Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
251r
Einzelbild herunterladen
 

Proieciſti ſermōem domini ꝓiciet te deꝰ ne ſis rex in iſrl̓. hic ergo talis habꝫ qui iudicꝫ eumqͥdem vt iudex ſentēciā dictādo.ſꝫ ſicut aduerſariꝰ accuſacōeꝫtra eum ꝓponendo ꝓbando (ſermo em̄ que locutus ſū) Inbus doctrina fidei vite oſtendiIille iudicabit) nūc in primo aduentū ſꝫ (in nouiſſio dievel vite ſue qn̄ iudiciū fiet de amima vel in nouiſſimo die mundiqn̄ iudiciū fiet de mūdo. Daniel̓vij. libri aꝑti ſunt. Apoc̄. xx. Iudicati ſunt mortui puſilli magin ex hijs que ſcripta erat ī libroZach̓. v. Ecce volumē volans⁊om̄s fur ſic̄ ibi ſcriptuꝫ eſt iudicabit̉. Huiꝰ autē on̄dit cauſam dicit. (qꝛ ego ex meipſo) ꝑuatus a pr̄e ( locutuˢ ſū) Io. vij.Mea doctrina eſt mea ſꝫ eius miſit me pr̄is. ideo Nath̓. x.de alijs ſuam ꝓponūt doctrinadic̄. vos eſtis loqͥmini ſedſpūs pr̄is veſtri qui loqͥtur in vobis (ſꝫ qui miſit pr̄) Ioh̓. xij.ij. pater in me manes ipſe facitoꝑa Lu. xij. arc̓. xiij. Spuſſanctꝰ eſt qui loquitur in vobisIpſe michi mādatū dedit qͥddicam qd̓ loquar.) quid dicaꝫin meipſo ī corde ſermōeꝫ formado quid loquar ad alios ẜmone ꝓponēdo. pͣsͣ. Audiā qͥd loqͥt̉in me dn̄s deus (Et ſcio) nataꝫa pr̄e ſcienciam qꝛ ego ipſeſVnitus a ſapiēcia ingenita. vn̄ perindiuiſa ab eo ſciēcia (ſcio quiamandatū eius) qd̓ michi venieti in mūdū iniuxit (eſt vitā eterna) hoc eſt cauſa vite eterne ī redemptis Eze. xx. dedi eis mandata mea faciens homo viuet ī eisvn̄ Gzech̓. xviij. de ſeruate mandata dicit̉. vita viuet morietur. Math̓. xix. Si vis ad vitāīgredi ſeruā mādata. psͣ. Quiseſt / homo qui vult vitam: diligit dies videre bonos. (Que exgo ego loquor) Concluſio ē ex onibus p̄dictis: ergo loquor: doces in mūdo (ſic̄ dixit michi pr̄) ſū verbū eius (ſic loquor) Hebreoꝝ p. Nouiſſiē diebꝰ hijs locutus ē nobis ī filio. Ca. xiij.Nte die feſtum paſcheſciens iheſus HHic incipit ꝑs de p̄paracōne adſāctificacōne paſſionis ſāguisdn̄i ex inſtructōe ſacramētorūqꝛ ſacrmēta hec ꝯmittūtur diſcipulis ideo hīc inſtruit diſcipl̓osad hmōī p̄paracōnē in precedenti capitulo inſtruxerit cōiter diſcipulos alios ta gentiles iudros. Diuidit̉ autē īſtud capitulū penes ea que facta ſūt ī cena qn̄ xp̄s dedit corpꝰ ſuum. Ethec ſūt duo memorāda facta ſcꝫhumilitatis in locōe prdum caritatis in exhibicōe corꝑis ſui etſanguinis. pͥmo ergo agit de inſtructione huilitatis. ſecundo de