.III.De curaFen

enim hominū mortui ſunt ſincopizādoex arefactione virtutis. Immo oꝫ vt obſeruet eā medicus qualiter confortet eaꝫvirtutem ⁊ conſeruet eam cū eo qd̓ ſcis:quare oportet vt cibetur patiens dubellati cibis bonis niſi ſit exitura ī viſceribꝰqm̄ tunc oꝫ neceſſario vt ſubtiliet̉ cibus.¶ Auic. ſpecificat modos ẜm quos fit p̄dictū regimē .ſ. reſolutto ⁊ extractio maͣe ꝯgregate in exitura. Et qꝛ duoſunt modi ẜm quos fiet extractio ⁊ reſolutio maͣe cōgregate in exitura eius qd̓ ꝯgregatū eſt ī exitura. Unus modus eſt ẜm regimē rectū ſimpl̓r. Alius modus fit ẜm regimē nō rectū ſimpl̓r: ſed eſt rectū ẜm quid: qꝛ eſt ꝓpterneceſſitatē vt poſtea videbit̉: iō Auicē. ponit illos duosmodos. Et primo ponit modū ꝗ eſt regimē rectū ſimpl̓r2º ponit regimē nō rectū ſimpl̓r. 2ª ibi. (Et 2ᵐ eſt regimēegrediēs a rectitudine. Dicit ergo pͥmo. Et illud .ſ. reſolutio .i. extractio eius qd̓ in exitura eſt .i. ſit ẜm duos modos regimīs: quoꝝ vnū eſt regimen currens ẜm rectitudinem .i. eſt regimen rectū ſimpl̓r. Cū egritudo nō egreditur ab eo qd̓ ꝯſuetū eſt plurimū .ſ. in magnitudīe .i. cūexitura nō eſt nimis magna vltra ꝯſuetudinē: qꝛ qn̄ exitura nō egredit̉ in magnitudine vltra illud conſuetū qd̓conſuetū eſt plurimū: tūc pōt in ea fieri extractio hūorisꝯgregati ẜm modū recti regimīs. Qd̓ autē ſit illud regimen rectū Auic. ponit cum dicit: Et eſt vt ingeniet̉ ⁊c̄. qꝛpͥmo medicus dꝫ ingeniare in maturatiōe maͣe: ⁊ poſteain eruptiōe exiture per quā extrahit̉ ⁊ reſoluit̉ illud qd̓eſt aggregatū in exitura: ſit ergo reſolutio ⁊ extractio illius qd̓ eſt aggregatū in exitura ẜm regimen rectū vt pͥºmaturemus exiturā ⁊ poſt erūpamus: ⁊ nō debet pͥus rūpi anteqͣꝫ maturet̉. Et obſerues tūc .ſ. qn̄ ingeniamur inmaturatiōe maͣe ⁊ in eruptiōe exiture virtutē ⁊ ꝯſerueseam ne ꝓſternet eā dolor .ſ. qn̄ maturamus: qꝛ qn̄ exiiura maturat̉ ⁊ matura materiā ſit ſanies: tunc accidunt maximi dolores ⁊ febres iuxta illud qd̓ dictum eſt ꝑ ypoc.circa generationē ſaniei ⁊c̄. Et eruptio ſubita .i. ⁊ ꝯſeruesetiā virtutē ne ꝓſternet etiā eā eruptio ſubita: plures em̄hoīes mortui ſunt ſincopizādo ex arefactione virtutis .i.ex debilitate ⁊ defectu virtutis: ꝗ quidē defectus accideret ex magno dolore eo ꝙ dolor nimius diſſoluit virtutē⁊ adducit ad raritatē pulſus ⁊ ꝑditionē ẜm ꝙ ponit Auicē. ī iſto pͥº capl̓o de pulſu doloris: ⁊ pōt etiā accidere exeruptione ſubita exiture: qꝛ in eruptione ſubita exiturereſoluit̉ calor īnatꝰ ⁊ ſpūs: ⁊ ſpāl̓r ſi exitura ſit aliquātulum magna ad quā reſeſolutionē caloris innati ſequiturdefectus v̓tutis ad quē defectū aliqn̄ ſeꝗtur mors: ⁊ propter hoc quādo rumpit̉ exitura: ⁊ ſpāl̓r ſi ſit aliquantulūmagna nō debet in vna vice dimitti egredi totum qd̓ eſtin exitura ꝓpter reſolutionē ſpirituuꝫ ⁊ caloris innati:īmo oꝑꝫ ⁊c̄. cum eo qd̓ ſcis .ſ. cuꝫ cibis ⁊ potibus ⁊ alijs q̄ꝯfortant ⁊ reſtaurant virtutem: ⁊ hoc eſt quod ſubinfertAui. quare oꝫ vt̓ cibet̉ patiēs ⁊c̄. niſi ſit exitura in viſceribus .i. in īterioribus. Qm̄ oportet neceſſario vt ſubtilie tͣcibus: qꝛ aliud ē de exituris exterioribꝰ ⁊ aliud eſt de interioribus: qꝛ exiture interiores ſunt egritudines magisacute: ⁊ iō cibus in eis dꝫ ſubtiliari: ſicut ſubtiliat̉ ī alijsegritudinibꝰ acutis. Et iō bn̄ dicit. Aui. in pͥº fen qͣrta capitulo de curatiōe apoſtematū: qn̄ loꝗtur de apoſtematibus occultis: ꝙ habēti ea non dandus eſt cibus: niſi propter multam debilitatē fiat. Et dicit vlterius. Cui autemſinthoma ſuꝑuenerit ꝓpter collectionē apoſtematis interioris cum caſu virtutis in dolore mortis exiſtit: qm̄ virtus nō ſuſtētat̉ niſi nutrimēto: ⁊ nutrimētū eſt magis restimoroſa .ſ. ap̄atibus occultis. Tunc ſeꝗtur illa pars:

¶ Et ſecūdus eſt regimē egrediēs a rectitudine ꝓpter neceſſitatē diſpoſitionis⁊ eſt quoniā qn̄ egritudo eſt magna ⁊ exitura ꝑtranſiens in magnitudine ſua illud qd̓ cōſuetū eſt ⁊ timet̉ feſtinatio reiin expectatione maturationis in ea ⁊ ſcitur ꝙ virtus nō ſufficit in maturatione illius totius: ⁊ ſi adminiſtrant̉ maturatiua ꝑducent illud ad veſtigium īmaturationis: tunc neceſſaria eſt ꝑforatio cū cautela ne ferrū tangat illud qd̓ ſeꝗtur exituram de membris nobilibus in tactu quorum a ferro eſt timor.¶ In parte illa Auicē. ponit ſcd̓m moduꝫ ẜm quem fit extractio ⁊ reſolutio eiꝰ qd̓ eſt aggregatū in exitura qui eſtregimen nō rectū ſimpl̓r. ſecūdo incidental̓r ponit quandaꝫ curationē de ꝑforatione ⁊ ſectione que/ cōmunis eſt⁊ debet obſeruari vtroqꝫ modo regimīs. tertio docet ſuccurrere cuidā accidenti: qd̓ ſeꝗtur aliqn̄ illud regimē nōrectū ſimpl̓r: quarto oſtēdit quare illud regimē non eſtrectū ſimpl̓r: ⁊ eſt rectuꝫ ẜm ꝗd. quinto oſtēdit: vbi maxime illud regimē debet euitari. ſecūda ibi. (Et oportet vtꝑforatio ⁊ ſectio). 3ª ibi. (Ꝙ ſi apoſtemata fiant vehementiora). quarta ibi. (Et ſcias ꝙ hec ꝑforatio). ꝗnta ibi. (Etloca cōueniētiora ad expectandū). In pͥma parte Auicē.ponit iſtuꝫ modū regimīs quod eſt regimen non rectumſimpl̓r: ſed eſt rectū ẜm ꝗd. ꝓpter neceſſitateꝫ. Et diuidit̉pars illa ī partes tres. In pͥma ꝑte ponit iſtū modū regiminis. in ſecūda parte oſtēdit ꝙ in exituris in ꝗbꝰ adminiſtrat̉ iſtud regimē: ꝓpter neceſfitatē medicine maturatiue non ꝓdeſſent ſed nocerēt. tertio concludit in talibusexituris debere fieri iſtud regimē nō rectum ſimpl̓r. ſedẜm quid. 2ª ibi: (Et ſi fiducia habeat̉) 3ª ibi. In huiuſmodigͦ neceſſaria eſt ⁊c̄). In parte pͥma Auicē. dicit: ꝗa pl̓esſunt cauſe neceſſitatis ad illd̓ regimē. ideo ponit illas cāꝓpter quas neceſſe eſt oꝑari ẜꝫ iſtud regimē. Diuidit̉ hecꝑs in pl̓s ꝑtes ẜꝫ ꝙ pl̓es ponit cauſas. ſecūda ibi. (Et iſtd̓eſt ꝙ ſenſeris ꝙ ma talis eſt groſſitiei). 3ª ibi. (Aut timueris ꝙ ipſa ꝓpter ſuam abbreuiationē). 4ª ibi. (Aut exitura eſt ꝓpe iūcturas) Dicit ergo pͥmo. 2ᵐ .ſ. regimē per qd̓ſit extractio eius qd̓ eſt aggregatū in exitura eſt regimenegrediens a rectitudine ꝓpter neceſſitateꝫ diſpōis. ¶ Inhoc ergo intellige ꝙ illud regimen nō eſt rectū ſimpl̓r: ſꝫeſt rectū ẜm ꝗd. qꝛ ꝓpter neceſſitatē cogenteꝫ. ⁊ tūc ponitvnā cām quare illud reginē eſt neceſſariū cum dic̄. Et eſtſupplle iſtd̓ regimē neceſſariū: qm̄ qn̄ egritudo .ſ. exituraeſt magna ꝑtrāſiēs in magnitudine illud qd̓ ꝯſuetū eſt .i.ſit maxima valde. Et timetur feſtinatio rei .i. putrefactionis in expectatiōe maturitatis in ea. quia propter magnitudinem eius ſcit̉ ꝙ virtus non poteſt ſufficere in maturatione illius totiꝰ exiture. Et ſi admiſtrent̉ maturatiuaillud ꝑducent ad veſtigiū īmaturatiōis .i. ꝑducent ad putrefactioneꝫ. qꝛ qn̄ exitura eſt magna ⁊ virtus debilis nōpotens ſufficere in maturatiōe illius materiei totius. tūcilla maturatiua appoſita citius inducūt putrefactionem.vt poſtea dicet Auic. Primo qꝛ cū maturatiua ſint īuiſcātia ⁊ opilātia ꝓhibēt exalare ⁊ reſpirare fumos putridosqui ꝗdē ibi retēti cum v̓tus eſt debilis citius putrefaciūt.Iteꝝ etiā cū maturatiua moueāt cal̓itatē membri ad maturandū maͣm ⁊ cal̓itas ſit debilis non potēs ſufficere citius calor ille motꝰ a medicīs maturatiuis vincit̉. ⁊ per ꝯn̄sindicit̉ ibi citiꝰ putrefactio. Et ideo bene dicit Aui. ꝙ fi.