vniri n̓ ꝑ carnis ſue manducacōneꝫ: qua ſibi incorporam̉ Seqͥt̉ꝙ neceſſario n̓ māducaueītis carneꝫ filij hoīs ⁊ biberitis eius ſanguine ꝙ non habebitis vitaꝫ invob̓ q̄ non habet̉ in vob̓ niſi pn̓cipiū vite ſit in vob̓ Hec ergo eſtꝯſequēcia ⁊ neceſſaria ⁊ ideo ꝯpoſcit litigātes Dicit ergo. Niſi maducaueritis carne viuificā ad vita gͣcie ⁊ gl̓e: filijhoīs: qͥ ex homine ꝑabꝫ carne ⁊ vite principiūi apatre celeſti Exo. xij. Comedetiscarnes aſſas igni Nume. xi. ſanctificamini. cras eī ꝯmedetis carnes hoc eſt in futuro Iob. xxxi. ſinō dixerūt viri tab̓naculi mei qͥsdet de carnibꝰ eiꝰ vt ſaturem̄ viritabernaculi xp̄i onēs ſancti prīarche ⁊ ꝓphete fuerunt qui ones inſpiritū ſaturitatē corꝑis xp̄i deſiderabant: ⁊ biberitis eiꝰ ſāguinoqꝛ ſic̄ carne accipitur viuificū reſtauratuuū ſpūalis ⁊ d̓ine vite innob̓ deꝑdite Ita ꝑ ſanguine accipit ītimoꝝ aſꝑſio et emūdaciocontra onēꝫ feditate impedienteꝫHeb̓. ix. ſine ſāguinis effuſionenō fit emūdacio Exod̓. xij. ſāguine agni limet vtrūqꝫ oſtij poſtēOſtiū autē quo tota vita voluit⁊ mouet̉ ad introitum ⁊ exituꝫ ēcor in quo duo poſtes ſunt intellcus ⁊ affectꝰ Intellcus linit̓ fideſāguinis. affectꝰ aūt dilcone ſanguinis eiuſdē Heb̓. ix. per ꝓprium ſanguineꝫ introiuit ſemel inſācta re. et̓. īuē. (nō habebitis)nec vos nec alij (vitā) hoc ē pignus vite gre ⁊ glorie (in vobiscauſa huiꝰ dicit̉ Ioh̓. i. In ipſovita erat ⁊ ideo qͥ in ip̄o nō eſt etin quo ipſe nō eſt nō habꝫ vitaꝑ cauſā vite ⁊ pignus ⁊ ideo pignus vite vocat̉ eukariſtia a beto gregorio Ioh̓. x. Ego veni utvita habeat ⁊cͣ Deut̓. iiij. vos qadheretis dn̄o viuitis vniuerſiadheret autē deo qui dn̄o incorporat̉ Querit̉ auteꝫ h̓ vtꝝ intelligat̉ iſtud de ſpūali maducacōevel ſacramentali. ſi de ſpūali: ꝯtrahoc videt̉ qꝛ paruuli ſpūali manducacōne nō manducat per fideꝫ⁊ dilectōne cū v̓tutes nō habeatin vſu ſed in munere et tn̄ vitamhabēt in ſemetipſis Si aūt d̓ ſacramētali intelligit̉ māducacōnetunc nō videt̉ veꝝ. quia multi ſacramētalit̓ non māducat ⁊ tn̄ habent vita ī ſeipſis. ad hoc nō eſtdifficile reſpōdere Dicendū ergoeſt ꝙ ſpiritual̓ manducacō ē perquam xp̄o incorꝑamur ⁊ ſacͣmētalis manducacō nō facit hoc niſicū ſpūali ⁊ ſic dicit apl̓us. p. Co.x. Ꝙ patres nr̄i oēs eandē eſcāſpūalē manducauerūt ⁊ omneseunde potū ſpūaleꝫ biberunt. bibebant at de ſpūali ꝯſequēte eospetra. petra autē erat criſtus Ꝙautē obicit̉ de ꝑuulis pōt dici ꝙſicut ꝑuuli habent fide ⁊ dilectone nō ī vſu ſꝫ in mune̓ Ita habēt