Druckschrift 
Expositio super tertia, quarta, et parte quintae fen IV. libri Avicennae
Seite
10r
Einzelbild herunterladen
 

TractatusFlegmonis

ri qͣꝫtuꝫ ad localia: diuidit̉ ꝑs iſta in ꝑtes duas. Primopouit curā localē on̄dendo ꝗd faciēdū ſit ī pͥnº ꝗd ī aucmento: ꝗd in ſtatu: quid ī fine. ſcd̓o on̄dit nocumētaque poſſunt accidere ex reꝑcuſſiōe: et docet ea euitare.ihi¶ Et qn̄ accidit ex refrenatiōe.) Primo on̄dit quid eſtfaciendū in pͥnº ap̄atis. on̄dit ꝗd eſt faciēdū in augmētor on̄dit ꝗd eſt faciendū in ſtatu.. ꝗd eſt facienduꝫin declinatione. ibi ¶Deinde pone in augmēto.) ibiEt apud finē ſtatū.) ibi (Et exiccantia ſunt ſanātin fine ⁊cͣ.) Dicit pͥmo. Incipe .ſ. in pͥncipio flegmoniscuꝫ reꝑcuſſiuis niſi in locis que cōdictionauimꝰ id eſt exceptuauimus in libro pͥmo .ſ. fen. caº de curatiōe aponematum: ꝓpter hoc etiam intelligas omnes aliasditiones que ꝓhibent in pͥncipio repercutere in apoſtemate quę cōditiones dicte fuerunt prius.dubitatio vtrū debeamꝰ flegmonēSed hi CEt reꝑcutere in pͥncipio ẜm ponit hAuic. alij auctores: Et vtdet̉ nullo debeat reꝑcuti: qꝛ Auic. ponit in pͥmo: omnes autores qn̄ apoſtema eſt in membro ignobili debet reꝑcuti ne maͣ figat̉in membro nobili. Nunc aūt vt dictū fuit pͥus Auic. hicIoꝗtur de apoſtematibꝰ exterioribus: ſed mēbra exteriora y cōparationē ad interiora ſunt magis ignobilia membra: qd̓ apparet: qꝛ videmꝰ natura potius expellit materiā apoſtematis ad exteriora qͣꝫ velit remanere in interioribus membris. tunc in nullo ap̄ate debemꝰ repercutere. Preterea ſanguis eſt egreſſus a venis incauitate membroꝝ ad faciendū ap̄a iam egreſſus eſt apria naͣ eſt corruptus: ſꝫ ſi eſt corruptus eſt bonūrepercutiat̉ ad venas: qꝛ tunc corrūperet aliū ſanguineꝫexn̄tem in venis: tūc debemus reꝑcutere in flegmone. Dd̓m eſt ad hoc apoſtema cal̓m in pͥncipio acauſa an̄ti debet reꝑcuti corpore purgato niſi ꝯditionespredicte impediant ẜm dictū fuit pͥus. Et huiꝰ eſt: qꝛin apoſtemate due ſunt generales intentiones: vna eſtprohibere quod eſt futurum .ſ. ne augmentetur apoſtema alia eſt deſtruere reſoluere factū. pͥma ītentiocedit ſcd̓aꝫ: eo fieri p̄cedit factū eſſe. nunc aūt ꝓhiberene augmentet̉ apoſtema fit per reꝑcuſſiua: qꝛ reꝑcuſſiuaprohibent fluxum hu. confortant ne membrum recipiat: ergo tunc in principio flegmonis ſunt ponenda repercuſſiua: niſi impediant conditiones predicte. Tūcad principium argumentum: tu dicis Auicenna in primo: alij auctores dicunt quādo apoſtema eſt in menbro ignobili debet reꝑcuti ⁊cͣ. Dd̓m mēbrū ignobile dicit̉ dupl̓r: vnoº abſolute: alioº reſpectiue. Mēbraignobilia abſolute ſunt euacuatoria mēbroꝝ pͥncipaliuꝫque ſunt ad hoc ordinata a natura ſolū vt ſint ſicut mūdificatiua membra pͥncipalia a ſuperfluitatibꝰ ſuis: ideovocant̉ emunctoria: qꝛ ſunt ordinata vt in eis emungant̉ſuꝑfluitatetes membroꝝ pͥncipaliū. Membra autē ignobilia reſpectiue dicunt̉ quecūqꝫ mēbra eſſe ignobilia reſpectu membroꝝ pͥncipaliū maxīe cordis: vn̄ dicuntur ignobilia abſolute ſicut illa: qꝛ ſunt ordinata adprias oꝑatōes neceſſarias corꝑi: qn̄ auctores dicū Auic. in pͥmo apoſtema qd̓ eſt in mēbro ignobilidꝫ reꝑcuti: ītelligit mēbro ignobili abſolute: ibi em̄debent reꝑcuti: vt dicit Auic. in pͥmo: timēdo ne materiafigatur in membro nobili: īmo aliqn̄ debemus attraheremām ibi cum vētoſis: ſicut ibi ponit Auic. ſꝫ ītelligūtde membro ignobili reſpectiue ſic̄ ſunt membra exteriora. In talibus enī bn̄ pōt materia repercuti ne augmentetur apoſtema corrumpat id membrū oꝑationē illiꝰordinatam a natura. Et ſi tu dicis mēbra interiora ſuntnobiliora cōparationē ad exteriora: qꝛ videmꝰ natura potiꝰ expellit maͣm ad exteriora: qͣꝫ velit remaneatin iterioribus: dꝫ repercuti ne maͣ figat̉ in membrislierioribus. Dd̓m ſi ſemꝑ cuꝫ reꝑcuteret̉ materia inmembris exteriobꝰ figeretur et rediret ad interiora: hoc

eſſet veruꝫ nūqͣꝫ deberemus reꝑcutere: ſed hoc accidit purgato corpore: qꝛ illa materia que reꝑcutitur cuꝫſit pauca diſpergitur aliud corpus: tunc cuꝫ ſit paucaquia iaꝫ euacuatu eſt corpus tunc vel reducitur ad bonāmaͣm ſi pōt: vel ānihilatur et reſoluitur a natura: et tuncnon eſt dubium de reditu materie ad īteriora niſi quādocorpus eſſet plenū: vel ſi materia expellitur per viam criſis in exterioribꝰ: tunc enī dato corpꝰ ſit purgatū noneſt bonū reꝑcutere ſicut dictuꝫ fuit prius: vel materia expellatur ẜm ſemitam expulſionis ad membra emunctoria: quando enim eſt aliquid iſtorum dubitamusde reditu materiei ad interiora. Et hoc eſt qd̓ dicit Auic.inferius. Ex redditu vero materiei ad mēbra pͥncipalia ꝓpter reꝑcuſſionem ſecurat a malo .ſ. vitio euacuationiſi quando id qd̓ peruenit ex eis eſt ẜm ſemitam expulſionis ⁊cͣ. Tunc ad argumentum aliud dicendū repercuſſiua ponuntur vt repercutiatur id qd̓ collectuꝫeſt in ſpongioſitate membri. ſed ponuntur vt non egrediatur id quod eſt in venis ad ſpōgioſitatem membri etmultum augmentet tumorem: maxime quando materia eſt in fluxū. Et etiam ponunt̉ vt confortent mēbruꝫne recipiat id quod paratum eſt fluere: hoc eſt qd̓ dicitGal. in tegni. Et repellent vaſa cōfortata ſtipticis medicinis vel farmacijs. vnde ꝓpter fluxum repercutimusſed poſtqͣꝫ iam fluxerit reſoluimus qd̓ collectum eſt:materiei collecte cōpetit reſolutio: fluenti autem repercuſſio. Tunc ſequitur illa pars: Deinde oppone augmento cum intromiſſione mollificatiuorum et humectantium cum refrenatiuis. Et qͣꝫtum procedit in augmento procedas in additionemollificatiuorum paulatim. In qua parte oſtendit quomodo debemus procederein augmento: dic̄ in augmento apoſtematis debemꝰmiſcendo apponere mollitiua humectatiua cum repercuſſiuis. Et quando plus procedit verſus augmentumtanto plus addant̉ mollificatiua repercuſſiuis paulatiꝫ. dubiū: quia tu dicis Auic. ponitSed HicE in augmento apoſtematis debemus miſcere mollificatiua humectatiua repercuſſiuis. Alij autem auctores ponunt debemus miſcere reſolutiua: quare ergo dicit Auic. debemꝰ miſcere mollitiua non dicit reſolutiua? Iterū etiam videtur cōtrariari alijs auctoribus in hoc dicit humectatiua: qꝛ alijauctores: vt dictum eſt ponunt debent miſceri reſolutiua: ſed omne reſolutiuum ẜm plurimū exiccat humectat: vt Auic. ponit infra in capl̓o de curatione ſcliroſis: ergo ⁊cͣ. Reſponſio: in augmento ſicut ponuntomnes alij auctores habemus duplicem intentioneꝫ .ſ.vna eſt prohibere materiam que adhuc fluit: id ſit cumrepercuſſiuis. Alia eſt reſoluere materiam collectam: eo materia tantū fluit ſicut in principio. Et ideo debemus tunc intendere ad reſolutionem materie collecte.Iteꝝ ſi pure repercuteremus in augmento poſſet ꝓpternimiam repercuſſionem membrorum corrumpi: ⁊ᶠ materia indurari: ita poſtea redderetur inepta ad reſolutionem: ideo in augmento debemus incipere miſcerereſolutiua cuꝫ reꝑcuſſiuis. Et nota hic īcidētereſt intelligendum ex talibus medicinis fiat quoddaꝫmedicamen tanqͣꝫ materie temperate vt ſint eoruꝫ virtutes refracte ſicut in tyriaca: ſed quelibet ſtat ibi in ꝓpriavirtute: ita natura medicine repercuſſiue vtitur adhibendū fluxū: reſolutiua aūt ad reſoluendū maͣm collectam in apoſtemate. Et ſimile huius quod hic dixi apparet in multis locis ab Auic. in ſicut in cap̄. de egritudinibus renum: ſic ergo tunc verum dicunt auctoresb 2Dinus ſuꝑ Fen Auicen̄.