.III.FlegmonisFen
pemus mām reꝑcutere. ¶ Uerū eſt tn̄ ꝙ minus indigetmateria repercuſſione quando eſt a cauſa primitiua cūorporis repletōe: qꝛ materia eſt ibi plus ꝯculcata: ẜm ꝙappebit poſtea: ⁊ ꝓpt̓ hoc dixi ꝙ quodāmō eadeꝫ ē curaCAteꝝ etiā cā pͥmitiua facit ad cognitioneꝫ morbi: qꝛ ſiap̄a eſt a cā pͥmitiua: ſcio ꝙ maͣ in ip̄o plus ꝯculcata eſt qͣꝫt ſit a cā an̄ti. Et iō apa qd̓ ē a cā pͥmitia: ⁊ dato ꝙ cā pͥmiriua adueniat corꝑi repleto īdiget minori reꝑcuſſione qͣꝫillud qd̓ eſt a cauſa an̄cedēti ẜm ꝙ poſtea apparebit. Sicergo apꝑet ꝙ cauſa pͥmitiua n̄ facit niſi ad cognitionē diſpoſitiōis corꝑis: ex ꝯſequēti facit ad curationeꝫ: ſed nonper ſe. Et per hoc patet rn̄ſio ad textū. G. qn̄ dicit: dico ꝙnihilominus pͥmitiuū. ¶ Ad alias aucͣtes poſſumus rn̄dere dupl̓r: vno modo ꝙ auctores nō poſuerūt ꝯſideranoneꝫ de cauſa pͥmitiua: qꝛ raro ꝯtingit ꝙ apa adueniatcorꝑi mūdo: ſꝫ etiā ſi accidat a cauſa p̄mitiua vt plurimūaccidit corꝑi repleto: ⁊ tūc ꝙ eadē ē cura ipſius ſiue accidat a cauſa pͥmitiua ſiue an̄cedēti: ⁊ iō auctores illi nō fecerunt mentionē de cauſa pͥmitiua. Alio modo poſſumªdicere ꝙ comp̄hendit cām pͥmitiuā ⁊ ꝯſiderationē ipſiiꝗrit vtrum corpus ſit repletū aut nō. ¶ Auicē. aūt ⁊abas vltra hoc fecerūt mentioneꝫ de cā pͥmitiua vt ꝑhoc declararent̉ nobis meliꝰ diſpōnes corꝑis ⁊ ap̄atis ẜꝫꝙ dictum eſt ⁊ ideo iſti ſine dubio cōpletius ꝯſiderauerunt qͣꝫ illi. ¶Deinde cum dicit:¶ Ꝙ ſi obuiet mūdificatiōi nō ē neceſſariū niſi curatio apatis inquātū eſt ap̄ma⁊ curatio apoſtematꝭ īquatū apoſtema ēextractatio mater ie ī extranee qͥ ſacit accidere apa: ⁊ illud fit per mollificatiua ⁊ reſolutiua lenia ſicut emplaſtruꝫ de farinatritici cocta cum aqua ⁊ oleo.CHic ꝓſeꝗtur curam flegmonis facti a cauſa pͥmitiua ẜmp̄dictā diuerſitatē: ⁊ diuidit̉ pars hec in duas: pͥmo ponitcuram flegmonis facti a cauſa pͥmitiua qn̄ cauſa p̄mitiuaobuiat corpori mūdo. 2º pōit curā qn̄ accidit corꝑi repleto. 2ª ibi. Cum aūt inuenit corꝑis repletionē.) Prima induas: pͥmo ponit modū curatiōis per euacuationē īſenſibilē materie apantis. 2º per euacuationē ſēſibilē. ſecūdaibi. (Et qn̄qꝫ excuſat.) Dicit ergo ꝙ ſi obuiet ⁊c̄. ⁊ curatioapatis īquantū eſt apa eſt extractio maͣe extranee .i. reſo.lutio ⁊ euacuatio mae extranee de loco apatis. ¶ Ubi nota ꝙ eūatio totiꝰ corꝑis non eſt curatio apatis inquātū eſtapa: qꝛ nō euacuat de maͣ que actu facit apa: vn̄ euacuatiototius corꝑis non directe reſpicit mam apatis: ſed ꝑ ipſāꝓhibet̉ fluxꝰ ad ap̄a. ¶ Iteꝝ etiā reꝑcuſſio nō debet̉ ap̄ati inquantū eſt ap̄a: ſed debet̉ rōne materie fluentis queeſt parata facere apa vel ap̄a factū augere: ſed cura apatisinquantū eſt apa eſt euacuatio ⁊ extractio materie de loco apatis: qꝛ ita directe reſpiciunt maͣm facientem apoſtema actu. Cum ergo in tali corpore mundo non ſit fluxusmaterie ad apoſtema cum ſit corpus mundū: ideo in taliapoſtemate nō eſt neceſſaria curatio apoſtematis niſi inquantuꝫ eſt apoſtema .ſ. extractio materiei extranee queſit per mollificatiua ⁊ reſolutiua lenia. ¶ Iuxta quod noia ꝙ reſolutiuū calidū ap̄atis debet eſſe mollificatiuumquia mollificatiua mitigāt dolorē ⁊ aperiunt poros ⁊ habilitant maͣm per totū equaliter ad reſolutionē materie.Ei non debēt eſſe deſiccatiua: quia deſiccaret̉ pͥmo ſubtile ⁊ relinqueret̉ groſſum. ¶ Iterū debet eſſe reſolutiuuꝫlene ⁊ nō forte: qꝛ reſolutiuū forte in tali caſu nō competit tribus modis. Primo qꝛ reſolutiuū forte cū ſit velocisreſolutionis reſoluit̉ ſubtile ⁊ relinꝗtur groſſuꝫ ⁊ induratur. ¶ Secūdo nocet: qꝛ forte mordicat locū leſuꝫ ⁊ nōmitigat dolorem: qꝛ fortia reſolutiua ſunt multuꝫ calida:
quoꝝ ē mordere: in hoc aūt caſu indigemus multū mitigatione doloris ne ꝑꝑ dolorē apoſtema augmētetur: licꝫcorpꝰ ſit mūdū. ¶ Tertio nocet rōne ſuꝑcalefactiōis quāīducūt in mēbro: que maxime cauēda ē in apate cal̓o: ſicꝙ ī tali ap̄ate debēt poni reſolutiua lenia ⁊ mollia: ſicutemplaſtrū de farina tritici cocta cū oleo cōmuni ⁊ aqua:qꝛ illd̓ emplaſtrū rōne olei reſoluit ⁊ mollificat eo ꝙ oleum eſt reſolutiuū ⁊ mollitiuū ẜm ꝙ apparet ꝑ Gal̓. in deſimplicibꝰ medicinis. Rōne tritici .ſ. farine qͥ aliquātulūcalida eſt reſoluit: rōne aque mollificat.¶ Et quādoqꝫ excuſat ſcarificatio laborē⁊ ꝓprie qn̄ apoſtema eſt multe maei.CHic Aui. ponit aliū modū curādi per euacuationeꝫ materie ex loco ap̄oſo. Nā modus euacuādi p̄dictus fit īſenſibiliter per poros. Iſte v̓o modus euacuādi eſt alius: ꝗaſenſibil̓r ẜm ꝙ īnuit Gal̓. in tegni. capl̓o de cura ap̄atumUn̄ dicit: qn̄qꝫ excuſat ſcarificatio laboreꝫ .ſ. in reſoluēdocū medicinis ſolū. Dicit autē laborem: qꝛ maior labor eſteuacuare mam apatis cū reſolutiōe medicinaꝝ qͣꝫ cū ſcarificatiōe: qꝛ reſolutio cū medicinis nō ſit ſtatiꝫ: ſed in longiori tꝑe qͣꝫ reſolutio cū ſcarificatiōe: qꝛ ibi maͣ reſoluiturīſenſibiliter ꝑ poros ꝗ ſunt ſtricti: ſed ī ſcarificatione ſuntvie large: vn̄ maͣ corpus egredit̉: mō omnis cura dr̄ laborioſa. ⁊ iō dicit Aui. laborē: ⁊ ꝓpͥe qn̄ ap̄a eſt multe materiei: ſupple debet curari ſcarificatiōe: qꝛ cū euacuatio ꝑ reſolutionē ſit debilis: veꝝ eſt ꝙ non competit ī multa maͣeo ꝙ nō reſolueret̉ niſi in valde lōgo tꝑe ⁊ nimis manēsin mēbro poſſet eē cā corruptiōis mēbri: ⁊ ideo tūc maxime cōpetit ſcarificatio: qꝛ cauet̉ dcm̄ periculū potēs euenireⁱ in mēbro: ⁊ ꝓprie qn̄ eēt hic ſanguis ex cōtuſione cōtuſus ⁊ cōculcatus ne pͥus talis ſanguis qͣꝫ reſoluat̉ putrefiat ⁊ corruptionē in mēbro pariat̉ ⁊ mortē. ¶ Ulteriꝰ etiam intellige ꝙ poſt ſcarificationeꝫ debes apponere emplaſtruꝫ reſolutiuū ⁊ mollificatiuū. Un̄ nō ītelligit Aui.quando dicit ꝙ ſcarificatio excuſat laborē in reſoluendoabſqꝫ adiutorio adminiſtrationis medicinaꝝ reſoluentium: ſed intelligit ꝙ vltra medicinas debet fieri ſcarificatio: vt materia citius egrediatur ⁊ reſoluatur maxime incaſu vbi competit.partē ē dubitatio. Dic̄. n. Aui.Sed circa iſta ꝙ qn̄ cā pͥmitiua obulat mundificationi corporisnon eſt neceſſaria niſi curatio apoſtematis inquantū eſt apoſtema. Sed videt̉ ꝙ quantūcūqꝫobuiet corpori mundo: tamē oportet corpus euacuare ꝑtextū Gal̓. ī tertia particula de igenio ſanitatis. dicētis. Etnon ſolum in plenitudine corporis: veꝝ etiā in eo tꝑatoexiſtētie purgatio confert ꝓpter magnitudinē morbi: nādolor ⁊ calor ſunt cauſa attrahēdi materiā ad apoſtemalꝫ corporis ſuꝑfluitas non abundet. ¶ Ad hoc eſt dicēdūſine dubio ꝙ vt dicit Auicē. ꝙ ſi cauſa primittiua obuietcorpori mūdo nō eſt neceſſaria curatio apoſtematis niſiinquantū eſt apoſtema .ſ. eū̓atio materie ⁊ ipſius eradicatio de ſuo loco apoſtemoſo: ſed iſta euacuatio materie aliquando fit per eandē partem ſicut ſit per ſcarificationemſuper locum: vel per reſolutionē cum medicinis aliquādo fit per deriuationem ad aliam parteꝫ. Modo quādoGalie. dicit. Ꝙ non ſolū in plenitudine corporis ⁊cͣ. Dicenduꝫ ꝙ intelligit de purgatione non de illa que debetur toti corpori quę competit quādo corpus eſt plenum:ſed intelligit de ea purgatiōe que eſt quaſi deriuatio admoduꝫ purgationis. vnde nō dicitur talis purgatio euacuatio. quia non eſt euacuatio de qua ſit curāduꝫ: ſed potius dr̄ deriuatio. Et ꝓpterea quādo purgamꝰ vel fleboto mamus rōne egritudinis magne ⁊ non rōne totiꝰ debemus paꝝ euacuare. qꝛ nō euacuamus: tūc niſi vt deriuemus. ¶ Deinde cum dicit.¶ Cū aūt īueneris corꝑis repletionē: tūc