fracture aſſociat̉ vlcꝰ: q̄ꝓpter oꝫ vt elōget̉ cerotū: ⁊ ſit ſufficiētiain vino ſtiptico ī quo īfuſus ſit puluillꝰ lōgus: ⁊ nos quidem ponemus epithymatibus fracture capl̓m ſingulare.¶ Pōit 3ᵐ can̄. ⁊ dic̄ ſic. ꝙ cū dolor accidit: tūc ſuccurrit̉ cūſol̓one ligamēti: ⁊ ligatiōe eiꝰ: ⁊ qn̄ ē illic vlcꝰ: nō oꝫ vt admīſtret̉ cerotū: ⁊ fortaſſe ſi cerotū adminiſtrat̉ attrahit admēbꝝ putredinē: ⁊ loco ceroti ponat̉ vinū nigrū. Et ſubdit ꝙ pl̓imū fracture diuerſe aſſociat̉ vlcꝰ. qͣpropter oꝫ vtcerotū elōget̉ ab iſta fractura: ⁊ admīſtret̉ puluiſtꝰ īfuſusin vino ſtiptico. Et nos ponemꝰ vl̓e capl̓m de epithymatibus inferius. ¶ Deinde cum dicit.¶ Et cū īceꝑis cū ligamēto a loco exigētetūc īuolue ip̄m īuolutiōibꝰ qͣs addes ẜmadditōeꝫ magnitudīs fracture ⁊ ꝑte eaꝝẜm diminutiōeꝫ eiꝰ ⁊ ẜm apa ſi fuerit apparēs: dein reduc ip̄m ad illū locū: de in̄vadat vſqꝫ ad locū ſanū: hoc ē ergo ligamiētū pͥmū: dein̄ fac pn̄s ligamētū ſcd̓m ⁊īuolue ip̄m ſuꝑ fracturaꝫ bis aūt ter: de in̄fac ip̄m deſcēdeͣ ad īferiora mollificandopaulatī: poſtea fac eē pn̄s ligamētū tertiū⁊ fac ſil̓r ad ſuꝑiora: ⁊ tūc faciēs ligamētaeē paria ad expellendū ſuꝑfluitates a mēbro ⁊ ad rectificādū ip̄m ſuꝑ ītentionē inp̄paratōe huiꝰ ligamenti: ⁊ nō ſis ſuꝑfluꝰiteꝝ ī elōgādo ſtricturā ī vtriſqꝫ lateribꝰqm̄ fit membrū oppilatarū venaꝝ nō ſuſcipiens nutrimentū: et fortaſſe ꝯtrahit̉.¶ Ponit quartum can̄. ⁊ dicit ſic: ꝙ opꝫ vt addas inuolutionibus ligamenti ẜm ꝙ fractura eſt magna. Et oꝫ vt diminuas ẜm diminutione fracture. Et dic̄ ꝙ pͥmū ligamē