Math̓. xv. Adhuc ⁊ vos ſine intellectu eſtis p. Cor̄. xiij. Cū eēmpuulus loq̄bar vt ꝑuulꝰ meditabar vt ꝑuulꝰ ſapieba vt ꝑuulꝰ.(Tūc ergo dixit eis ih̓s manifeſte) hͦ ē ſine methaphora qīcipithic inſtructōis de morte ꝑs ſecūda. Et diuidit in tria qͣꝛ pͥmo declarat mortuū ⁊ ꝙ ex hoc inſtruendi ſūt diſcipuli ad veritatis intellectū. ſecūdo dic̄ ꝙ nec adhucinuenit ꝓmptos ad eundū. t̓ciotagit quale venies inuenit defūctum. dicit autē in pͥmo duo ſcꝫqꝛ declarat lazarū mortuuꝫ ⁊ exhoc inſtruedos diſcipulos ad intelligēdum. Dicit ergo (lazarusmortuꝰ eſt) morte corꝑis defunctus vita nature. psͣ. vos aūt ſic̄homines moriemī. ij. Regū. xiiij.Omnes morimur ⁊ quaſi aqͣ dilabimur in terra (Et gaudeo ꝓter vos) hoc ē ꝙͣuis mortuo ꝑ cōpaſſionē ꝯdoleam tn̄ ꝓpter vraꝫgaudeo edificaciōeꝫ Phil̓. ij. ⁊ ſiymolor ſuꝑ ſacrificiū ⁊ obſequium fidei vr̄e gaudeo ⁊ ꝯgratuloronibus vobis Gxo. xviij. letatꝰ ēin onibus boīs que fecit deꝰ iſraheligaudeo autē (vt credatis) hͨeſt ad fidem inſtructōneꝫ habeatis ⁊ a̓ccipiatis (qm̄ nō erā ibi)⁊ cum reuelo vobis abſencia a̓nullo michi reuelata: incipiatiscrede̓ ꝙ nichil me latet ⁊ ſic edificamini ad fide mee dinitatis ⁊ſic exponit gloſa. Iob .xlij. quiaQ 2 Vſcio ꝙ ōnia potes ⁊ qꝛ nulla te latet cogitacio: vel gaudeo: qꝛ noneram ibi ꝓpt̓ vos vt videatis qͥdfacit ſpūalis homīs a me elongacio. psͣ. longe a pctōribꝰ ſalꝰ Illiem̄ qui a vita ſe elongat moriuntur Deut̓. iiij. Vos qui adhe̓tisdn̄o viuitis vniuſi: vel ꝓpter vosgaudeo: qꝛ non eram ibi vt viſoaffectu meo ad reſuſcitaciōeꝫ edificemimi ad caritatē ⁊ in fecūda inſaptāte in iia̓culo edificemi ad fidem maieſtatis. De pͥmo Prouviij. Ggo diligētes me diligo ⁊q̄ mane vigilat ad me inuenietmie. De ſecundo Heſter. xiij. Indicōe tua cūcta ſūt poīta ſi decreueīs ſaluae̓ nos ꝯtiuo liberabim̄Sꝫ eamꝰ ad euꝫ) vt loci approximacio in corꝑe meo on̄dat habitare deitatē. aliter em̄ ita abſēsvt pn̄s imraculū ꝑficerem Ioh̓.xiiij. ad eum veniemꝰ ⁊ manſione apud eū faciemꝰ Deut̓. iiij. nōeſt alia nacio tam grādis q̄ hēatdeos approximates ſibi ſic̄ dominꝰ deus nr̄ adeſt onibꝰ obſecracionibꝰ nr̄is. (Dixit ergo thomasq̄ dicit̉ didinꝰ) hoc ē geminꝰ ſiue dubius. qꝛ q̄ in fide nō eſt ſolidatus ſemꝑ corde in duo cōtradictoria geminat ⁊ trepidat int̓duo neutri adheres plene. ſꝫ ſemꝑ timens ꝯtrarium euentū. Iſteenim plꝰ alijs ſolitus erat timere ⁊ plꝰ in fide dubitabat ⁊ ideohūc deſcribit ab eo quod ī corde