.III.FenDe cura
eu̓atio. Euacuatio minoratiua ē q̄ reſpicit cāꝫ an̄tē qͥ ē repletio totiꝰ corꝑis: eūo eradicatiua ē q̄ reſpicit cāꝫ cōiunctaꝫ morbi actu faciētē morbū: mō eūo minoratiua pōt firi ante digōnē ⁊ poſt digōnē: eūo aūt eradicatiua fit ſolūpoſt digōneꝫ. ¶ Ulteriꝰ nota ꝙ eūo corꝑis q̄ ſit ī iſtis ap̄atibꝰ exterioribꝰ nō reſpicit cām cōiūctā ap̄atis exterioriseo ꝙ illa eūo nō ſit vt euacuet̉ maͣ ap̄atis ꝯiuncta: qꝛ maͣipſiꝰ cōiūcta iaꝫ extra venas ē collecta ī ſpōgioſitatibꝰ mēbroꝝ. Et ſi aliqn̄ ap̄a deliteſcat ꝑꝑ eūone corꝑis ſoluꝫ: nihilominꝰ tn̄ hoc nō ē qꝛ illa eūo eūaret ex maͣ ap̄atis ꝯiūcta: ſed hͦ ē: qꝛ illa eūo eūat mam qͥ ē parata currere ad locum apatis: ⁊ tūc cū ampliꝰ nō currit maͣ naͣ efficit̉ potēsſuꝑ reſiduū que eſt maͣ ꝯiūcta ap̄atis ⁊ reſoluit ipſaꝫ ſpāliter: ſi nō ſit multa ⁊ ſit ſubtilis: ſic gͦ in iſtis ap̄atibꝰ exterioribꝰ eū̓o corꝑis nō reſpicit cām ꝯiūctā ap̄atis: ſꝫ reſpicit̉ cāꝫ an̄tem q̄ parata erat currere ⁊ augere ap̄a: gͦ tūc talis eūo corꝑis q̄ fit ī iſtis ap̄atibꝰ dr̄ potiꝰ minoratiua qͣꝫeradicatiua: ⁊ iō ex pͥmo qd̓ dixi iā hr̄ ꝙ pōt fieri ⁊ an̄ digeſtionē maͣe ⁊ poſt digōnē maͣe: ⁊ ex hoc qd̓ dcm̄ ē apparet iaꝫ reſpōſio ad ſcd̓aꝫ dubitationē. dicebas .n. ꝙ videbat̉ ꝙ Auicē. debuiſſet ponere ī oībꝰ p̄dictis ap̄atibꝰ digōnem an̄ purgationē ꝑ id dcm̄. G. aucͣ. yp̄o. ſi ꝗs inꝗt velit⁊c̄. nā Gal̓. dicēs id dcm̄ aucͣ. ypo. loquitur ī illo dicto deeuone eradicatiua q̄ nō dꝫ fieri ī pͥnº morbi nec an̄ digōnem: ⁊ loꝗtur ibi de ap̄atibꝰ interioribꝰ in quibꝰ hꝫ locuꝫvtraqꝫ eūatio ⁊ minoratiua ⁊ eradicatiua: in illis eniꝫ nodꝫ fieri eradicatiua ante digeſtionē maͣe: ſed Auiē̄. loꝗt̉ hͦ⁊ ī predictis de euacuatiōe minoratiua q̄ pōt fieri ante digeſtionē ⁊ poſt digeſtionē: ⁊ ideo nō fuit neceſſariū ꝙ īp̄dictis apoſtematibꝰ poneret priꝰ digeſtioneꝫ materie.¶ Sed tn̄ reſtat rn̄dere ad pͥmū: qꝛ dicebas tu qͣre potiusergo p̄cepit hic fieri digeſtionē qͣꝫ in p̄dictis aꝑatibꝰ ⁊ ſpecialiter cū vt dictū ē: loquat̉ de eūatione mīoratiua: quepōt fieri ante digōnē in oībꝰ apatibꝰ ⁊ poſt digeſtionemdicēdū ꝙ licꝫ euacuatio mīoratiua poſſet fieri ante digeſtionē: ⁊ etiā poſt digeſtionē: nihilominꝰ tn̄ hic potiꝰ p̄cepit Aui. fieri digōneꝫ qͣꝫ ī alijs eo ꝙ materia ⁊ hūor currens ad locū ap̄atis eſt magis groſſus ⁊ durꝰ hic qͣꝫ ī aliis: ⁊ iō ē magis inobediēs purgatiōi ꝑꝑ quā Aui. potiusfecit h̓ mētionē de digōne qͣꝫ ī alijs ap̄atibꝰ .ſ. digeſtioneꝫſac mūdificationē corporis cū eo ꝙ educit humorē faciētem egritudinē: qꝛ ſi ſit mel̓ica educas humorē cū ſoluentibꝰ mel̓iaꝫ: ſi aūt ſit phegma purgabis cū ſoluētibꝰ phegmna. Si āt ſint ambo inſimul mixti purgabis cū laxatiuocōpoſito qd̓ educat vtrūqꝫ humorē. Si aūt cā ſit ſanguisgroſſus melācolicꝰ ſic̄ ē ſpāl̓r qn̄ ſephyros ſit cōuertēdoex phlegmone vl̓ ex heriſipilla: vel dato ꝙ fiat ex tali ſāguine groſſo mel̓ico īcipiēdo: tūc cuꝫ purgatiōe ventriserit ēt vtilis fl̓omia vt euacuet̉ ſanguis groſſus mel̓icus⁊ hͦ ē qd̓ ſubdit Aui. Et fortaſſe ē illa mūdificatio cum fl̓omia ſupple iuuans ſi ē ſanguis pl̓ime nigredinis .i. ſi ē ſāguis melācolicꝰ abūdanꝫ in corꝑe qui pōt ſephyros facere: vt dictum eſt. Tunc ſequitur illa pars.¶ Et ſuper illud ſit qd̓ reſoluit ⁊ lenit ſimul: ⁊ nō curetur cū eo qd̓ reſoluit ⁊ exiocat tātū: qm̄ illud perducit ad vehementiam lapideitatis propter exiccationemgroſſi ⁊ reſolutionē ſubtilis.¶ In qͣ parte Aui. poſita cura ſephyros qͣꝫtū ad vl̓ia: pōitcura ipſiꝰ qͣꝫtū ad ꝑticularia ⁊ localia. Et diuidit̉ iſta parsin ꝑtes duas. Primo on̄dit ī generali q̄ ⁊ qͣlia localia cōpetāt ī ſephyros. 2º oſtēdit hoc ī ꝑticulari ponēdo medicinas ſpāles. 2ª ibi. (Et lenificātia ꝗdē ꝗbꝰ eſt reſolutio q̄dam. Prima ꝑs diuidit̉ adhuc in ꝑtes duas. primo faciiqd̓ dictū eſt. ſcd̓o addit ꝗdda de balneo. 2ª ibi. (Et opꝫ nemultū vtat̉ balneo. Prima pars diuidit̉ in ꝑtes duas.
Primo oſtēdit cuiꝰ cōplexiōis medicina nō cōpetit ī haſegritudine: tāgēdo ēt aliꝗd de illa q̄ cōpetit. ſcd̓o oſtēditqͣles ⁊ cuiꝰ cōplexiōis medicine cōpetūt ī hac egritudine⁊ quo ordine debeāt adminiſtrari. 2ª ibi. (Et oꝫ vt ponātur. Dicit ergo pͥmo. Et ſuꝑ id. i. ſuprū locū ſcliro ſis ſupple ſit qd̓ reſoluit ⁊ lenit ſimul .i. mae reſolutiuū ⁊ lenitiuū: ⁊ ī hoc Aui. tāgit aliꝗd conditionis medicaminis qd̓cōpetit ſcliroſi: ſed nō cōplete tāgit cōditiōes ipſiꝰ hic: qꝛcōplete tanget ī ꝑte ſequēti: īmo ſolū tangit hoc hͦ vt oſtedat ꝙ cōtrariū iſtiꝰ nō cōpetat ſcliroſi: ⁊ hoc ē qd̓ dicit ſtatim poſt. Et nō curet̉ cū aliqua medicina cū eo qd̓ reſoluit ⁊ exiccat tātū .ſ. ſine mollificatiōe: vt vel qꝛ in tali medicina nō ſit mollificatio vel ipſaꝫ nō p̄ceſſerit aliqͣ medicina mollitiua. ⁊ dat cāꝫ hꝰ Aui. qm̄ id ꝑducit ad vehementiā lapideitatis ꝑꝑ exiccationē .i. ꝑꝑ indurationē hūorisgroſſi ⁊ reſolutionē ſubtilis. ¶ Deinde cum dicit:¶ Et opꝫ vt ponantur curationi eiꝰ duereuolutiones: reuolutio reſolutionis cūlenitate cuꝫ eo qd̓ non exiccat plurimumqꝛ omne reſolutiuū ẜm plurimū exiccat:⁊ humectatiuū raro reſoluit: ⁊ oportet vtſit gradus eius in caliditate ex ſecundoad tertiū ⁊ in exiccatione ex gradu pͥmo⁊ reuolutio alia lenificationis.¶ In ꝑte iſta Aui. on̄dit cuiꝰ cōplexiōis medicine cōpetātin hac egritudine ⁊ quo ordine debeant adminiſtrari: ⁊diuidit̉ ꝑs hec ī duas. Primo hoc on̄dit de medicīs ſimplicibꝰ. 2º on̄dit ꝙ eadē eſt rō de cōpoſitis. 2ª ibi. (Et iteruꝫ cōpoſitio medicinaꝝ. Prima ī duas. pͥmo on̄dit cuius cōplexiōis debēt eē medictue locales: ⁊ quo ordinedebēt adminiſtrari: ⁊ hoc abſolute. 2º hoc on̄dit cōparatiue ẜm diuerſitatē mēbroꝝ: ⁊ ēt ſephyros. 2ª ibi. (Et diuerſificet̉ neceſſitas. In pͥmo. §. Aui. tria ponit dicta. ī pͥmo dicto on̄dit cuiꝰ cōplexiōis ⁊ qͣles debēt eē medicinelocales. in 2º dicto on̄dit ꝙ ille medicine debent adminiſtrari ẜm ordinē. ī 3º dicto on̄dit ꝗd ſit faciēdū qn̄ admiſtrant̉ medicīe ẜꝫ vnā reuolutionē: ⁊ ꝗd qn̄ adminiſtrāt̉ẜm aliā. 2ª ibi. (Et ſint iſte due reuolutiōes.) 3ª ibi. (Et oꝫvt famē. Dicit gͦ de pͥº. Et oꝑꝫ vt ponant̉ curatiōi eiꝰ ſcꝫqͣꝫtū ad localia due reuolutiōes .i. medicine ẜm duas reuolutiōes: quaꝝ vna ē reuolutio reſolutiōis cuꝫ lenitatecum eo qd̓ nō exiccat ſupple fortiter hͦ eſt ẜm vnā reuolutionē debēt adminiſtrari medicine reſolutiue lenes ⁊ nōfortiter exiccatiue: ⁊ reddit cām Aui. qͣre medicine reſolutiue debēt eē lenes: qꝛ oē reſolutiuū ẜꝫ pl̓m exiccat: et⁊ id v̓bū pōt exponi duobꝰ modis: vno mō: ſic bn̄ dico ꝙmedicine reſolutiue debēt eē lenes ⁊ non fortes: qꝛ oē reſolutiuū ẜm plurimū .i. oē reſolutiuū multū ⁊ forte exiccat ſupple nimis: ſꝫ medicine nimis exiccatiue non cōpetūt ī ſcliroſi: gͦ tūc debēt admīſtrari ī ipſo medicine lenesreſolutiue ⁊ nō fortiter exiccatiue. Aliomō p̄t exponi idv̓bū ⁊ tūc exponet̉ ēt v̓bū p̄dictū alio mō: qͦꝫ pͥuꝫ: vt dicat̉ſic: bn̄ dico ꝙ medicine reſolutiue ſint cū lenitate .i. ꝑmixte cū lenitiuis: ⁊ cū eo qd̓ nō exiccat: ⁊ nō debēt ꝑmiſcericū exiccatiuis: qꝛ omne reſolutiuū ẜm plurimū exiccat:⁊ hoc eſt ẜm plurimū: ita eſt ꝙ omne reſolutiuū exiccat.Et rō huiꝰ eſt: qꝛ ꝓprietas medicine reſolutiue ⁊ exiccatiue multuꝫ cōueniunt: qꝛ medicina reſolutiua vt ponitAui. in ſcd̓o libro eſt cuiꝰ ꝓprietas eſt vt ſeparet humidūfaciēdo ipſuꝫ vaporare ⁊ extrahēdo ipſum a loco in quofuit retētus .ſ. ꝑteꝫ poſt partē donec aſſiduatione ſue operationis finiat id qd̓ ex ea remanet ⁊c̄. ⁊ iō medicina reſolutiua q̄ extrahit ſanitatē a loco exiccat etiā eaꝫ: ⁊ hoc eſtqd̓ dicit Aui. de medicina deſiccatiua in eodē ca. Dic̄ em̄ꝙ medicina deſiccatiua eſt q̄ cōſumit hūiditatē ſua reſo-