IIDe radi. reſtau ligatu.I3ITractatus.
hmōi fractura nō ꝑueniat̉ ad vltimū ī rereſtauratiōis. Et qn̄ ē cū fractura attritioeſt cū illo timor ī corroſiōe mēbri: qͣre oꝫvt ſcapellet̉ locꝰ ad hoc vt egrediat̉ ſanguis: qm̄ in ip̄o ē timor ⁊ eſt vt moriaturmēbrū. ⁊ ſi fluat ſanguis tūc oꝫ vt retineatur. Et ml̓totiēs ꝗdē fit neceſſariū ꝓptertimorē ap̄atis ⁊ nocumentū vulneris vtfacias alid̓ qͣꝫ ſit neciū d̓ curatōe mēbri: qre flōmas ⁊ ſoluis vetrē ⁊ ſubtilias cibū.¶ Ponit ꝗntū can̄. ⁊ dic̄ ſic ꝙ qn̄ fractura ⁊ vulnera aggregant̉: tūc nō eſt pol̓e vt differat̉ reſtauratio vſqꝫ qͥ ſanant̉vlcera. Et rō eſt: qꝛ ſi differt̉ reſtauratio. tūc os nō recipitreſtaurationē ꝓpter duritiē niſi cū difficultate ⁊ prauitate ⁊ extēſione vehemēti. Et iō ſubdit ꝙ qn̄ accidūt in vulnere dolores ⁊ aꝑata ī ꝗbus eſt timor vt mēbrū torqueat̉melius eſt qͣꝫ vt accidat timor magnus: qͣre oꝫ vt in hmōifractura nō ꝑuēiat̉ ad vltimū ī reſtaurādo: ⁊ ſubdit ꝙ qn̄cū fractura eſt attritio ⁊ timor ne corrodat mēbrū. qͣre orvt locus ſcapellet̉ tal̓r vt egrediat̉ ſanguis qm̄ eſt timorne moriat̉ mēbrū. ⁊ ſi ſanguis fluat ſuꝑfluus: tūc oꝫ vt retineat̉. Et ſubdit ꝙ ml̓totiēs fit neceſſariū vt ſoluat̉ vēter⁊ fiat flōmīa ꝑꝑ timorē ne mēbro euēiat ap̄a. Dein̄ cū dic̄.Et qn̄ꝫ accīt ex ſtrictura pruritꝰ ⁊ ē neceſſariū vt ſoluat̉: aut ē brocet̉ mēbꝝ cuꝫaqͣ cal̓a donec reſoluāt̉ hūiditates mordicatiue. ⁊ Hyp. ꝗdē p̄cipit ei ꝗ reſtaurat̉vt ſugat aliꝗd de helleboro ī illa hora etfuit eiꝰ intētio vt trahāt̉ mae ad īteriora⁊ Ga. ꝓhibet hoc: īmo p̄cipit vt bibaturagaricū. Ꝙ ſi fuerit neceſſariū tūc deturaliꝗd de ſirupo acetoſo in quo ſit virtusacuta: ⁊ dr̄ ꝙ illud fuit in tꝑe Hyp.¶ Ponit ſextū can. ⁊ dicit ſic. ꝙ qn̄qꝫ ꝓpter ſtricturā accitpruritus: qͣre eſt neceſſariū vt mēbrū diſſoluat̉ ⁊ ēbrocet̉cū aqͣ cal̓a doēc reſoluant̉ hūiditates mordicatiue. Et ſubdit ꝙ Hyp. p̄cipit ei ꝗ reſtaurat̉ vt ſugat aliꝗd de elleboro: ⁊ intētio eiꝰ fuit vt trahant̉ maͣe ad īteriora. Et Gal̓. ꝓhibet hͦ: īmo p̄cepit vt bibat̉ agaricū. Et dicit Aui. ꝙ ſi fuerit neceſſariū dare hͦ: tunc det̉ de ſirupo acetoſo aliꝗd inquo ſit virtus acuta. ⁊ dicitur ꝙ illud de ell̓o fuit tempore Hyp. Deinde cum dicit.¶ Et ſuꝑfluitas q̇ eſt īter duo tꝑa ē mirabil̓. ⁊ cū volueris facere reſtaurationē: deīde dolet ⁊ īꝗetat: tūc rectiꝰ ē vt dimittasilld̓ ⁊ extrahe illd̓ qd̓ redire feciſti: fortaſſe .n. remoueb̓ ꝑ illd̓ īfirmū a doloribus.¶ Ponit ſeptimū can. ⁊ dic̄ ſic. ꝙ ſuꝑfluitas q̄ eſt inter tp̄spͥncipij ⁊ tꝑ̄s reſtauratiōis ē mirabil̓. Et ſubdit ꝙ tu volueris face̓ reſtaurationē ⁊ mēbrū poſtqͣꝫ reſtauraſti dolet ⁊inꝗetat: tūc rectiꝰ ē vt dimittas reſtaurar̄: ⁊ extrahe illd̓ qd̓feciſti redire: qm̄ fortaſſe ꝑ hͦ remoueb̓ ab īfirmo dolorēIn fractura aūt ī lōgitudine ſufficit vtmēbrū adhereat cū ſtrictura vehemēti ⁊vehemētiore qͣꝫ ī alijs: in cuiꝰ cōpreſſiōevltīatio fiat ad iteriora. In fractura autē
q̄ eſt in oſſe oꝫ vt duo oſſa ſtēt ẜm rectitudinē in fine ꝗ pol̓is ē obſeruādo illud exꝑte ſitus ꝑtiū ſanaꝝ. ⁊ ꝯſidera an ſit oppōoſſis huiꝰ ad ſuū cōpar oſſis alteriꝰ. de in̄reſtaura: ⁊ obſerua. nā īter illud ſūt res d̓illis ſicut fruſta ⁊ additiōes: ⁊ de illis ſūtvacuitates: veꝝ fruſta qn̄ nō decēter cōponūt̉ ſoluūt īter os ⁊ īter reſtauratiōeꝫ.¶ Poſitis aliꝗbus canonibꝰ de vaſe reſtauratiōis. Ponitalios can̄. ⁊ iterū diuidit̉ in ꝑtes tot qͦt ponit can̄. ꝗ oēs apparebūt inferiꝰ. dicit ſic de pͥº can̄. ꝙ ī fractura q̄ ē in oſſeẜm lōgitudinē ſufficit vt mēbrū adhereat ſtrictura vehemēti: ⁊ ſit ſtrictura vehemētior qͣꝫ in alijs ſtricturis ⁊ cōprimat̉ mēbrū verſus ꝑtes īteriores mēbri. Et ſubdit ꝙfractura q̄ eſt in oſſe oꝫ ꝙ duo oſſa ſtent ẜm rectitudineꝫq̄ eſt pol̓is: ⁊ debes obſeruare h̓faciēdo cōpōneꝫ ad ꝑteꝫſanā: ⁊ ꝯſidera an oppoſitio iſtiꝰ oſſis ſit ad ſuū cōpar oſſis alteriꝰ: dein̄ reſtaura ⁊ obſerua. Et ſubdit ꝙ qn̄ fruſtaoſſis nō decent̉ cōponunt̉ ſoluūt inter fracturā ⁊ reſtaurationē qꝛ nō ꝑmittūt face̓ reſtaurationē. Deinde cū diē.¶ Et qn̄ frāgit̉ iteꝝ ⁊ remanēt īter duasſciſſuras oſſis nō ꝑmittūt vt adhe̓at vnaeaꝝ alteri ⁊ ſeꝑant̉: qͣre ſit vlcus ī quo ſꝑaggregat̉ virꝰ: qͣre accīt inde ꝙ ip̄mmetputre ſit ⁊ putreſit mēbrū. Ampliꝰ vnitionō fit fortis: fortis .n. nō fit niſi qn̄ decēterꝯtinuant̉ fruſta ⁊ additiones in oppōneſua q̄ ei oppōit̉. ē ergo neceſſaria extēſiopoſtqͣꝫ fuerit vificata oppō īter duo oſſa⁊ īter additiōes ⁊ meatª ꝗ deglutiūt eas⁊ verificata fuerit reſtauratio. Cuꝫ ergoextēderis ⁊ oppoſueris: rectū ē cū īuenisoppoſitionē verificatā vt mollifices exteſionē paulatī ⁊ obſerues oppōnē vt declinet cū attractiōe ⁊ obſerues cū manu tuadiſpōnē eiꝰ qd̓ decenter cōponitur.¶ Ponit 2ᵐ can̄. ⁊ dicit ſic. qn̄ os frāgit̉ ⁊ īter duas ſciſſuras oſſis remanēt iſta oſſa nō ꝑmittur vt vna ſciſſura oſſisadhereat alteri ſciſſure: qͣre accidit inde putrefactio ī mēbro. Et ſubdit ꝙ reſtauratio mēbri in pͥº reſtauratiōis nōſit fortis: nō .n. ſit fortis niſi qn̄ decēt̓ ꝯtinuāt̉ fruſta ⁊ additiōes oſſis in oppōne ſua. Et ſic poſtqͣꝫ īter duo oſſa eſtfcā oppō ita ꝙ meatꝰ deglutiāt ſe: tunc eſt necͣia extenſioqͦuſqꝫ verificet̉ reſtauratio. Et ſubdit ꝙ cū īmediate extēderis ⁊ oppoſueris vnā ꝑtē oſſis alteriꝑti ⁊ v̓ificata ē oppoſitio ꝑtiū oſſis: rectū ē vt extēſio mollificet̉ paulatim etobſerues cū manu tua illd̓ qd̓ decēt̓ cōponit̉. Dein̄ cū dic̄¶ Et ſi īueneris eminētiā aūt aliud rectifica illud cū manu: deīde neceſſariū eſt ligamētū ꝯſeruās mēbrū ẜm ꝗetē ſuā nonduꝝ: qm̄ dolere facit valde: neqꝫ lene qm̄dimittit ꝯſeruationē. ⁊ de rebꝰ q̄ eaꝝ eſtmedia eſt melior. ⁊ oꝫ vt ſit ligamentū poſitū ad illd̓ ad qd̓ ē īclinatio vehemētius.Di nus ſuꝑ fen ⁊cͣ. Auicē.