Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
264v
Einzelbild herunterladen
 

ſymonis Marci. xiiij. Et fi oportuerit me moī tecū te negaboiiij. Re. ij. viuit dn̄s viuit amatua qꝛ derelinqua te Petrusautē adhuc inexptus vires ſuasdixit tn̄ id adqd̓ ex officio paſto poſtea tenebat̉ p̄di. p. Io. iij.Sicut aīam ſua nobis poſuitita nos debemꝰ animia frībꝰpone̓ (Reſpondit ei ih̓s) Hancinexpienciam pocius temeitatem ſymōis refrenans ſibi ſuadebilitatem oſtendens (anniaꝫtuaꝫ) hoc eſt vita ( me pones)ac ſi dicat Conſideā teipſū quiap̄ſumis vltra vires tuas (Amēamē dico tibi) Duplicē adhibetcōfirmacōeꝫ vt forciꝰ animo ſuoimprimat̉ ( cantabit gallꝰhoc eſt gallicinuūi vnū ꝑficietgallꝰ (donec ter neges) Marci. xiiij. Anteꝙͣ gallꝰ bis vocē dederit ter me abneges. Luce. xxij.Symo ecce ſathanas expetiuitvos vt cribraret ſicut triticū. egoautē rogaui te vt deficiat fides tua. ſꝫ tu ali. con. ꝯfir. fres tuos. xp̄i oracō impetrauit negando totūꝰ abſcederꝫ. ſed rediens robur ſpūs acciperet ſicalios ꝯfirmaret. Hoc eſt ergoqd̓ dicit de caritatis inſtituconeEt hec de capi. xiij. Ca. xiiij.T ait diſcipulis ſuis.Non turbet cor vr̄m neqꝫ ⁊cͣ) Hic incipit īformacio diſcipuloꝝ ad ſanctitateꝫ ſermōeꝫ Diuiditur autē in duas ꝑtes In quaꝝ pͥma ſermoponitur exhortacōis ad fideꝫ ſāctitatē In ſecūda autē ſuffragiūoracōis ponit̉ ad ſanctitatis ꝯfirmacōem ibi: Hec locutꝰ ē ih̓sſubleuatis oculis ⁊cͣ. Diuidit̉ ātprīa ꝑs in tres ꝑtes In quaꝝma inſtruit ad ꝑfectam fidē Inſecūda ad caritatis ꝑfectōeꝫ ibi:Ego ſū vitis vera: vbi incipit ca.xv. In t̓cia at qꝛ deſolati erattriſticiā paſſiōis inſtruit eos deſpe futue ꝯſolacōis. ꝑaclitumittēdū. ſeipſū in ꝓxīo rſurrectuꝝ incipit ibi: ab mico dixi: aliqnͣtulū ptꝰ. xvi. capiprīcipiū Prīa haꝝ ꝑciū diuidit̉in duas In qͣꝝ pͥma ꝯfortat adfidē de receſſu ſuo ꝯturbativacillēt in fide In ſcd̓a at vt magis ꝯſolētur on̄dit qͣliter fidēoꝑate dilectōeꝫ p̄cedētem poſſēt ſeqͥ ipſū ibi: Si diligitis meinandata mea ẜuate ⁊cͣ. Adhucāt pͥor ꝑs diuidit̉ ī tria In qͦꝝ pmo exhortat̉ ne fides vacillꝫ ex receſſux ꝑ̄ mortē. qꝛ in receſſu evtilitas p̄ꝑaconis ad btītudinē. ſecūdo on̄dit ip̄e ē ad locū ꝑatūvia mortē. t̓cō on̄dit ꝑfce fideiptāte. ſecūda incipit ibi: Et quoego vado vos ſcitis. t̓cia ve̓o ibi:Amē amē dico vob̓ credit ī meAdhuc at por haꝝ īter has hētqͣtuor ꝑagͣphos In qͦꝝ pͥmofortacōem ponit ne fides vacillꝫ.