Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
224v
Einzelbild herunterladen
 

ligamentū ſenſuū in pͥmo ſenſitiuo a quo ſenſus motus in oma organa ſēſus motus diffūdit̉ dormicio licꝫ vita ponatin interioribus hec eſt vita miſi vegetabilis in quibuſdā ꝑtibꝰſuis ſicut ī nutrire augere. ſedtamē immobilitas eſt vite ſenſibilis motiue de loco ad locum.qui motus vocatur ꝓceſſiuusideo ſimilitudo eſt mortis hoc eſt ſtupor qͥdam ſicut morsſicut epilencia. Sicut autē racioobediencialis r̄manet in orgaīsexterioribꝰ ad vitā que fluit apmo ſenſitiuo recipiēdam in vigilia. ita in corꝑe toto remanetobediencialis in mortuo ad vitāque a pͥmo fonte viuit recipiedāqn deus impauerit ideo morsipſa dormico eſt ꝙͣtum ad autore priniū vite. p. Re. ij. Dn̄s mortificat viuificat deducit ad inferos reducit. Sap̄. xvi. Tu esdn̄e qui vite mortis habes ptātem Yſa. xxvi. Exꝑgiſcimī habitatis in puluere quia ros lucisros tuꝰ terram gigancium detrahes in ruina hoc eſt qd̓ ſeqͥt(vado vt a ſomno excite eum) acſi dicat hec eſt michi cauſa reditus vt vadā ad lapidātes ſicut vos putatis ideo ꝯfidite qꝛnec modo ad malignātes vadoquos vos timeatis tale facio ſignum ex quo ꝯfunduntur malignari non audebunt. psͣ. Facmecū in ſignum in bono vt videant qui me oderūt confūdant̉.(Dixerūt ergo diſcipuli eius)eſt ergo expeticio illūiacōis (demine) ꝓfitetur dominū qui curādi habꝫ ptatem allegat ſignucuracōis naturale vt ſit opusire ꝓpterea vt xp̄s curet ipſuꝫ qꝛvehemēter timuerūt illuc ire veinre⁊ hoc ē (ſi dormit ⁊cͣ) ml̓ta anguſtiam patitur initus. qꝛmateialis magna febris r̓ſolueret ſonum inducerꝫ inſoneita. nūc autē ſomnꝰ ligauit humi nutrimentale nutrit mēbra ſic cōfortata digeſtiōe huoris confortato corꝑe ſanatur infirmꝰ hoc modo iſtud diſcipuli inducūt ac ſi dicat eſt ꝑiculoſainfirmitas ſigna iam apparetconualeſcencie nec oportet eanius iterum iſtius infirmitatisoccaſione. vndedominꝰ cum vellꝫa labore recreari corpora diſcipulorum dixit ath̓. xxvi. Vormite iam requieſcite. pſal̓. In pace in idipſum dormiam requieſcam. (dixerat autē iheſus: intendendo: de morte eiꝰ) que dormiredixerat Actuum ſeptimo hec cuꝫdixiſſet obdormiuit in dn̄o. pſalmiſta. Cum dederit dilectis ſuisſomnium Illi vero) ſcilicet diſcipuli (putauer̄t) adhuc carnalesexiſtentes intencionem criſti inverbiˢ ſuis conſidentes (qꝛ dedormicōe ſomni natural̓ dice̓t)