hereẜ Arrij qui ſic̄ in libro Arrijlegitur dixit filiū nō eſſe deū. ſꝫ virtute quandā an totum mūdumcreatam ꝑ quam ſic̄ ꝑ quoddaꝫinſtrumentū fecit deꝰ mūdum. ⁊om̄a q̄ ſunt in mundo. qͥa ſi hoceſſet veꝝ ſeq̄retur ꝙ hec ꝓpoſicionō eſſet vera. deus ea̓t verbum qd̓falſum e ¶ Hoc erat in prīcipioapud deum. hec ē quarta ꝓpoſicoper qua eniiciat̉ eqͣlitas maieſtatis ⁊ eternitatis pr̄is ⁊ filij. hocinꝙͣ ⁊ non aliud in principio qd̓eſt eternitas: erat apud deū. necexcludit̉ hīc ſpirituſſanctꝰ ſicutdixerūt Neſtoriꝰ ⁊ Entices heretici ¶ Paulꝰ ſamocheteus qͥ dixer̄tſpirituſāctum eſſe ſeruū ⁊ ī aerefilij inſufflato in diſcipulos fortu. qͥa ꝯſtat ꝙ pricipium pͥmū diligit verbū cōſb̓ſtanciale qd̓ ē ſuiipſius manifeſtatiuū ⁊ hic ſpūsdilconis ē intra pͥmū intellectu ſicut ⁊ verbum. nec vnꝙͣ eꝓceſſioverbi ſine ꝓceſſionē tal̓ dilconis⁊ ſic neutꝝeoꝝ ē extra pͥmum intellectu formatum. Sꝫ tūc q̄rit̉qͣre Ioh̓es nō facit ſtatim a pricipio mentionem ſpūſſancti. Adhoc aūt dicendū ꝙ illo tꝑe nō fuit error circa ꝓceſſionē ſpituſſancti. tn̄ in ꝯſequentibꝰ expreſſammenconem facit ꝓceſſionis ſpūſſancti. Ioh̓. xv. dicēs. ſpiritus qͥa patre ꝓcedit ⁊ꝙͣ/ Adhuc aūtq̄ritur cum in pricipio pͥme ꝓpoſiconis prīcipiū ſtet ꝓ patre ẜmſitut eea ꝓceſſionem/ filijlrāliorem expoſicōem. quid facitꝙ h̓ ſtat ꝓ eternitate. ¶ Ad qd̓dicendumē ꝙ hoc accipit̉ ex modo loquēdi. cum enim p̄poſicōestnͣſitiue ſint oportꝫ ꝙ aliqua ẜmmodum loquendi notet̉ int̓ ſuꝑpoſitum ꝓnominis ⁊ ſuppoſitumper hoc n̄omen deū ⁊ ſuppoſitumper hoc nomē principiū: diu̓ſitas⁊ cum per ꝓnomen de neceſſitatiſupponat̉ verbum ⁊ nō ſit diuſitas vl̓ alietas it̓ v̓bum ⁊ diuinaꝫeſſenciam: oportet ꝙ hoc nomendeum ſtet ꝓ perſona pr̄is q̄ aliotate ⁊ diſtinctōneꝫ habet ad ſuꝑpoſitum v̓bi ⁊ ſic ꝑ v̓tutem p̄poſcōis i: prīcipiū ſtabit ꝓ eternitate que licet ẜm rem nō differat adiuina eſſencia vl̓ perſona. tamēnot differeciam in modo ſignificādi cum v̓bum ⁊ deꝰ dicunt eſſein pricipio. quia dicit Ph̓us ꝙnichil ē in ſeipſo ⁊ ſic v̓bum ⁊ deus ſūt ſil̓ in pricipio ſic̄ in meſura ſui eſſe ⁊ hoc ē eternitas. Priciꝑui ergo h̓ ſtat ꝓ eternitate. cuꝫdr. hͦ ea̓t ī pnͥ̓cipio apd̓ deū. Prima enim cauſa ſicut diximus eſtagēs intellcūs cui ad facere ſufficit v̓bum ⁊ ſpūs qui ꝓcedit ⁊ deducit̉ forma ydealis verbi ī facta⁊ hoc notat̉ in psͣ. vbi cauſā efficiēte ⁊ ſufficiēteꝫ deſcribit dicēs.Verbo dn̄i celi firmati ſunt ⁊ ſpiritū. o. e. v. eoꝝ. hoc ē ergo quoddicit̉. hoc erat ī prīcipio apud deum. No̓tͣ ergo ꝑ hac ꝓpoſicōeꝫ