aſſimilacōis īcorꝑacōeꝫ ⁊ ꝑ ininam dilectōem. De venientibusꝑ fidei deuocōem in pſal̓. Accedide ad eum ⁊ illuminamini ⁊ facies ⁊cͣ. fidei em̄ eſt illuminae ⁊ certa veritas cui fides innitit̉ non ꝑmittit cōfundi. De veniētibꝰ perſꝑem ⁊ eternoꝝ expectacōeꝫ Philip. iij. frēs ego me non aybitrorꝯprehendiſſe ſequor autē ſi quocōprehendā in quo ⁊ ꝯprehēſusſum. hec eſt em̄ ꝓtenſa ſpes q̄ ſꝑſeqn̄do ſe ꝓtendit vt ꝯprehēdatDe appropinquatibꝰ ꝑ dilectione vt dilectōis viione Can. p.Trahe me poſt te curremꝰ in odere vngentoꝝ tuoꝝ Panis enimiſte qꝛ om pinguedine vnctꝰ eſthuiꝰ vnctōis odor venit ad diligētē Qui. xi. manna erat ſaporisoleati panis. De appropinquatibꝰ ꝑ int̓nū ſapore Gen. xlix. aſerpinguis panis eiꝰ ⁊cͣ. ſic em̄ trahit̉ ad paneꝫ vite (⁊ q̄ credit inme) credēs aſſentit pͥme veritatiꝓpter ſe ⁊ ſuꝑ oma. ⁊ hoc eſt vtdicit Dyoꝰ. ad apolliphanū datveritati manus. qui autē dat vritati manꝰ ducitur a veritate ⁊ h̓non errat. vn̄ Dyoꝰ. dediſti veritati manus ⁊ falſitatis ⁊ errorisnexibus es abſolutus. hic em̄ ode quo dicit pſal̓. Tenuiſti manudexterā meam ⁊cͣ. Hic em̄ qui ſiccredit intus veritate iam paſcit̉dulcedine veritatis afficit̉ ⁊ dic̄.Qmͣidulcia faucibꝰ meiꝰ eloquiatua ⁊cͣ. vn̄ Glo. qui credit in me⁊ cōmedit Prouerb̓. vltimo Guſtauit ⁊ vidit qm̄ bona eſt negociacio eius non extiguet̉ lucernaeius. qui enim caritate veritatispaſcitur dulcedine veritatis afficitur ⁊ huiꝰ veītatis lucerna innocte falſitatis ⁊ erroris nō extinguit̉ ⁊ hic ſic nufritus pane vite qui de ore dei procedit (non ſicet) Gloͣ. Idem eſt nō ficiet ⁊ noeſuriet. vtroqꝫ em̄ v̓bo eterna ſignat̉ ſaciētas Sed eſt intelligedum ꝙ triplex eſt ſitis. vna qͣdēquādo cibus indigeſtꝰ ex ſtomacho funiat ad viam yſophagi ⁊pectoris ⁊ exiccat illas vias ⁊ hͨ ſitis quāto plꝰ bibitur tanto magis inualeſcit nec ſedatur niſi ꝑſomnum ⁊ digeſtionem ⁊ hec ſitis ſimilis eſt deſiderio carnalisdelectaconis qui quo plus hauritur tanto plus ſititur Ioh̓. qua̓to Qui bibit ex aqua hac ficiētin eternum Et poeta Qūo plꝰ ſūtpote plus ſiciuntur aque. Aliacauſa ſitis eſt cibi ficcitas ⁊ ſoliditas qui ꝑ membra nō decurritniſi humore fluere incipiat ⁊ heceſt ſitis naturalis que potū dulci⁊ delectabili ſedatur ⁊ huic ſimilis eſt ſitis conſolaconis ſpiritꝰſancti ⁊ iuſticie. quia ſine dulcedine eius cibus virtutis non reficit⁊ per mēbra aniie nō diſcurritPſalmiſta. Sitiuit in te animiamea ꝙͣ ml̓. ⁊cͣ. ij. Regū. xxiij. O ſi