maīfeſtatiua. psͣ. Emitte luoe ⁊veritatē tuaꝫ (qui a pr̄e ꝓceditnec a pre ſimplicis ſubſtācie aliquid ꝓcedere poteſt niſi ꝑ eencialem ꝓceſſionē ⁊ ido ſpūs ſicut ⁊verbum eiuſdē eēncie ⁊ ſb̓ſtācieeſt cū pr̄e. Cum autē d̓r ꝙ a preꝓcedit: oportet ꝙ eciā a filio procedat In om natura nuſꝙͣ inuertur aliquis ſpūs eſſe alicuiꝰ niſiqꝛ ab ip̄o ꝓcedat cuiꝰ ē ſpūs. Dicere ergo ꝙ ſpūs eſt filij ⁊ nō ꝓordens a̓ filio: eſt dicere id cuiusſimile in nulla natura inueniturHoc autē regulariter eſt hereſattribuere deo cuiꝰ ꝯtrariū in tota natura manifeſtat̉. ſic̄ ſi dicere ꝙ idē generat ſeipſū. qꝛ nullanatura ſeipſā geneat vt ſit. A ſimili ergo iſtd̓ ē dicere hereſimi ꝙſpūs ē alicuiꝰ ⁊ ꝙ tamē non ꝓcedit ab ip̄o. ſic ergo ſpūs ꝓcedit apre ⁊ filio Dicit tn̄ filius ꝙ procedit a pr̄e qꝛ ad pr̄eꝫ oma ſua referre ꝯſueuit a quo ⁊ ip̄e filius ꝓcedit̉ ⁊ hoc eſt qd̓ dicit: qui a patre ꝓcedit: dicit em̄ Aug. ꝙ pat̓eſt prīcipium dinitatis nō de pn̓cipio. psͣ. Emitte ſpm̄ tuū ⁊ creabutur ⁊ renoua. faciē ter. Ille)inꝙͣ ſpūs (teſtīoniū ꝑhibebit deme) ad inimicoꝝ ꝯuictōeꝫ Act.v. ſpūs teſtis eſt quē dedit deꝰ inoībꝰ obedīētibꝰ ſibi Roͣ. viij. Ipſe ſpūs reddit teſtīoniū ſpui nr̄oqm̄ ſumus filij dei (⁊ vos) eodeꝫſpū impleti ⁊ cōformati (teſtīoniūꝑhibebitis) Actu. iiij. Virtute magna reddebant apl̓i teſtīonui reſurrectōnis ih̓u xp̄i dn̄i nr̄i⁊ gracia magna erat in onibuseis Actu. p. Gritis michi teſtes īihrl̓m ⁊ in om iudea ⁊ ſamaria ⁊vſqꝫ ad vltimuꝫ terre (qꝛ ab inicio) p̄dicacōis mee (mecū eſtis⁊ om̄a vidiſtis ⁊ certi teſtes eſſepoteſtis Actu. p. Oportet ex hijsviris qui ꝯgregati ſūt nobiſcuꝫoni tepore ex qͦ intrauit ⁊ exiuitīter nos dn̄s ih̓s incipiēs a baptiſmate ioh̓is vſqꝫ nunc teſtē refurrectōnis fieri vnū ex iſtis. p illos ei ⁊ ſpm̄ malicia odienciū adnichilū redigetur. ¶ Ca. xvi.Ec locutus ſuꝫ vobis)Hic armat diſcipulosad pacienciaꝫ cōtra ꝑſecuconem odij malignorū. Dicitautē quatuor. pͥmū eſt qd̓ dicitnon ꝯturbētur cuꝫ venerint. ſecūduꝫ eſt qd̓ p̄dicit ꝙ paſſuri ſintterciū eſt qd̓ dicit quā intecionead hoc moueant̉. qͣrtum ē cauſapredicaconis horuꝫ vt in memoria remaneat apud eos ꝙ ip̄e talia vt deus p̄ſciuit. dicit ego: heclocutꝰ ſum vobis: ad vtilitatemveſtra vos p̄muniēs. qꝛ om̄a hecvt deus ſum p̄ſciens (vt non ſcādaliſemini) hoc eſt conturbemiin cogitantes apud vos ꝙ ex vocacōe nichil niſi paſſiōēs ⁊ mortes habeatis ath̓. xviij. nccē ē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten