De cura apo. du.Fen.III.
ſenſus eſt priuans dolorē .i. ambo ſunt ſine dolore: ⁊ hocintēdit Auicen. in hac parte.dicta eſt dubitatio. pͥmo qꝛ dic̄Sedcirca Na Auic. ꝙ cū illo qd̓ nō eſt purūeſt quidā ſenſus ⁊ dolor. Sed tu dices: id nō vr̄: qꝛ tūc ſephyros nō puꝝ nō differret a cancro: qꝛ in quodā cācroeſt paruus dolor ⁊ paruus ſenſus: dicit eniꝫ Aui. ca. de cācro ꝙ cācer aliꝰ ē vehemētis doloris ⁊ aliꝰ parui doloris⁊ quietus. Si ergo ē ꝗdā cācer cū quo eſt paruus dolor ⁊ſenſus: tūc ſephyros nō purū cū quo ē paruus dolor ⁊ ſēſus erit ide cū tali cācro: ⁊ ꝑ ꝯſequēs etiā nō differt ſephiros cāceratꝰ ⁊ nō cāceratꝰ: ſed hoc ē falſū: ergo ⁊ falſuꝫ ēqd̓ dicit Aui. ¶ Iteꝝ de eo qd̓ dicit Auic̄. dubitat̉ poſtea:qꝛ dicit ꝙ puꝝ ⁊ nō puꝝ priuant dolorē: ⁊ nūc immediate dixit ꝙ cū nō puro ē quidā dolor. videt̉ ergo contradictio in verbis ſuis. ¶ Ad euidētiam ſolutiōis iſtoꝝ notaquādā diſtinctionē: qꝛ ſephyros aut ē puꝝ aut nō puruꝫſi eſt puꝝ tūc id nō ſentit nec tactū cū ferro: īmo ſi ꝑcuteretur fortiter ſuꝑ ipſū nō ſentiret. Ego enī vidi ſemel inbrachio cuiuſdā ꝙ nullo mō ſentiebat: īmo ſi aliꝗs ꝑcutiebat ipſuꝫ fortiter cū pugillo plus dolebat patiēs qͣꝫ recipiens: īmo recipiens qͣſi nullo mō dolebat. Et id ſephyros nō hꝫ curā niſi abſcīdēdo totū cū ferro vel medicina¶ Si antē ſephyros eſt nō puꝝ: tūc pōt eē dupliciter: quiaaut nō eſt cacroſum aut ē cācroſum. Si nō ē cācroſuꝫ: tūcid ſentit ſi taugat̉: ⁊ hoc ītellige ſi ſit in mēbro ſenſibili: etnō inſenſibili ſicut ē ligamētū: ſed nō dolet ex ſe: qꝛ nō hꝫpulſationē ⁊ pūctiōes: ſed ſi fortiter tāgeret̉: vt ſi fortiterpercuteret̉ bene doleret. Cū iſto ergo ſephyros ē ſenſuꝫſi tangat̉ ⁊ dolor nō per ſe: ſed ſi fortiter cōprimat̉ ⁊ id ēſephyros qd̓ recipit curā cū medicinis. Et de tali ſephyros nō puro Aui. ītelligit ī iſta parte. Si āt ſephyros nōpurū ē cancroſum ſentit ⁊ dolet ſiue tangat̉ ſiue nō tāgatur: qꝛ hꝫ pūctionē ⁊ pulſationē: ⁊ dato qd̓ nō tangatur:⁊ id ſephyros regitur cura cancri ⁊ talis ſephyros extrahitur ex illa parte Aui cū dicit. Et qn̄qꝫ cancerat̉ ſephyros ⁊cͣ. Per iſtā ergo diſtinctionē apparet quō differt ſephyros puꝝ a nō puro. Et quō etiā ſephyros nō puruma cācro differat. ¶ Tūc ergo reſpōdeo ad id qd̓ tu obijcisquia dicis tu. Aui. dicit ꝙ cū ſephyros nō puro eſt ꝗdamdolor ⁊ ſenſus: et ſimiliter etiam cum cancro eſt quidamdolor ⁊ ſenſus: gͦ tūc vnū nō differt ab alio. Dico ꝙ aliomō cuꝫ ſephyros non puro eſt ſenſus ⁊ dolor: ⁊ alio mōcū cācro qꝛ in ſephyros nō puro eſt ſenſus ⁊ dolor non ꝑſe: qꝛ nō ſunt ibi punctiōes ſed ſi tangat̉: in cancro aūt eſtdolor ſiue tangat̉ ſiue nō tāgat̉: ſed in vno cācro ē paruꝰdolor ⁊ in alio magnꝰ: vt poſtea dicet Aui. Sic ergo aliomō eſt hic: ⁊ alio mō eſt ibi. ¶ Ad id qd̓ obijcis dicēdumeſt ꝙ qn̄ Aui. dicit pͥmo ꝙ cū ſephyros nō puro eſt ꝗdaꝫdolor ⁊ ſenſus: ītelligit vt dictū eſt ꝙ eſt ibi dolor ſi fortiter cōprimat̉. Sed qn̄ poſtea dicit qd̓ puꝝ ⁊ etiā nō purūcum quo ē ꝗdā ſenſus pͥuant dolore: ītelligit tūc ꝙ nō purum eſt ſine dolore: qꝛ ex ſe nō facit dolore in membro ſicut cācer: vn̄ cācer nō ſolū nō priuat dolorē: ſed ēt facit eteſt cā ipſiꝰ: ſed ſephyros nō puꝝ nō facit dolorē: ⁊ tn̄ noneſt cā pͥuandi ipſuꝫ: ⁊ iō ſephyros nō purū pōt dici cumdolore ⁊ ſine dolore: eſt cū dolore qꝛ nō pͥuat membrumſenſu: ⁊ iō ſi fortiter pͥmat̉ dolet: ⁊ hͦ mō ītelligit Aui. cuꝫdicit ꝙ eſt alicuiꝰ doloris: qꝛ nō priuat ſenſuꝫ ſicut ſephyros purū. Sed alio mō eſt ſine dolore: qꝛ nō eſt cauſa faciendi dolorem ſicut cancer: ⁊ ideo ex ſe nō dolet. Et iſtoſcd̓o modo intelligit Aui. cum dicit ꝙ eſt priuans dolorēTunc ſequitur illa pars:¶ Et ſephyros aūt fit a mel̓ia feculēta ſola radicali ⁊ color eius eſt cineritius: autmel̓ia cōmixta cū flegmate ⁊ color eiꝰ eſt
decliuis ad colorē corꝑis: aut ex flegmaᶻte ſolo qd̓ iam induratum fuit.¶ In qua ꝑte Aui. ponit cauſas ipſiꝰ ſephyros ⁊ dicit. Etſephyroꝫ aut fit ex mel̓ia feculēta ſola radicali ⁊ color eiꝰeſt cineritiꝰ eo ꝙ talis ē color mel̓ie pure: aut .ſ. fit ſephyros ex mel̓ia permixta cū flegmate ⁊ color eiꝰ ē decliuisad colorē corporis: ⁊ hoc eſt rōne flegmatis cuiꝰ ē colorſicut color corꝑis: aut .ſ. ſit ſephyros ex flegmate ſolo qd̓iam īduratū fuit ſupple ⁊ cōuerſuꝫ in maͣꝫ mel̓ie: ⁊ iſtiuscolor appropinquat magis colori corporis qͣꝫ aliqd̓ alid̓Etᶠ ītellige hic ꝙ Aui. maxime ponit cauſas ſephyros ꝙſit incipiēdo: ſꝫ cām ipſius ꝙ ſit cōuertendo ex flegmoneaut ex heriſipilla hic nō tangit: ſed cā illiꝰ dat̉ ītelligi ꝑ idqd̓ dicit ibi Aui. Et oē ſephyros ⁊cͣ: qꝛ cā illiꝰ eſt ſanguīsgroſſus mel̓icus. Nā id ſephyros nō ſit niſi vl̓ qꝛ hūorescalidi ſubtiles reſoluti ſūt ⁊ groſſi remāſerūt. vel ꝑꝑ nimiā reꝑcuſſionē que īdurauit ⁊ īculcauit ibi illos humores. ¶ Sed tu dicis ex qua cārum p̄dictaꝝ fit ſephyrospuꝝ ⁊ nō puꝝ? Dicendū ē ꝙ ſephyros puruꝫ pōt fieri exflegmate ⁊ ex mel̓ia: qꝛ ſephyros puꝝ ſit qn̄ mēbrū ī quoeſt caret ſenſu: qn̄cunqꝫ ergo flegma vel mel̓ia faciēs ſephyros ita īdurabit̉ ⁊ cōuertet̉ in lapideitatē ꝙ ꝑꝑ eammembrū perdei ſenſuꝫ tūc fiet ſephyros puꝝ. Sephyro.aūt nō puꝝ ſit duobꝰ modis: vno mō qꝛ qn̄ humores melaco lici vel flegmatici nō ſūt ita indurati nec in lapideitatē cōuerſi ꝙ ꝑꝑ eos mēbrū perdat ſenſuꝫ: tūc faciunt ſephyros nō purū. Alio mō ſit ſephyros nō puruꝫ ſicut qn̄cōuertitur ꝑmutando ex flegmone vel heriſipilla: nā cōuertitur ex flegmone vel heriſipilla ꝑ hoc ꝙ reſolutū eſtſubtile ⁊ remaſit groſſuꝫ. humores illi groſſi qui faciuntſephyros nō ſunt oīnoᵏ frigidi vt puri melā colici vel flegmatici: īmo ſūt hūores ſanguinei groſſi ꝗ appropīquāthūoribꝰ mel̓icis: ⁊ iō nō faciūt ſephyros purū: ſed faciūtſephyros nō purū cū quo eſt ſenſus. Intellige tn̄ vlteriꝰꝙ ſephyros purū ſepius ſit ex melācolia ſola radicali: ſephyros aūt nō purū ſepiꝰ ſit ꝑmutando ex flegmone velheriſipilla licꝫ ambo poſſūt fieri alio modo: ſicut dictumeſt. Tunc ſequitur illa pars:Et puri ꝗdem color vt multū eſt colorplūbi ⁊ eſt vehemētis tēſionis ⁊ duriciei⁊ fortaſſe ſuꝑeminēt ei pili: ⁊ hoc eſt illd̓cui nō ē ſanitas: ⁊ ē qd̓dā ex eo cuiꝰ colorē color corꝑis ⁊ ꝑmutat̉ d̓ mēbro ad alid̓⁊ nominat fermos: ⁊ qn̄qꝫ eſt cuꝫ dolorecorporis durum magnum quod non ſanatur neqꝫ per mutatur vnqꝫ.¶ In qͣ ꝑte Aui. reuertit̉ ad ponēdū q̄dā ſigna ſephyrospuri q̄ nō poſuerat pͥmo: ⁊ cū hoc ēt ponit quādā diſtinctione ſephyros q̄ cōprehendit̉ ſub p̄dicta: ⁊ dicit. Et puri ꝗdē color vt multū .i. plurimū ē color plūbi ⁊ vehemētis tenſiōis ⁊ duriciei. Et rō huiꝰ eſt: qꝛ mel̓ia ſola radicalis ex qͣ fit id ap̄a eſt talis coloris. Dicit aūt vt multū hoceſt vtplurimū: qꝛ vtpl̓m ſephyros purū cui nō eſt ſanitasſit ex talibꝰ humoribus. Aliqn̄ tn̄ bene pōt fieri ex hūorefl̓atico: ⁊ ꝑꝑ hoc dicet ſtatim poſt ꝙ qn̄qꝫ eſt ſephyros duruꝫ magnū cū colore corꝑis qd̓ nō ſanat̉ neqꝫ permutat̉vnqͣꝫ. Et fortaſſe ſuꝑeminēt ei pili .ſ. iſti ſephyros puro: ⁊hec .ſ. ſephyros puꝝ eſt id cui nō eſt ſanitas: qꝛ ē tāte duriciei ꝙ nūqͣꝫ pōt mollificari nec reſolui ⁊ maxime qn̄ ſuꝑeminēt ei pili: tūc nō ſanat̉: ⁊ cā huiꝰ eſt: qꝛ cū pili generent̉ ex vapore ⁊ fumo ſicco ſignificāt ꝙ maͣ mel̓ia ficcaadeo eſt in mēbro radicata ꝙ iā ꝯuertit cōplexioneꝫ mēbri ad cōplexionem mel̓icaꝫ ⁊ ꝙ īſeparabilis eſt illa ma