Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
130v
Einzelbild herunterladen
 

IIIIIFen

in mēbro apyet ſanguis ſanguis videt̉ qͣſi ſit ſuꝑfluitasquā ſuꝑfluitatem naͣ expellit ſtudio ad fracturam. De radicibus reſtaurationis ligature. Capl̓m. ij.Eſtauratio baſiꝫ eſt extēſio mēbri qͣꝫtitate opꝫ. additio ī eaſpaſmat leſionē facit: ꝓueniūtex ea febres: qn̄ꝫ accīt ex ea mollificatio illud ꝗdē in corꝑibꝰ hūidis eſt mīorisnocumēti ꝓpter inobediētiā eoꝝ ad extēſionē diminutio eiꝰ ꝓhibet bonitatēſolidatiōis ordīs: in diſlocationefractura ē e qͣle. Qd̓ ergo extēdit̉ ẜm mo oꝫ eſt vbi ſit occupatio p̄ꝑationeduoꝝ oſſiū ẜm rectitudinē pōne puluilloꝝ ligamētoꝝ ẜm opꝫ cooꝑire eaaſtellis cooꝑire aſtellas ligamētis. Poſtqͣꝫ Auic. ſuꝑius poſuit capl̓m vl̓ de fractura. pōitcapl̓m de radicibꝰ reſtauratiōis: diuidit̉ in ꝑtes tot qͦtponit capl̓a in hoc .ſ. in reſtaurādo ꝑtes patebūt. pͥmū capitulū habet ꝑtes tot qͦt ponit can̄. de radicibꝰ reſtaurationis. ponit multos can̄. in iſto caꝰ patebūt inſerius.Dicit ſic in pͥº can̄. baſis reſtauratiōis ponit̉ extēdet̉mēbrū qͣꝫtitate oꝫ. nam ſi ſuꝑflue extēdit̉ mēbrū ſpaſmat facit leſionē: ꝓueniūt ex ea febres. Et qn̄qꝫ accītꝓpter extēſionē ſuꝑfluā mollificatio in mēbro: talis extēſio ſuꝑflua in corꝑibus hūidis eſt minoris nocumenti.ꝓpterea qꝛ ſunt obediētia ad extēdendū diminutio exiēſionis mēbri ꝓhibet bonitatē ꝯſolidatiōis ordīs:hibet illud qd̓ eſt eqͣle in diſtocatiōe fractura. Et ſubdit ſi eger extēdit̉ ẜm modū ꝯuenientē aut qn̄ ſit occupatio duoꝝ oſſiū ẜm oꝫ cooꝑire aſtellas ligamētis apponere puluillos ẜm oꝫ. Deinde cum dicit. Et oꝫ vt ꝗeſcat mēbrū qͣꝫtū eſt pol̓e niſi qn̄ꝫ ẜm quātitatē quā tolerat fuerit nocumētū ap̄a vt moriat̉ nabri. Et oꝫ vt caueat̉ doloratio vehemēsapud extēſionē ſtricturā ī fractura diſlocatiōe ſil̓. ſil̓r illud qd̓ accidit ex ſtrictura vehemēti tardatiōe ſolutōis. qm̄illud ꝑducit ad hoc vt moriat̉ illud mebrū putrefiat ſit necariū abſcīde̓ ip̄m Ponit ſcd̓m can̄. dicit ſic. mēbrū reſtauratū opꝫʸ vtꝗeſcat ẜm qͣꝫtitatē quā tollerat. fuerit nocumen ap̄a vt naͣ mēbri moriat̉. qn̄ extēdis oꝫ vt ꝓhibeat̉ ne inducat̉ dolor. ēt oꝫ timeat̉ illud qd̓ accidit exſtrictura vehemēti tardatiōe ſolutiōis: qm̄ iſtud ꝑducitad vt moriat̉ illud mēbrū putrefiat. ſic neceſſariumerit abſcindere ip̄m. Deinde cum dicit. Et intētio in pl̓imo reſtauratiōīs ē vteueniat alroſboth ī eis ſūt oſſa capitis. ſuꝑ ea orit̉ alroſboth: qͣre oꝫ vtp̄paret̉ ita vt eueniat ſiccū neqꝫ paucū iteꝝ groſſuꝫ pl̓m ꝑtrāſiens mēſurā. Etde ſicco ē magnitudo eius diuerſificat̉ẜm mēbrū qͣꝫtitatē fracture ī magnitu-

De radi. reſtau. ligatū.dīe ſua: aut ml̓titudīe ip̄ius aūt ī ꝯtrarijsambaꝝ: tu ꝗdē ſcies ī dimīutiōe qd̓ oꝫfieri ī illo qͣſi apud remēoratiōeꝫ ciboꝝapud remēorationē fracture. Et oꝫ vtaccīt alroſbot vt ꝓhibeat̉ a motibꝰ cōprimētibꝰ coitu ira iracūdia qm̄ adur̄tſanguinē fugit locū cal̓ꝫ ſanguis qͣritfrīdū adiuuat̉ empl̓is fortibꝰ ſtipticis in ꝗbꝰ ē cal̓itas q̄dā glutinatio ponant̉ in eis ſūt ſicut nux cup̄ſſi dragagantū medicīe ſunt ad rupturā. Pouit tertiū can̄. dicit ſic. intētio in pl̓imo reſtauratiōis eſt vt eueniat porus ſarcoydes in illis oſſibusſunt ſic̄ oſſa capitꝭ: qm̄ ī oſſibꝰ capitꝭ orit̉ alroſboth. Etſic oꝫ iſta mēbra tal̓r p̄parent̉ vt eueniat ī eis alroſboth ſiccū neqꝫ paucū eueniat groſſuꝫ pl̓m trāſiensmēſurā magnitudo pori ſarcoydis diuerſificat̉ ẜmeſt mēbrū ẜm eſt fractura magna vel ꝑua: qꝛ ſicut eſtfractura magna vel ꝑua: ſic orit̉ magnꝰ vel puꝰ pͥoruꝫ ſarcoydes. Et iu ſcies quō alroſboth diminuit̉ qn̄ erimꝰ remēorati de cibis ſtrictura. Et ſubdit accidit alroſboth oꝫ vt mēbrū ꝓhibeat̉ a motibꝰ cōpͥmētibꝰ a coītu etira iracūdia: qm̄ adurūt ſanguinē ſanguis fugit locūcal̓m q̄rit fr̄m. Et ſubdit gn̓atio alroſboth adiuuat̉ ē pl̓is fortibꝰ ſtipticꝭ ī ꝗbꝰ ē cal̓itas q̄dā glutīatio: ponit medicīas ponūt̉ ī iſtis ēpl̓is ſūt note. Dein̄ dic̄. Et qn̄ accidit fracture vt reſtauret̉reſtauratiōe de curet̉ tūc fiat ī ea ꝗddāſil̓e fricatiōi in vlceribꝰ ſanāt̉: ē vtfricat̉ vtriſqꝫ māibꝰ: donec auferat̉ viſcoſitas vilis debilis ē qͣſi ip̄a ſit aliꝗdqͣre accīt vt eleuet̉ ī locū īpellat̉ ad ip̄mſanguis bonꝰ nouꝰ coagulet̉ ſuꝑ ip̄m alroſboth forte: multotiēs ꝗdē egrediūt̉ alterat̉ color oſſis: res ſil̓es corticibꝰ etſquamis ꝑꝑ fricationē: ſuꝑ hmōi ponant̉ aſtelle: īmo ſi fuerit neceſſarium ſufficiat ligatura bona. Ponit 4ᵐ can̄. dic̄ ſic qn̄ accīt fracture vt reſtauret̉ de poſſit curari: tūc fricet̉ ſic̄ fricant̉ vlcera ſanant̉: fricet̉ vtriſqꝫ manibꝰ donec auferat̉ illa viſcoſitas eſt ac ſi ip̄a non ſit aliꝗd qn̄ accidit ꝓpter fracationē vtveniat ad mēbrū ſanguis bonus gn̓et̉ alroſboth forte.Et ſubdit ml̓totiēs egrediūt̉ res ſil̓es corticibꝰ ſquamis fricationē ī hmōi diſpōne ponant̉ aſtelle: īmoſufficit ligatura bona. Deinde cum dicit. Et qn̄ aggregāt̉ fractura vulnera tūc ē pol̓e vt differat̉ reſtauratio vſqꝫ quoſanent̉ vulnera. os .n. īdurat̉ recipitreſtauratione niſi prauitate extēſiōevehemēti diſpōnibꝰ maxīs. Et hocqn̄ accidūt vulnere dolores ap̄ata inꝗbus eſt timor tūc vt torq̄at̉ mēbrū meliꝰeſt qͣꝫ vt accidat timor magnꝰ: qͣre oꝫ vt ī