ferreꝰ ceruix tua ⁊ frōs tua eneaꝙ ecia ꝑ tot ſigna nō crediderut⁊ hec de qͣrto. ¶ Ca. v. GOſt hec erat dies feſtusiudeoꝝ) hic on̄ditur inverbo eſſe virtꝰ reꝑatīavel reſtauratiua vniuerſaliter etnon ẜm partem ſicut ex ſupiusinducta patet diuiſiōe. In ſanacōne em̄ filij reguli on̄dit reꝑacionem in parte in hac ſcꝫ mortali vita. hic autem oſtēdit ꝙ virtus ad ſuſcitacōem mortuorū etad p̄petua eſt in verbo ⁊ hac virtute finitur huiꝰ doctrine capitulū ꝓpter qd̓ ī duas diuidit̉ ꝑtes.In quaꝝ pͥma in curaciōē ꝑalitici deſperati huiꝰ virtutis in verbo incarnato vel increato pmittitur ſignū; In ſecūda virtꝰ vtilis reſtauratiua totiꝰ moͣrlitatisſupponit̉ documiētū ibi: rn̄dit itaqꝫ ih̓s ⁊ dixit eis amē amē dicovobis nō pōt filius qͥcꝙͣ a ſe facere. Prior vaꝝ p̄ciū duo continetſcꝫ ꝑfectōem miraculi ⁊ ex hoc cōſequente ꝑſecucōem maligni populi ibi: dicebāt ergo ei iudei quiſanꝰ factus fuerat In pͥma haꝝtanguntur duo. In quoꝝ pͥmotangūtur inducencia ad miracūlū faciendū In ſecūda ꝑficienciamiraculū ibi: hūc egocū vidiſſetih̓s. Inducēcia autē miraculū q̄ſunt tria ſcꝫ tēporis ſollemintasloci reuerediſſima ſāctitas ⁊ infirini maxīancc̄itas. De tꝑis qͥdēſollēnitate dicit: poſt hec nō cōtinue: ſꝫ paucis interpoſitis in quibꝰ nichil famoſū factuꝫ eſt: eratdies feſtꝰ: qn̄ ipſa ſollēnitas iudeoꝝ exegit vt one inaſculinumapparerꝫ cora dn̄o Exo. xxiij. eratem̄ hec ſolleminitas feſti penthecoſtes. feſtū qd̓ futuris teꝑibꝰ donō ſpūſſancti fuit cōſecrandumquo purificati feſtū one in iocunditate ſpūs deinceps eſſꝫ celebrādum Naū p. Celebra iuda feſtiuitates tuas ⁊ redde vota tua qꝛnon adiciēt vltra vt p̄trāſeat inte belial vniuerſus interijt. Exodi. xxiij. ſollēnitateꝫ meſis ꝑmitiuoꝝ oꝑis tui q̄cūqꝫ feceis ī agrocelebrabis In hac ſollēnitate ꝑmicie frugū offerabatur. qꝛ omnes p̄inicie noſtre ſꝑui gracie etxp̄o debentur ⁊ ideo tunc plenusſpirituſācto a quo fluerꝫ ſpiritꝰſanctꝰ omnia reſtaurās (Aſcendit ih̓s) cuiꝰ om̄s actus aſcenſioeſt (iheroſolinā) Mat̉. xx. ⁊ Luce. xviij. ecce aſcendimꝰ iheroſolima ⁊ ꝯſūmabūtur oīa q̄ ſcriptaſunt de filio hominis Amos. ix.qui edificat in celo aſcenſione ſuam qꝛ om̄a ad celuꝫ aſcendere facit qͥ ſua v̓tute ſanat ⁊ corroborathic eſt ei qui aſcēſiones in cordeſuo diſpoſuit in hac valle lacrīarū miſea̓biles ꝑſōas ad gaudiaceli deduces. ſemꝑ ei in feſto aſcēdit vt tūc ꝯfluentibꝰ vndiqꝫ turbis virtutē ſuam manifeſtaret
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten