Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
120r
Einzelbild herunterladen
 

manibꝰ ꝓphetaꝝ aſſimilatus ſū em̄ ſimilitudīes multiplicatvt multa corporalia vnuꝫ ꝑſuadeat̉ qd̓ ē ſpūale Osͣ. Tūc locūtus es in viſiōe ſāctis tuis dixiſti poſui adiutoriū ſuꝑ potētem eſt ergo qd̓ dicit Ca. vj.Oſt hec abijt ih̓s) Hicincipit age̓ de maīfeſtaciōe verbi ẜm ptātemcreatuas trāſmutat ad ſeip̄m Ethec ꝑs habet duas ꝑtes In qͣrūpͥma ꝑ̄mittit̉ miraculū huiꝰ ptātis on̄ſiuū In ſecūda autē ponit̉doctrina ex mniraculo ſumpta ibiamē amen dico vobis q̄ritis me qꝛ vidiſtis ſigna. Adhuc anterior iſtarū ꝑciuꝫ diuidit̉ in duas. In qͣrum pͥma ponit̉ miracu panū qui ſac̓mentū eucariſtieſignat. In ſecūda autē declaratſuā ptātem ad hoc faciēdū in electis ibi Ih̓s autē cognouiſſetqꝛ venturi ⁊cͣ. Adhuc autē pͥmaiſtarū ꝑciū in tres diuidit̉ In pͥma ponūtur ea antecedūthoc miraculū ſicut mouēcia ad fiat In ſecūda ponūtur ea quefacuūit ad huiꝰ miraculi ꝑfectōeꝫibi. Dicit ergo iheſus facite hoīmnes ⁊cͣ. In t̓cia ponūtur cōſequēcia miraculū ip̄m magnificācia ibi vt autē impleti ſūt. Inma harū qnͥqꝫ notatur Tangit̉pͥmo ncc̄itas miraculi ex ꝑte locicōmunis erat deſertū In eſculentū poculentū inueniebat̉ſecūdo tangit̉ nccītas ex ꝑte multitudīs quē ex vie lōgitudīe laborauerat ad loca refectōnis venire poterat Tercio tāgitur nccītas ex ꝑte lociꝓprij motibꝰ cinctus fuit aqͣ Ita vt facilē diſceſſū ad loca ꝓpria remeādi prebebat. qͣrto vero tāgitur cōueniēcia ex ꝑte tꝑis feſtiui in aliqͥddiuinū on̄dendū fuit qd̓ cenā futurā eucariſtie demōſtraret qn̓tovero nccītas deſcribit̉ ex ꝑte ſūptuū qui aliūde niſi miraculūſuppetebāt. dicit e̓go pͥmo: Ptꝰhec: quidē cōtinue qꝛ p̄crdēsfactū eſt in feſto pētecoſtes trāſijt totū tꝑs illiꝰ anni vſqꝫ ad paſcha futurū qn̄ ioh̓e in carcerato dn̄s in ſcd̓o anno p̄dicaciōīsan̄ paſcha hoc ꝑfecit miraculūōnia facta illiꝰ anni trāſijt ioh̓es ꝓpter hoc ab alijs euāgeliſtis vidit illa ſufficiēter deſcpͥta voluit ſuꝑfluꝰ eſſe. eciāꝓpter hoc qꝛ illa ſuo ꝓpoſitoaꝑte cōgruūt. iſtud tn̄ ponit qd̓eciā ath̓. xiij. ⁊Luc̄. ix. Marce. vi. cōtinet̉. ꝓpterea quedāad inſtructōnem diſcipuloꝝ ꝑtinēcia de potēcia d̓initatis verbi vidit ab alijs omiſſa maxīe qꝛdoctrinā cene corꝑis ſanguiniseius ex hoc miraculo orta ſuntom̄s cōmuniter omiſerāt ideoeciā hoc iniraculū niſi ad hocinducit vt locū habeat ſequēs inſtructio quā verbum incarnatū